Από συνοδοιπόρος, πρωταγωνιστής. Το αναγκαίο comeback του Brian Jackson.

Σε αυτό το δεύτερο μέρος του αφιερώματος "One & Done", περνάμε στο βασίλειο του death metal, με τρεις δίσκους που έμειναν μόνοι τους στη δισκογραφία των δημιουργών τους, μα ταυτόχρονα έγιναν αθάνατοι. 

Μπερδέματα της τέχνης με το content και της κριτικής με το fan service.

Ο Roger Waters βρίζει τον Ozzy, ο Jack Osbourne απαντά με «fuck you» στο Instagram, και τα media κάνουν πάρτι. Αν κάποτε η ροκ μουσική όρθωνε μεσαία δάχτυλα απέναντι σε συστήματα, σήμερα μοιάζει με φτηνό κουτσομπολίστικο περιοδικό. Nαι, η μουσική έχει περάσει στο υπόβαθρο, ενώ το μόνο που μετράει είναι το ποιος είπε την πιο viral προσβολή.

Από την τσιμεντούπολη της επιστροφής ως την Ιαπωνία του ’73, ο Itsuroh Shimoda μάς θυμίζει ότι κάθε τέλος εποχής είναι κι ένα τραγούδι.

Ο Θανάσης Μήνας γράφει για το desert-blues, την πολιτισμική ιστορία και τους αγώνες για την ανεξαρτησία των Τουαρέγκ από το Μάλι, που εμφανίζονται στο Gazarte την Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου.

Πριν τέσσερα χρόνια έφυγε ο άνθρωπος που απέδειξε πως ο σύγχρονος ελληνικός πολιτισμός μπορεί να μιλήσει οικουμενικά. Τα τραγούδια του αγαπήθηκαν πέρα από την Ελλάδα, διασκευάστηκαν από Beatles, Piaf, Baez και δεκάδες άλλους, μεταφράστηκαν σε δεκάδες γλώσσες και πούλησαν εκατομμύρια δίσκους. Ένα μικρό αφιέρωμα σε αυτές τις διασκευές.

Πέντε άλμπουμ του 21ου αιώνα γίνονται το soundtrack της φθινοπωρινής «καλής χρονιάς»: για το γραφείο, το θρανίο, τις αμαξάδες στην πόλη και τις μικρές αποδράσεις, με ήχους που σε κρατούν ψύχραιμο και σου θυμίζουν να ξεκινάς πάλι από την αρχή.

Ο Θανάσης Μήνας ανατρέχει στα κυριότερα έργα και στις ζόρικες και επεισοδιακές μέρες του μεγάλου μπλούζμαν από το Μισισίπι, που ενέπνευσε ονόματα σαν τους Black Keys και τους Jon Spence Blues Explosion, με αφορμή τα 20 χρόνια από τον θάνατό του.

Κάθε μήνα ο Δημήτρης Τσούπρος επιλέγει και μας παρουσιάζει τους τρεις δίσκους που ξεχώρισε από το ευρύ φάσμα του ακραίου metal. Εδώ ο απολογισμός του Αυγούστου.