Ο Wenders, πρόεδρος της κριτικής επιτροπής της Berlinale και δημιουργός ταινιών όπως Paris, Texas, Τα Φτερά του Έρωτα και Perfect Days, είχε δηλώσει ότι οι κινηματογραφιστές «πρέπει να μένουν εκτός πολιτικής», υποστηρίζοντας πως όταν η τέχνη γίνεται απροκάλυπτα πολιτική «εισέρχεται στο πεδίο της πολιτικής», ενώ ο ρόλος της είναι να λειτουργεί ως «αντίβαρο» και όχι ως προέκτασή της. «Πρέπει να κάνουμε το έργο των ανθρώπων, όχι των πολιτικών», είχε σημειώσει.
Ο Cave απάντησε μέσω του προσωπικού του blog Red Hand Files, σε ερώτηση αναγνώστη, τονίζοντας ότι γνωρίζει τον Wenders πάνω από τέσσερις δεκαετίες και ότι τα λόγια του «τον συγκίνησαν βαθιά». Όπως έγραψε, οι δηλώσεις του σκηνοθέτη επιβεβαιώνουν την εικόνα ενός «αρχών, στοχαστικού και θαρραλέου ανθρώπου» που νοιάζεται ουσιαστικά για τον κινηματογράφο και τη δημιουργική κοινότητα.
Σύμφωνα με τον Cave, η παρέμβαση του Wenders ήταν «μια πράξη φροντίδας και προστασίας» όχι μόνο προς τους καλλιτέχνες αλλά προς την ανθρωπότητα συνολικά, εκτιμώντας ότι πολλοί δημιουργοί - παρά την αναμενόμενη κριτική - πιθανότατα συμμερίζονται τη θέση του. Ο μουσικός υπέθεσε επίσης ότι ο Wenders ίσως προσπαθούσε να «προστατεύσει τη Berlinale» από τον κίνδυνο να μετατραπεί σε φεστιβάλ με περιορισμένη πολιτισμική φαντασία, υποκείμενο σε «μια ενιαία μονολιθική ιδεολογία».
Ο Cave διευκρίνισε ότι δεν θεωρεί πως ο Wenders πιστεύει ότι η τέχνη πρέπει να αγνοεί τις αδικίες του κόσμου. Αντίθετα, σημείωσε ότι και οι δύο αναγνωρίζουν πως η τέχνη μπορεί να αναδείξει αποτελεσματικά τέτοια ζητήματα, αλλά ταυτόχρονα «είναι κάτι περισσότερο από το άθροισμα της χρησιμότητάς της — περισσότερο από εργαλείο ή όπλο». Κατά τον Cave, η μεγάλη τέχνη υπάρχει πρωτίστως για τον εαυτό της και δρα μεταμορφωτικά με τρόπους διακριτικούς και πολυσημικούς, διευρύνοντας την κατανόηση του ανθρώπου για τον κόσμο και τη θέση του μέσα σε αυτόν. «Το δώρο της τέχνης είναι να μας θυμίζει ότι η ζωή αξίζει να βιώνεται», καταλήγει.
