Lefteris Volanis / Dimitris Pagidas - Εκτός Των Τειχών /  Outside The Long Walls (Veego Records)

Λειτουργικός στα Μαγνητικά Πεδία, ο Βολάνης συμπράττει με τον Παγίδα (αμφότεροι ως No Clear Mind) στο «Εκτός Των Τειχών» κι όπως αναφέρει το δελτίο τύπου της Veego Records,  «είναι ένα μουσικό έργο, του οποίου ο ηχητικός καμβάς καλύπτεται κατά κόρον, από ένα μίγμα ηλεκτρικής και κλασσικής κιθάρας, από οργανικούς ήχους συνθεσάιζερ, σαξοφώνου και ηλεκτρονικών πιάνων, δεμένα με διάφορα τύμπανα και κρουστά, ξυλόφωνο, καθώς και με τις παρεμβολές ηχοτοπιακών στιγμιότυπων.» Χαμηλότονη cinematic διγλωσσία, άλλοτε τραγουδισμένη στα αγγλικά κι άλλοτε στα ελληνικά, έχει το χειροποίητα γνήσιο της υπογραφής στην υποσχετική περί βροχερής μελαγχολίας, οπότε το προσκλητήριο στο ενιαίο ιδιωτικό σύμπαν εντός των τειχών, μια χαρά περιθάλπτει.

Michalis Siganidis ft. Jannis Anastasakis-  Dead Slow (Defkaz)

Αντιθέτως, o Σιγανίδης (με τον Αναστασάκη σε fx και loops) μας βάζει σε impro experimental δοκιμασία,  σε δύο θέματα. Ερωταπαντήσεις και τα ρέστα, ο Σιγανίδης «παίζει λίγο μόνος» - μα και όχι - γιαβάς γιαβάς προς το βαθύτερο κίνητρο, με εναλλαγές στα μοτίβα και χειρισμούς σε λογής-λογής αναπτύγματα. 42 λεπτά υπόθεση που βράζει.

dollmaker - In Freefall I Feel Like You (Chloé-Marie Kikillus)

Αθήνα, Δισκέξ. Stavros 'Allos' Georgiopoulos (mixing, mastering, bass), Sergios Voudris (bass, extra keys), Nikolas Mamasis (drums). Αν έχω καταλάβει σωστά, η νοτιοαφρικανοελληνίδα Chloé-Marie Kikillus έστησε τις 10 indie pop ιδέες της σε ένα laptop, μα βρέθηκε με την παραπάνω παρέα για τις χειροπιαστές πινελιές της ιστορίας. Το καταλαβαίνεις από την αρχή πως τούτη η bedroom pop περίπτωση προμηνύεται ευοίωνη.

;

Hippomaniacs - Hippomaniacs EP (Hippomaniacs)

Yiannis Kassetas (Tenor & Baritone saxophones), Panos Svobotnik (Guitar), Giorgos Kostopoulos (Bass) και Yiannis Papadoulis (Drums) αυτοί είναι οι Hippomaniacs (με Raphael Meleteas στο Rhodes piano) απευθείας από το Κιάτο της Αιθιοπίας που funk-  αρουν, που εθεάθησαν περιπλανώμενοι σε bluesy σεκάνς ενός road movie του John Carpenter (πριν τις αγριάδες και τους βανδαλισμούς), που καταλήγουν σε τραχύ τζαζ φευγιό, χωρίς άστοχα μπορδουκλώματα.

Dine Doneff - Suite Yedi (Nered Music)

Στο Keep Jazzin του Μάνθου Γιουρτζόγλου διάβασα κι έτσι άκουσα τη σουίτα της φυλακής και της εξορίας του Dine Doneff (άλλοτε γνωστού ως Κώστα Θεοδώρου). Είναι το ίδιο το θέμα του κόνσεπτ, οι τιτλοφορίες, η αναφορά στον Koco Racin (Just as death is eternal/So the struggle goes forever), η Γυάρος, το Γεντί Κουλέ, το τρίο των James Wylie (alto saxophone), Maria Dafka (bayan) και Dine Doneff (electric guitar, stomp box, double bass, drums), που εξασφαλίζουν την περιέργεια. Το βαλκανικό μινόρε κυλά στρωτά, περιηγείται σε αυτοσχεδιαστικές περιπέτειες με το βλέμμα έξω από τα δεσμά της φόρμας, μα κι επιστρέφει σε ένα περιβάλλον που ενώ είναι εξ΄ορισμού οδυνηρό, χάρη στην πικρή και συμπονετική jazz εξιστόρηση του Doneff, δίδεται η χεριά που καταργεί το φόβο.

 

Ακολούθησε το Avopolis Network στο Google News

 

Διαβάστε Ακόμα

Featured