Gary Clark Jr. - This Land

Ωραίος δίσκος, που επαναφέρει το κύρος της στιβαρής rock έκφρασης στο σύγχρονο αμερικάνικο top-10, προσδένοντάς τη στον μοντέρνο κόσμο μας τόσο με καλλιτεχνικούς, όσο και με εμπορικούς όρους...

Label
Warner Bros.
Κυκλοφορία
2/2019
Βαθμολογία
7
Χάρης Συμβουλίδης
Χάρης Συμβουλίδης

Χωρίς ιδιαίτερη προσοχή εκ μέρους του Τύπου (στο ξεκίνημά του, τουλάχιστον), ο Gary Clark Jr. κατόρθωσε να γίνει μαζικής απήχησης καλλιτέχνης κατά την τρέχουσα δεκαετία, μετρώντας 3 συνεχόμενα top-10 άλμπουμ στην πατρίδα Αμερική και 2 top-40 παρουσίες στη Βρετανία. Κι όλα αυτά προτείνοντας έναν πλούσιο ήχο με στιβαρές rock καταβολές, ευδιάκριτους blues χρωματισμούς, soul αναφορές, ακόμα και οριακές χιπ χοπ ευαισθησίες (σε κάποιες περιπτώσεις).

Το νέο του άλμπουμ κάνει τα πάντα για να το προσέξεις από το πρώτο κιόλας τραγούδι (το ομώνυμο "This Land") και το καταφέρνει περίφημα, μιλώντας μάλιστα ευθέως πολιτικά –απηχώντας τον Woody Guthrie από τη σκοπιά ενός Αφροαμερικανού που, στην ίδια του την πατρίδα, αντιμετωπίζεται ως ξένος αποκλειστικά και μόνο επειδή διαφέρει στο χρώμα.

Έκφραση με ουσία, μακριά από τα αμήχανα, διανοουμενίστικα μισόλογα διαφόρων λευκών εναλλακτικών, που μέχρι την έλευση του Ντόναλντ Τραμπ νόμιζαν ότι αρκεί να ψηφίζουν Δημοκρατικούς για να ξορκίζεται ο ρατσισμός στις Η.Π.Α. (οπότε τώρα δεν ξέρουν από πού να το πιάσουν). Χώρια που αυτό το απλό μα τόσο σταράτο «run, nigger, run» ηχεί στα δικά μου αυτιά ως πιο πειστικό από το άνευρο "This Is America" του Childish Gambino, το οποίο λίγα θεωρώ ότι θα πετύχαινε δίχως τη συνοδευτική, οπτική του εξτραβαγκάντζα. Το βιντεοκλίπ άλλωστε στο τέλος του παρόντος κειμένου δείχνει ξεκάθαρα τι γίνεται όταν, πέραν μιας έξυπνα φιλοτεχνημένης εικόνας, διαθέτεις και ένα τραγούδι με αληθινή βαρύτητα.

Ωστόσο το This Land δεν εξαντλείται στο εναρκτήριο πυροτέχνημά του. Αντιθέτως, αποδεικνύεται άλμπουμ πλούσιο σε διαθέσεις: μπορεί να κοιτάζει σαρδόνια την απονομή δικαιοσύνης στις σύγχρονες Η.Π.Α., να μιλάει για τον έρωτα ή να εκφράζει την ευγνωμοσύνη του δημιουργού προς τη μητέρα του, διατηρώντας ως σταθερή αιχμή του δόρατος ένα ηχητικό χαρμάνι που επιτρέπει στον Gary Clark Jr. να μεταμορφώνεται κατά το δοκούν σε μπλουζίστα της ψηφιακής εποχής και σε rocker ολκής· ικανό λ.χ. να επαναπροσδιορίσει ακόμα και την πολυτραγουδισμένη ηλεκτρική μπαλάντα ("I Got My Eyes On You (Locked & Loaded)") χωρίς να υποχωρήσει σπιθαμή προς τις γλυκουλινιές του indie.

