search

ΔΙΕΘΝΗ

Δίσκος αναμενόμενος, ωστόσο ηλιόλουστος και με αδιαμφισβήτητη ποιότητα παραγωγής, βρίσκει τον Zach Condon να επιστρέφει στη φαρφίσα, κρατώντας τα αυτιά σου ευχαριστημένα...

Label | 4AD
Κυκλοφορία | 2/2019
Βαθμολογία | 6,5

Για όσους από εμάς το διάστημα 2006/2007 συνέπεσε με τα ύστερα εφηβικά και τα πρώτα φοιτητικά χρόνια, οι Beirut θα ηχούν πάντα σαν ευπρόσδεκτος φίλος από τα παλιά. Με το "Nantes" και το "Postcards From Italy" γιορτάσαμε άλλωστε το δίπλωμα οδήγησης και τις πρώτες αυτοκινητάδες, ενώ τα ακούγαμε ασταμάτητα και στο mp3, στα ταξίδια με το Interail.

Γι' αυτό, ακόμα κι αν έχεις πια ξεπεράσει από καιρό τη –συχνά– μονοδιάστατη γλυκύτητα της μουσικής τους, θα ψάξεις να βρεις έναν καλό λόγο να πεις για κάθε τους δισκογραφική επιστροφή. Πόσω μάλλον αν εντοπίζεται και επιτυχία στην αισθητική συνέπεια, όπως στην περίπτωση του φετινού άλμπουμ Gallipoli.



Η επιστροφή του Zach Condon στη σύνθεση και στη δισκογραφία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη φαρφίσα, το όργανο με το οποίο οι Beirut έγραψαν ιστορία στο ντεμπούτο Gulag Orkestar (2006). Γυρίζοντας στη Santa Fe ύστερα από κάμποσα ταξίδια (2016), ο Condon ξεκίνησε –σε μια κρίση νοσταλγίας για τον αγαπημένο του αυτόν ήχο– να συνθέτει το Gallipoli, δίνοτάς του ξανά τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Αποτέλεσμα; 12 τυπικά Beirut τραγούδια, προσεγμένα, καλοδουλεμένα, κομμένα και ραμμένα για τα FM των indie pop σταθμών του New Mexico.

Δίσκος αναμενόμενος, ωστόσο ηλιόλουστος και με αδιαμφισβήτητη ποιότητα παραγωγής, το Gallipoli λειτουργεί ως μια καλή υπενθύμιση για το τι είναι ικανοί να κάνουν οι Beirut στα χωράφια τους. Δεν εκπλήσσει σε καμία περίπτωση, αλλά ούτε και δυσαρεστεί. Σε στιγμές βέβαια –όπως λ.χ. στο single "Landslide"– το παρακάνουν με τον ήλιο, ωστόσο η ambient διάσταση του "Corfu" προκύπτει ως highlight από το πουθενά, το "Family Curse" είναι μια αξιόλογη στιχουργική πρόταση για τα δεδομένα της μπάντας, ενώ το ομώνυμο "Gallipoli" κάνει μία συμπυκνωμένη, επετειακή ανακεφαλαίωση του χαρακτηριστικού Beirut ήχου.

Σαφώς καλύτερο από το προηγούμενο πόνημά τους No No No (2015) το Gallipoli, σίγουρα όμως κατώτερο του πήχη που είχαν θέσει με τους 2 πρώτους και αξέχαστους δίσκους τους, το προαναφερθέν Gulag Orkestar και το The Flying Club Cup (2007). Χωρίς να εφευρίσκουν κανένα τροχό που θα τους πάει ένα βήμα παραπέρα από τις γνώριμες διαδρομές και δίχως να κομίζουν τίποτα το ουσιαστικά  καινούριο, οι Beirut καταφέρνουν εδώ να κρατάνε τα αυτιά σου ευχαριστημένα και τη διάθεσή σου γλυκιά. Η ολιστική δε προσέγγιση στην ποιότητα της παραγωγής στρογγυλοποιεί την αξιολόγηση του Gallipoli προς τα πάνω, κατατάσσοντάς το στις ευχάριστες ακροάσεις του μήνα.

 

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

Morrissey - California Son

Ανδρέας Κύρκος

Deathspell Omega - The Furnaces Οf Palingenesia

Χρυσόστομος Τσαπραΐλης

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

60 χρόνια από τον θάνατο της Billie Holiday

Το «παράξενο φρούτο» της τζαζ μυθολογίας ήταν μια σαρωτική προσωπικότητα, με πονεμένο μα ταυτόχρονα…

Η Pink κατηγορείται για ασέβεια απέναντι στο Ολοκαύτωμα των Εβραίων

Της βγήκε ξινή η βόλτα που πήγε τα παιδιά της στο Βερολίνο 

Οι IDLES γίνονται χαρακτήρες σε ρετρό ηλεκτρονικό παιχνίδι

Δείτε το βιντεοκλίπ για το "Never Fight A Man With A Perm"

AthensRocks Festival 2019: Slayer + Rotting Christ, Leprous, Suicidal Angels

Σε μιάμιση ώρα οι Slayer περάσαν 37 χρόνια ιστορίας, σε μια αποχαιρετιστήρια συναυλία που έμοιαζε…

Tindersticks

Κι αν κάτι έλειψε από τις ενορχηστρώσεις, το τραχύ βελούδο της φωνής του Stuart Staples και η…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

10+2 αγαπημένοι δίσκοι για τους Social Waste

Μοιράζονται με τον Jamal τη 2η μέρα του επερχόμενου Urban Athens Festival (Τετάρτη 3, Πέμπτη 4,…

10 αγαπημένοι δίσκοι για τους Half Gramme Of Soma

Με το πρώτο Urban Athens Festival να βρίσκεται πια προ των πυλών (Τετάρτη 3, Πέμπτη 4, Παρασκευή 5,…

Give Sleep A Chance

50 χρόνια από το "Give Peace A Chance" και τα περίφημα bed-ins του John Lennon και της Yoko Ono,…

50 χρόνια Space Oddity

Μισό αιώνα ζωής συμπληρώνει σήμερα το πρώτο αριστούργημα του David Bowie, ο οποίος άφησε την…

60 χρόνια από τον θάνατο της Billie Holiday

Το «παράξενο φρούτο» της τζαζ μυθολογίας ήταν μια σαρωτική προσωπικότητα, με πονεμένο μα ταυτόχρονα…