Μπορεί μερικά δάχτυλα να παραμένουν πασπαλισμένα από τη ζάχαρη των κουραμπιέδων, μα τώρα που τα χριστουγεννιάτικα δέντρα επιστρέφουν σιγά-σιγά στα πατάρια και στις αποθήκες, ας δούμε τι νέο βγήκε λίγο πριν το φινάλε του 2025 αλλά και με την έναρξη τoυ 2026. Καλή χρονιά να έχουμε!
Βήτα Πεις – XXIII (Twenty Three Entertainment)
23 κομμάτια, 23 στον τίτλο, ομάδα μία οι Βήτα Πεις που αποφάσισαν να εμφανίσουν την πρώτη τρέχοντος το νέο τους lp. Και παρά τις διαχρονικές υφολογικές αντιρρήσεις που μπορεί να έχει κανείς με την dated κοψιά των ΒΠ, δε νοείται η δεύτερη φάση της εγχώριας σκηνής δίχως την υπογραφή τους (ήδη από το Σπόρτινγκ της δεκαετίας κατέστη σαφές), ακόμη κι αν κανείς τσιμπολογά -με μεγαλύτερη ευκολία ελέω παραγωγής- τις ψευδοκατασκευές των έσχατων αφηγημάτων. Το κουβάλησαν και θα το κουβαλούν, δεν επαναπαύονται, 23 χρόνια στο κουρμπέτι είναι αυτά, που μάλιστα πρόκειται να εορταστούν πανηγυρικά στις 17 Ιανουαρίου στο Telecom Center Athens.
Στέργιος Μικρούτσικος, Nαξάκης Γ. – κατά μήκος (Self released)
Ψηφιακή αυτοέκδοση το Κατά Μήκος, κοινώς τα 6 τραγούδια και ο ένας επίλογος με το Μικρούτσικο στη μουσική και το Ναξάκη στους στίχους. Κομμάτια όπως ο "Σεισμός", με τη λιτή κι ευθύβολη ευαισθησία τους, δίνουν το σήμα για το περιεχόμενο αυτής της ολιγόλεπτης δισκογραφικής, αυθεντικής κατάθεσης. Άλλωστε, στην επόμενη στροφή λένε απερίφραστα ποιες είναι οι αιτίες και τα σημεία: «Ευτυχισμένοι που απλά είμαστε νέοι/κλαίμε, φιλιόμαστε, χορεύουμε σε δόσεις/και πριν το soundtrack τελειώσει και χαθούμε/προσγειωνόμαστε ξανά στις πλακοστρώσεις». Έχουν και καλή παρέα (Τσαντέ, Σλαυκίδου, Ζαχόπουλο, Ο. Τζιρίτα, Καρούμπαλο, Παπαδόπουλο, Δαφνή, Σταματόπουλο, Τσίγκρο).
Τάκι Τσαν, Dj Alx, Νίκο Τσαν – Ρίμα Για Χρήμα ΙΙΙ (Raprnoll / Ηχοκρατορία / Stay Independent)
Αν βάλετε στα ηχεία (ή και στην οθόνη σας) το “Van Damme”, δεν μπορείς παρά να το δώσεις στους Στραβαλέξηδες πως έχουν εύκολο το old school fun. Διότι αυτός είναι ο πυρήνας του Ρίμα Για Χρήμα ΙΙΙ, ένα διασκεδάστικο comeback, με τα πάνω (Ευχή) και τα κάτω του (Μπλα Μπλα), τις κοιλιές, το παραγωγικό Alx trademark, και το αντίστοιχο flow του Τάκη. Στο φινάλε, η τραβηγμένη 26ετης τριλογία των αθεόφοβων μια χαρά ρολάρει ακόμη και με εμβόλιμη Καρβελική διασκευή («Το Γάρο ή Εγώ»). Επομένως, φρόνιμο είναι το τελευταίο της κεφάλαιο να ιδωθεί ως μια υπόσχεση προς τους σκληροπυρηνικούς που εκκρεμούσε, παρά τις αναμενόμενες ευκολίες και τις αστοχίες που αφαίρεσαν συνεκτικούς πόντους.
Panos Tziniolis – Dr. Fen (self released)
Πάνος Τζινιόλης στα ντραμς, Γιώργος Κοντραφούρης στο όργανο και Σάκης Τσινούκας στην κιθάρα. Διαβάζω πως ο δίσκος γράφτηκε τον περασμένο Ιούνιο και πως περιέχει 8 πρωτότυπες συνθέσεις των συμμετεχόντων, καθώς επίσης και δυο κομμάτια που είχε γράψει ο πατέρας του Τζινιόλη γύρω στο 1962. Ενδεχομένως να έχετε πετύχει τον ντραμερ να καταπιάνεται, μεταξύ άλλων με το μεγάλο Horace Silver, στουντιακά ή ζωντανά. Εδώ, η ιστορία του εν λόγω jazz trio έχει μπόλικες mellow groove διαθέσεις, με το bluesy “Echo Spine” να ξεχωρίζει από το περιεκτικό και ζωντανό σύνολο.
LustTone – Living In A Dead World (Self released)
Darkwave και post punk δείχνει η πυξίδα των Μιχάλη Φλουρή και Αναστάση Pash που μας έρχονται με το ντεμπούτο τους από το Ρέθυμνο. Κυκλοφόρησε ψηφιακά τον Οκτώβριο του ’25, διακριτικό χωρίς φανφάρες κι αστοχίες, με τις μπασογραμμές να στοιβάζουν τις παραπομπές. Είναι κλειστό με μικρές τακτοποιημένες αισθητικές σημειώσεις πάνω στην 80s νόρμα, δίχως πονηριές. Κοινώς, τίμιο.