Έτσι, ο 35χρονος Τεξανός καταφέρνει εδώ και πείθει ότι κουβαλάει στο καλλιτεχνικό του DNA και τον Blind Lemon Jefferson και τον Stevie Ray Vaughan, γεφυρωμένους όμως τόσο από την παρακαταθήκη του Jimi Hendrix, όσο και με αυτήν της κλασικής Motown –φτάνοντας, πάντα με τον τρόπο του, ακόμα και στον Prince ("Pearl Cadillac").

Αν κάτι προκύπτει ως εύκολη ένσταση, είναι ότι τα 17 τραγούδια είναι ίσως πολλά για έναν δίσκο ο οποίος έρχεται μάλλον να αποκρυσταλλώσει ένα στυλ που ζυμώνεται μεθοδικά από το 2001, παρά να το εξελίξει: επί του παρόντος, ο Gary Clark Jr. δεν αναζητεί διαδρομές στις οποίες δεν έχει ξαναπερπατήσει, παρά τα ψήγματα διαφορετικότητας που μπορεί να προκύπτουν εδώ κι εκεί (μια latin υποψία λ.χ. στο "When I'm Gone" ή το φωνητικό sample που εμπλουτίζει έξυπνα τον καμβά του "Don’t Wait Til Tomorrow").

Παρά ταύτα φτάνει σε έναν εκλεκτό δίσκο, με κάμποσα αξιομνημόνευτα τραγούδια να γεννιούνται στο σημείο συνάντησης της εκτελεστικής του δεινότητας και της ωρίμανσης της τραγουδοποιίας που με συνέπεια υπηρετούσε ως τώρα. Αβίαστα, λοιπόν, το This Land επαναφέρει το κύρος της στιβαρής rock έκφρασης στο σύγχρονο αμερικάνικο top-10, προσδένοντάς τη στον μοντέρνο κόσμο μας τόσο με καλλιτεχνικούς, όσο και εμπορικούς όρους.

Κάτι εξαιρετικά σημαντικό για μια εποχή όπου η ηλεκτρική δημιουργία δείχνει να βρίσκεται σε διαρκή υποχώρηση. Εν μέρει λόγω της συνεχούς εξέλιξης του χιπ χοπ, εν μέρει όμως και λόγω της δικής της ανεπάρκειας να εκφράσει το επίκαιρο γίγνεσθαι, χαμένη καθώς μοιάζει στην ιδιώτευση μιας πληθώρας προβεβλημένων μουσικών, που δεν φαίνονται διατεθειμένοι να υπερβούν τον στενά ατομικό τους ορίζοντα. 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Χορταστικός και γενναιόδωρος δίσκος από τον κάποτε ηγέτη των The Band, ο οποίος δείχνει τη διαφορά
Αν και δεν άλλαξε πολλά στον τρόπο με τον οποίον υπάρχει και δημιουργεί, επιδιώκει να μας συστήσει
Βασισμένος σε γνωστά υλικά και τραγουδώντας με πρωτόφαντη αυτοπεποίθηση, κρατάει αναμμένη τη δάδα

FEATURED TODAY

12 χρόνια μετά την τελευταία τους εμφάνιση στην Αθήνα, τους υποδέχτηκε πολυπληθές ακροατήριο στο Fuzz. Το οποίο και αντάμειψαν με παλλόμενο groove,
Η ανδρόγυνη αισθητική, τα μελαγχολικά φωνητικά, η ηχητική εντύπωση ενός ηλεκτρονικού «βάλτου» και τα πρόσωπα που επιμελώς κρύφτηκαν πίσω από λευκό μακιγιάζ
Φέρνοντας κοντά ρεύματα της τζαζ, της rock και την ελληνικής παράδοσης, παρουσιάζει έναν ακόμη ανήσυχο δίσκο με τίτλο Το Μεταξύ Μας Διάστημα. Και η εμφάνισή

HOT STORIES

Ακούστε το καινούριο της τραγούδι
Είναι η πρώτη φορά που αναλαμβάνουν remix για κάποιον καλλιτέχνη
Top
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…