Έφυγε από τη ζωή ο James Gadson, ένας από τους πιο επιδραστικούς session drummers της soul και της funk, αφήνοντας πίσω του έναν ήχο που έχει ήδη περάσει στο συλλογικό σώμα της μουσικής. Ήταν 86 ετών.
Την είδηση επιβεβαίωσε η σύζυγός του, Barbara, αναφέροντας ότι ο Gadson είχε υποβληθεί πρόσφατα σε χειρουργική επέμβαση και υπέστη σοβαρή πτώση. «Ήταν ένας υπέροχος σύζυγος, πατέρας, παππούς και ένας απίστευτος ντράμερ», δήλωσε στο Rolling Stone.
Γεννημένος το 1939 στο Kansas City του Missouri, ο Gadson μεγάλωσε μέσα στη μουσική. Αν και ξεκίνησε με κορνέτα, σύντομα βρήκε τον δρόμο του στα τύμπανα, αφού πέρασε και από την Πολεμική Αεροπορία και έπαιξε σε σχήματα της τοπικής σκηνής, συνοδεύοντας καλλιτέχνες όπως ο Otis Redding και ο Sam Cooke.
Η μεγάλη του διαδρομή ξεκίνησε στο Los Angeles, όταν συνεργάστηκε με τον παραγωγό της Motown Hal Davis, συμμετέχοντας μεταξύ άλλων στην ηχογράφηση του “Dancing Machine” των Jackson 5. Από εκεί και πέρα, το όνομά του συνδέθηκε με μερικά από τα πιο εμβληματικά τραγούδια της εποχής: “Lean on Me” και “Use Me” του Bill Withers, “I Will Survive” της Gloria Gaynor, αλλά και το “Don’t Leave Me This Way” της Thelma Houston.
Παρότι η προσωπική του δισκογραφία είναι περιορισμένη, η παρουσία του στη μουσική βιομηχανία υπήρξε καθοριστική. Από το "Sea Change" του Beck μέχρι το "FutureSex/LoveSounds" του Justin Timberlake και το "Fine Line" του Harry Styles, ο Gadson συνέχισε να ηχογραφεί μέχρι τα τελευταία χρόνια, ενώ ξεχωρίζει και η συμμετοχή του στο “Sugah Daddy” του D’Angelo.
Η επιρροή του στον ρυθμό και τη groove αισθητική αναγνωρίζεται ευρέως. Ο Questlove τον χαρακτήρισε «τον πιο καθοριστικό ντράμερ για την εξέλιξη του breakbeat», ενώ ο Flea σημείωσε ότι «η κληρονομιά του θα συνεχίσει να ζει μέσα από αμέτρητους ανθρώπους που θα χορεύουν στους ρυθμούς του».
Ο James Gadson δεν ήταν ποτέ μπροστά. Ήταν πάντα εκεί όπου χτίζεται το βάρος, η κίνηση, η ζωή ενός τραγουδιού. Και ίσως γι’ αυτό, ο ήχος του θα συνεχίσει να υπάρχει, ακόμα κι όταν το όνομά του δεν λέγεται.
