search

ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Ένα πολύ τίμιο, συχνά απολαυστικό κι ενίοτε εντυπωσιακό άλμπουμ, που αποτυπώνει την ομώνυμη παράσταση της περσινής σαιζόν ως μια καλλιτεχνική κατάθεση με αρκετό ενδιαφέρον...

Label | Feelgood
Κυκλοφορία | 7/2018
Βαθμολογία | 6,5

Καθώς διανύουν τη δεύτερη δεκαετία κοινής δράσης, και με δεδομένη τη δημοφιλία τους όλα αυτά τα χρόνια, μοιάζει περίεργο που οι Θέμης Καραμουρατίδης, Νατάσσα Μποφίλιου & Γεράσιμος Ευαγγελάτος δεν κυκλοφόρησαν νωρίτερα κάποια ηχογράφηση της επί σκηνής δουλειάς τους. Κι όμως, χρειάστηκε να περάσουν 15 χρόνια για να δούμε κάτι τέτοιο.

Το Μπελ Ρεβ αποτελεί ηχητική αποτύπωση, σε 2 CD, της ομώνυμης παράστασης που έστησαν στο Gazi Music Hall κατά την περσινή σεζόν. Συνοδεία 15μελούς ορχήστρας, τα τραγούδια τους παρουσιάστηκαν με μια διάθεση ανανέωσης των ενορχηστρώσεων και της ατμόσφαιράς τους. Παρότι θεωρώ ότι τέτοιου είδους παραστάσεις –που έχουν συλληφθεί και υλοποιηθεί ως οπτικοακουστικά θεάματα– είναι καλύτερο να αποτυπώνονται σε όλες τους τις διαστάσεις, νομίζω ότι καλώς καλούμαστε εδώ να αρκεστούμε μόνο στο ηχητικό κομμάτι: η παρούσα συλλογή δεν λειτουργεί μόνο σε πρώτο επίπεδο (ως ενθύμιο δηλαδή για όσους ήταν εκεί), αλλά και ως καλλιτεχνική κατάθεση με αρκετό ενδιαφέρον.



Στις ενορχηστρώσεις του, ο Θέμης Καραμουρατίδης φαίνεται πως είχε αρκετά τολμηρή διάθεση. Ανακάτεψε λοιπόν την τράπουλα με απρόβλεπτους πολλές φορές τρόπους, και κατάφερε τα τραγούδια να επωφεληθούν στις περισσότερες των περιπτώσεων. Στα σημεία μάλιστα όπου έδωσε αβάντες στην κιθάρα του Λάμπη Κουντουρόγιαννη, το πράγμα έδειξε να ανεβαίνει αισθητά: έξοχο το επιταχυμένο “Κρύψου” (του Κώστα Τσίρκα), εξίσου ωραία η καλπάζουσα, σε στυλ οι-Muse-συναντούν-τον-Νίκο-Καρβέλα-και-την-Άννα-Βίσση, απόπειρα στο “Πάμε Ξανά” (του Στάμου Σέμση).

Γενικά, ο Καραμουρατίδης πέτυχε καλές ισορροπίες με την «παιγνιώδη» διάθεσή του. Όμως, σε κάποιες λίγες στιγμές, οι επιλογές προβληματίζουν: το λαούτο λ.χ. που σκάει στα καλά του καθουμένου στο “Σ’ Έχω Βρει Και Σε Χάνω” ακούγεται κομματάκι άκυρο και ανεξήγητο –χώρια που οδηγεί το τραγούδι σε μια ιδιαίτερα ανιαρή coda. Επίσης, η λατινοποίηση (sic) του “Έτσι Είναι Αυτά” και τα ανατολίτικα χρώματα στη “Βαβέλ”, μπορεί τεχνικά να λειτουργούν (περισσότερο στο δεύτερο), αλλά εγείρουν μεγάλα ερωτηματικά ως προς το ποια είναι η συνάφεια αυτών των τρόπων αντιμετώπισης με το περιεχόμενο των τραγουδιών.

Μεγάλη πρωταγωνίστρια του όλου ακροάματος είναι βέβαια η φωνή της Νατάσσας Μποφίλιου. Με ερμηνείες άλλοτε επιβλητικές κι άλλοτε (σπανιότερα) υπερβολικές μέχρι κορεσμού, αποδεικνύει εδώ ότι είναι ικανή για μεγάλες ανατριχίλες, αλλά και ότι παραμένει ο μεγαλύτερος εχθρός του εαυτού της. Ειδικά όποτε επιτρέπονται οι κορώνες, δεν καταφέρνει σχεδόν ποτέ να βρει το μέτρο (στα “Αλεξάνδρας” και “Τα Επόμενα Φιλιά” λ.χ.), με το αποτέλεσμα να αγγίζει το κωμικοτραγικό. Ευτυχώς, όμως, είναι λίγες αυτές οι στιγμές, καθώς στις περισσότερες πετυχαίνει ιδιαίτερα μετρημένες περφόρμανς –για παράδειγμα στο “Φεύγω” των Βαρδή/Αλεξίου, ένα εκ των bonus κομματιών από το Diesi In Concert στο δεύτερο CD.

