Ελελεύ + Ενδελέχεια

Κείμενο: Χάρης Συμβουλίδης

Φωτογραφίες: Διονύσης Κοτταρίδης

Ελελεύ και Ενδελέχεια, δύο rock συγκροτήματα με ονόματα αρχαιοελληνικής έμπνευσης, τόλμησαν να συμπράξουν συναυλιακά την ημέρα των ερωτευμένων, αλλά νικήθηκαν από τον Άγιο Βαλεντίνο: αισθητά μικρή η προσέλευση του κοινού στο Κύτταρο, όμως τουλάχιστον όσοι έδωσαν το παρών ήταν πιστοί και ενημερωμένοι.

Στη σκηνή ανέβηκαν πρώτοι οι Ελελεύ, παρουσιάζοντάς μας επιλογές από το ομότιτλο ντεμπούτο album τους, όπως και διασκευές - ακούσαμε από Ξυλούρη και τον “Εφιάλτη Της Περσεφόνης” του Μάνου Χατζιδάκι μέχρι τη “Ζαΐρα” και την “Αχάριστη” του Τσιτσάνη, όλα προσαρμοσμένα στο κλασικό rock ύφος της μπάντας. Από την αρχή-αρχή φάνηκε ότι ο ήχος δεν θα ήταν με το μέρος τους, καθώς για κάποιον λόγο έβγαινε με ένα «μπούκωμα» προς τα έξω. Το group πάντως δεν πτοήθηκε: τόσο οι Γιώργος Γούτης και Χρήστος Κασελάκης στις κιθάρες, όσο και ο Βαγγέλης Βέκιος, που κοπάναγε με εφηβική ορμή τα drums του, έκαναν ό,τι μπορούσαν ώστε οι Ελελεύ να βγούνε ασπροπρόσωποι παρά τις αντιξοότητες. Πολύτιμη συμβολή είχε σε αυτό και η Μαρία Πανοσιάν, βάζοντας τα δυνατά της στο μικρόφωνο - ειδικά όταν τραγούδησε το “Καίγομαι Καίγομαι” του Σταύρου Ξαρχάκου. Και πιστεύω ότι θα τα είχαν καταφέρει ακόμα καλύτερα οι Ελελεύ, αν δεν ήταν τόσο στατικοί επί σκηνής και αν οι δύο κιθαρίστες τους είχαν συγκρατηθεί λίγο στα σολαρίσματα όταν έπαιξαν τη “Ζαΐρα” και την “Αχάριστη”.

Ο προβληματικός ήχος ταλαιπώρησε και τους Ενδελέχεια, οι οποίοι όμως αναπλήρωσαν με την κινητικότητα και τη ζωντάνια τους. Φάνηκε σε αρκετά σημεία του live η εμπειρία τους από την πολύχρονη παρουσία τους στα πράγματα, ενώ απέδειξαν πως επάξια κρατούν στη μνήμη μας μια θέση στις χρυσές εφεδρείες του ελληνικού rock. Πότε πιο γλυκοί, πότε πιο σπιντάτοι, πότε δίνοντας έμφαση στις κιθάρες και πότε αφήνοντας τον πρώτο ρόλο στα πλήκτρα του Ανδρέα Βαιτούδη, οι Ενδελέχεια μας θύμισαν ότι ήταν - και είναι - αρκετά περισσότερα από το «χιτάκι» τους “Μολυβένια Θάλασσα”, ιδιαίτερα σε στιγμές όπως το “Όνειρα”, το “Πάντα Θα Φεύγω”, ή το “Ημερολόγιο”. Και στη δική τους περίπτωση όμως θα κλείσω με ένα μικρό παράπονο για τον κιθαρίστα τους, καθώς σε μερικά τραγούδια (με πιο χαρακτηριστική περίπτωση το φινάλε) έπαιζε πιο δυνατά από όσο χρειαζόταν, παίρνοντάς μας λίγο τα αυτιά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Με ηγέτιδα την Adrianne Lenker, έκαναν μια βαθιά συγκινητική και ταπεινή εμφάνιση, δίνοντας μια ...
Ο Γερμανός παραγωγός χάρισε στους παρευρισκόμενους στο Fuzz ένα κομψό, lo-fi ambient techno set,
Ενθουσιώδεις, παράφρονες, μα συνάμα επιβλητικοί, οι Νορβηγοί τίμησαν την πρώτη τους εμφάνιση στην

FEATURED TODAY

Μαύροι Πάνθηρες, chicanos, ασιάτες, LGBTQ κοινότητα, φόνοι, αντικουλτούρα, μουσική στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του '60 αποτελούν τα κινητήρια ...

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, αφού μας πήραν το moshing και

HOT STORIES

Έγινε γνωστός και ο τίτλος για τον δίσκο που θα ακούσουμε στις 5 Σεπτεμβρίου.

Με τη στολή Micrashell θα μπορούμε να μπούμε στο moshpit με ασφάλεια -αφήστε που θα μοιάζουμε με sci-fi ήρωες...

Top
0
Shares