Στο "Coffee and Cigarettes", ο Jim Jarmusch σκηνοθετεί τη σιωπή σαν μουσική: βινιέτες καφέ, καπνού και αμήχανων συναντήσεων που παίζουν σαν δίσκος χωρίς να πατηθεί ποτέ το play.

Γεννημένος στις 16 Φεβρουαρίου, ο John Balance μετέτρεψε την επιθυμία, την απόκλιση και τη φθορά σε ιερή ηχητική εμπειρία που ακόμη πάλλεται στο σκοτάδι.

Από τα ατέρμονα scrolls και τις κομμένες πέτρες των social feeds, στην τυχαία εύρεση ενός δίσκου που αποκαλύπτει κρυφά στρώματα ομορφιάς: το "A Wilder Alias" των Jackie Cain & Roy Kral.

Μοναχικός, αντιηρωικός και βαθιά σεβαστός από τους ομότεχνούς του, ο Bobby Charles υπήρξε ένας τραγουδοποιός-σκιά της αμερικανικής μουσικής· οι νέες επανεκδόσεις φωτίζουν ξανά το ιδιότυπο σύμπαν του.

Από τη δημιουργική έκρηξη των '70s μέχρι τη συλλογική μνήμη του ελληνικού ροκ, οι Socrates Drank the Conium παραμένουν σύμβολο πάθους και ιδανικών που δεν ξεθωριάζουν.

Στις 13 Φεβρουαρίου 1970, στην ομίχλη του βιομηχανικού Μπέρμιγχαμ, οι Black Sabbath κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους, φυτεύοντας τον σπόρο ενός ήχου που ακόμα δεν είχε όνομα.

Η εγχώρια hip hop σκηνή βράζει μέσα από τις κυκλοφορίες των βετεράνων της, την ώρα που οι 78στροφες ανασκαφές και μερικά νέα world/jazz σχήματα κοιτούν κατάματα τις ρίζες, την παράδοση και την πνευματικότητα. Από τον Άγγελο Κυρούση.

Το μεγαλείο του παιξίματος του Jimi Hendrix αναδύθηκε σαν όνειρο μέσα από μπλουζ σκιές, φθαρμένες χορδές και κιθαρίστες που συνέχισαν να παίζουν μέσα στον ίδιο.

Οι 22-20s έμοιαζαν με μπάντα φτιαγμένη για να αλλάξει τον χάρτη του blues rock: νέοι, εκρηκτικοί, με 60s ψυχή και punk ένστικτο, μέχρι που εξαφανίστηκαν πριν προλάβει ο μύθος τους να ωριμάσει.

Ο Θανάσης Μήνας διαβάζει τα επεισοδιακά memoir του Robbie Robertson των θρυλικών Band, που εστιάζουν στην «αδελφική» σχέση του με τον Martin Scorsese.