Joe Strummer & The Mescaleros + Teenage Angst

Χώρος
Γήπεδο Σπόρτιγκ
Ημερομηνία διεξαγωγής
30/11/2001
avopolis.team
avopolis.team

Αν είχε κάτι να αποδείξει ο Joe Strummer στους πολυάριθμους φίλους του που βρέθηκαν στον αφιλόξενο, για συναυλιακές βραδιές, χώρο του γηπέδου του Σπόρτιγκ ήταν ότι μπορεί ακόμα στα 49 του χρόνια όχι μόνο να σταθεί στα πόδια του στη σκηνή με την αξιοπρέπεια που αρμόζει σε έναν καλλιτέχνη της ιστορικής του αξίας, αλλά και το ότι παραμένει ακόμα και σήμερα μία υπολογίσιμη εν ζωή καλλιτεχνικά δύναμη της μουσικής. Όχι βέβαια ότι θεωρώ ότι ο αγαπητός κος Mellor υπάρχει περίπτωση να αισθάνεται την ανάγκη να αποδείξει οτιδήποτε σε οποιονδήποτε.

O Joe Strummer με τους Mescaleros του, όπως τους είδαμε το βράδυ της Παρασκευής στην Αθήνα, παρουσίασαν ένα set σχεδόν δύο ωρών, άκρως χορταστικό ομολογώ, όπου τα τραγούδια από τις δύο πρόσφατες δισκογραφικές δουλειές του Strummer δέθηκαν με κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες διασκευές, καθώς βέβαια, και προς μεγάλη χαρά σχεδόν όλων των φίλων τους, με ορισμένα τραγούδια από το παρελθόν του Strummer με τους The Clash.

Και εάν βέβαια το υλικό από το “Rock Art and the X-Ray Style” και το “Global a Go-Go” έτυχε μιας σχετικής αδιαφορίας από μεγάλο μέρος του κοινού, αμφιβάλλω αν η πλειοψηφεία είχε ακούσει έστω και ένα τραγούδι από τα δύο προαναφερθέντα albums, οι διασκευές και ακόμα περισσότερο τα τραγούδια των The Clash, μετέτρεψαν το γήπεδο του Σπόρτιγκ και ιδιαίτερα τις πρώτες σειρές μπροστά από τη σκηνή σε ένα καζάνι που έβραζε. Και δεν θα υπέρβαλλα αν έλεγα ότι παρατήρησα 30άρηδες και 40άρηδες να θυμούνται τα νιάτα τους και να συγκινούνται ακούγοντας τη φωνή του Strummer και βλέποντας την θρυλική φιγούρα του, σε σημείο που να διακρίνονται και κάποια λίγα δάκρυα, τα οποία βέβαια προσπάθησαν να κρύψουν. Punks don’t cry…

Και πώς όμως να μην συγκινηθούν, βλέποντας και ακούγοντας τον Strummer να ερμηνεύει με την ίδια ένταση όπως και τότε, τα “London’s Burning”, “I Fought The Law”, “Bankrobber”, “Rudie Can’t Fail”, “Police & Thieves” και “Armagideon Time”;

Ή μήπως μπορούσε κάποιος να μείνει ασυγκίνητος με τις εκτελέσεις των “The Harder They Come” του Jimmy Cliff, “A Message to You Rudy” των Specials και τέλος, μία από τις πιο εξαιρετικές στιγμές της βραδιάς, το “Bitzkrieg Bop” των Ramones, το οποίο και έκλεισε το encore; Και ειδικά όταν αυτές προέρχονται από τον Joe Strummer.

Όσο για τους Teenage Angst που άνοιξαν την συναυλιακή βραδιά, η μπασκέτα πίσω από τη σκηνή ταίριαζε απόλυτα στον emo, αμερικάνικο κολλεγιακό rock ήχο τους. Aπλά, ένα μεγάλο welcome back guys!

Τέλος, ας ελπίσουμε ότι αυτή ήταν και η τελευταία φορά που αναγκαστήκαμε να παρακολουθήσουμε κάποια συναυλία σε τέτοιους ακατάλληλους χώρους όπως το γήπεδο του Σπόρτιγκ, όπου ο κακός ήχος και οι κωμικοτραγικές καταστάσεις στις τουαλέτες θύμισαν σε κάποιους τις συναυλίες της δεκαετίας τους ’80 στο ίδιο γήπεδο. Περιμένοντας με αγωνία να δούμε το Gagarin...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Με ηγέτιδα την Adrianne Lenker, έκαναν μια βαθιά συγκινητική και ταπεινή εμφάνιση, δίνοντας μια ...
Ο Γερμανός παραγωγός χάρισε στους παρευρισκόμενους στο Fuzz ένα κομψό, lo-fi ambient techno set,
Ενθουσιώδεις, παράφρονες, μα συνάμα επιβλητικοί, οι Νορβηγοί τίμησαν την πρώτη τους εμφάνιση στην

FEATURED TODAY

Με αφορμή την πρόσφατη δολοφονία του George Floyd που έκανε τη Μινεάπολις το δυναμίτη μιας φλεγόμενη Αμερικής, ο Μάκης Μηλάτος ξεκινάει από αυτό το

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο μας κάνει βασικά μαθήματα ροκ,

HOT STORIES

«Πρόκειται για συστηματικό ρατσισμό, για αστυνομική βία και για ανισότητες» γράφει η βρετανίδα τραγουδίστρια.

Συναντήθηκαν στην πλατεία των Σταγιατών που αντιτίθενται στην ιδιωτικοποίηση του νερού τους.

Top
0
Shares