Πενήντα χρόνια μετά το «no future», το punk δεν είναι πια ιδεολογία αλλά αντανακλαστικό: από το hardcore και την alternative βιτρίνα των 90s, μέχρι τα DIY υπόγεια και το egg punk των 2010s, το ίδιο νεύρο παραμένει, απλά σε άλλο "κέλυφος".

Από τον «compiler της εθνικής αγανάκτησης» μέχρι τον αντι-σταρ που έφτυνε χολή στη showbiz, ο Lydon έμεινε το πιο ενοχλητικό, ζωντανό σύμπτωμα μιας εποχής που αγαπά να μισεί.

Από Bill Callahan και Lucinda Williams μέχρι Blondie, Gorillaz, Sleaford Mods και Peaches: Oι νέοι δίσκοι του 2026 έρχονται για να μας ξεκολλήσουν από το scroll.

Με αφορμή μια πρόσφατη συνέντευξη του Stewart Copeland, μερικές σκέψεις για τη φήμη των διασήμων ως μόνιμη κατάσταση εξαίρεσης: η λατρεία, η απομόνωση και ο αργός εκφυλισμός του ανθρώπου μέσα στον μύθο.

Ο Θανάσης Μήνας ανατρέχει στη διαδρομή του θρυλικού μπλούζμαν, που επηρέασε τους Stones, τον Cpt. Beefheart και τον Tom Waits, από τον Νότο στο Σικάγο.

Από τα πρώτα rock 'n' roll χαρτόνια μέχρι τις ψυχεδελικές και τις DIY εκρήξεις του punk και του new wave, η «Χρυσή Εποχή» των rock posters χαρτογραφεί την μουσική μέσα από μια οπτική επανάσταση.

Με αφορμή τα 79 χρόνια από τη γέννηση του David Bowie, η Εύη Παπαγιάννη εξερευνά την αέναη μεταμόρφωση και την εμβληματική επιρροή του καλλιτέχνη στη μουσική, την εικόνα και την κατανόηση του φύλου, αναδεικνύοντας πώς ο Bowie υπήρξε πάντα ένας δημιουργός πέρα από τον χρόνο.

Το φινάλε του "Stranger Things" είναι εδώ και αποχαιρετά το Hawkins με μια playlist-επιστέγασμα: 70s και 80s hits, συναισθηματική φόρτιση και μουσική που έγινε αφήγηση.

Ο Béla Tarr έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω ένα σινεμά αργό, ασυμβίβαστο και βαθιά ανθρώπινο, σε ταινίες που δεν παρηγορούν, αλλά μαθαίνουν να αντέχουμε τον χρόνο και τη σιωπή.

Ο Θανάσης Μήνας επιχειρεί να περιπλανηθεί στο σύμπαν μιας μοναχικής ιδιοφυίας.