Είναι ένα πολύ τίμιο, συχνά απολαυστικό κι ενίοτε εντυπωσιακό live άλμπουμ το Μπελ Ρεβ. Το οποίο λειτουργεί άτυπα και ως greatest hits/best of της πορείας των τριών συνεργατών, καθώς χαρτογραφεί (αν και όχι με χρονολογική σειρά) την πορεία τους και τη σταδιακή τους μεταμόρφωση από φερέλπιδες νεανίες σε ισχυρά όπλα της εγχώριας βιομηχανίας, στην προσπάθεια της τελευταίας να διατηρήσει –εν μέσω των ερειπίων της– την κατεστημένη άποψή της για το ελληνικό τραγούδι.

Είναι αναπόφευκτη, φαίνεται, αυτή η πορεία για όσους φιλοδοξούν να αγαπηθούν με πάθος, για όσους είναι έτοιμοι να κάνουν τις απαραίτητες υποχωρήσεις για κάτι τέτοιο. Γιατί η εν λόγω τριάδα, παρότι μέχρι και το Εισιτήρια Διπλά (2010) έδειχνε να φέρνει έναν νέο αέρα στα πράγματα, στη συνέχεια επέλεξε (συνειδητά;) να απευθυνθεί στην κυτταρική μνήμη του ακροατηρίου, μιμούμενη απευθείας τρόπους και λέξεις των μεγάλων του παρελθόντος, νερώνοντας αισθητά το στίγμα της.

Θα μπορούσε η σύνοψη του Μπελ Ρεβ να αποτελεί και το κλείσιμο ενός κύκλου για τη Μποφίλιου, τον Καραμουρατίδη και τον Ευαγγελάτο. Κάτι τέτοιο μόνο εκείνοι το ξέρουν, φυσικά. Ως ακροατής, ελπίζω μόνο ότι οδηγός τους για την όποια συνέχεια θα σταθούν τα κάμποσα σπουδαία τραγούδια που σκάρωσαν μέχρι στιγμής (“Εν Λευκώ”, “Το Μέτρημα”, “Λύκος”, “Το Τέλος Στο Σαλόνι”) κι όχι τα άλλα, τα κάπως πομπώδη, στημένα κι αδιάφορα.

Χτυπάω ξύλο.

 

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

Morrissey - California Son

Ανδρέας Κύρκος

Deathspell Omega - The Furnaces Οf Palingenesia

Χρυσόστομος Τσαπραΐλης

Madonna - Madame X

Ανδρέας Κύρκος

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Ejekt Festival 2019: The Cure + Michael Kiwanuka, Ride, Khruangbin, The Steams

Αποστομωτική εμφάνιση από τους Cure, οι οποίοι έβγαλαν sold-out την Πλατεία Νερού και έδωσαν μια…

Ματούλα Ζαμάνη + Βέβηλος, Imiterasu

Παρά το επικείμενο μπουρίνι, η Βλάχα με τη φωνή που σείει τα ντουβάρια γέμισε την Τεχνόπολη και…

Full Moon Fiesta: Κατερίνα Ντούσκα + Minor Project, Matina Sous Peau

Ενώ στην Πλατεία Νερού γινόταν χαμός για τους Cure, η Τεχνόπολη γιόρτασε την καλοκαιρινή πανσέληνο…

Latin Playboys - Latin Playboys [1994]

Σκοτεινό, σκονισμένο, υποδόρια έντονο και νομοτελειακά άχρονο, το ντεμπούτο της μπάντας που…

Το "Spirit" της Beyoncé αποκτά και επίσημο βιντεοκλίπ

Η Αμερικανίδα σταρ παρέχει πλήρη στήριξη στον νέο Βασιλιά των Λιονταριών με ένα «γράμμα αγάπης προς…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Give Sleep A Chance

50 χρόνια από το "Give Peace A Chance" και τα περίφημα bed-ins του John Lennon και της Yoko Ono,…

60 χρόνια από τον θάνατο της Billie Holiday

Το «παράξενο φρούτο» της τζαζ μυθολογίας ήταν μια σαρωτική προσωπικότητα, με πονεμένο μα ταυτόχρονα…

50 χρόνια Space Oddity

Μισό αιώνα ζωής συμπληρώνει σήμερα το πρώτο αριστούργημα του David Bowie, ο οποίος άφησε την…

5 ECM ορόσημα από το παρελθόν, για πρώτη φορά σε βινύλιο

Τι παράδοξο, να βρίσκεις ξανά μπροστά σου, σε δίσκους, εκείνα τα έργα που στην εποχή τους είχαν…