View More

Στο Sage Motel με τους Monophonics

Λίγο πριν την εμφάνισή τους στη σκηνή της Τεχνόπολης την 1η Σεπτεμβρίου μια από τις πιο δυναμικές και συνεπείς ψυχεδελικές soul μπάντες των τελευταίων ετών μιλάει στο Avopolis για τη μέχρι τώρα πορεία της, το πρόσφατο album της, Sage Motel,  τη διαχρονικότητα και οικουμενικότητα της μαύρης μουσικής. 

Τάνια Σκραπαλιώρη
Τάνια Σκραπαλιώρη

To σπουδαίο psychedelic soul και heavy funk σχήμα από το San Francisco της California, που εδώ και χρόνια κρατά ιδιαίτερη σχέση με το ελληνικό κοινό, στην Ελλάδα, αυτή τη φορά σε μια πρωτότυπη σύμπραξη με τον ΤΑΦ ΛΑΘΟΣ, και με πρώτο σταθμό την Αθήνα και την Τεχνόπολη, την 1η Σεπτεμβρίου. Λίγο πριν ανέβουν στη σκηνή και ανανεώσουν τους δεσμούς που τους δένουν με το αθηναϊκό κοινό οι Monophonics μίλησαν στο Avopolis για τη μέχρι τώρα πορεία τους, το πρόσφατο album τους, Sage Motel,  τη διαχρονικότητα και οικουμενικότητα της μαύρης μουσικής, και το πόσο αυτό που τους ενδιαφέρει στο τέλος της κάθε μέρας είναι, απλώς, να συνεχίσουν να κάνουν μουσική. 

Πώς ξεκίνησαν τα πράγματα για τους Monophonics εκεί στα μέσα της δεκαετίας των ‘00s και πώς θα περιγράφατε την ιστορία σας μέχρι τώρα;

Η μπάντα ξεκίνησε όπως τόσες και τόσες άλλες μουσικοί με κοινό ενδιαφέρον στη soul, τη funk, τη jazz και την afro beat μουσική. Όλα τα μέλη της αρχικής σύνθεσης των Monophonics συναντήθηκαν στο κολέγιο και σχεδόν από τύχη έπαιξαν μαζί σε μερικά live και  κάπως έτσι προέκυψε. Το όραμά για το τι θέλουμε να κάνουμε ξεκαθάρισε περισσότερο το 2011 με την ανασύνθεση της μπάντας. Θέλαμε να είμαστε μια μπάντα που περιοδεύει σε παγκόσμιο επίπεδο έχοντας συνεπή δισκογραφική παρουσία – κι από τότε έχουμε προσπαθήσει πολύ για να το πετύχουμε αυτό. Όπως, βέβαια, επίσης συμβαίνει με πολλές μπάντες οι συνθέσεις αλλάζουν, κάποια μέλη φεύγουν, κάποια άλλα έρχονται, και οι Monophonics όπως και να έχει πάντα προσπαθούν να συνεχίζουν να βγαίνουν στον δρόμο, να κάνουν περιουσίες, να δημιουργούν μουσική.

 monophonics1

Μιλήστε μας λίγο για την τελευταία δημιουργία και κυκλοφορία σας, το Sage Motel. Τι ήταν αυτό που τράβηξε την προσοχή σας στη θεματική και την ιστορία ενός “ταπεινού” ξενοδοχείου; Θα λέγατε ότι το Sage Motel είναι το πρώτο σας concept album;

Το Sage Motel  γράφτηκε και ηχογραφήθηκε τον περασμένο χρόνο, το 2021, μέσα σε ένα χρόνο. Προσπαθήσαμε σκληρά, μέσα σε σύντομο, για τα δεδομένα μας, χρονικό διάστημα να συλλάβουμε και να αποτυπώσουμε ένα συγκεκριμένο είδος ενέργειας που είχαμε κατά νου – κάτι μοναδικό και διαφορετικό για εμάς δεδομένου ότι συνήθως παίρνουμε αρκετό χρόνο πριν βγάλουμε τον επόμενο δίσκο. Ο τελευταίος δίσκος μας, Its Only Us, κυκλοφόρησε το 2020, οπότε δεν υπήρχε αρκετός χρόνος μεταξύ των δύο τελευταίων μας albums και γι’ αυτό και συνδέονται κατά κάποιον τρόπο. Νιώθουμε, ωστόσο, ότι αυτός ο δίσκος είναι ένα βήμα φυσικής συνέχειας και ηχητικής εξέλιξης για εμάς. Και όταν γράφτηκε το τραγούδι “Sage Motel” η ιδέα του να φτιάξουμε ένα concept album και το ίδιο το concept άρχισε να ξεδιπλώνεται. Είναι πράγματι το πρώτο μας concept album και δημιουργήθηκε με έναν αυθεντικό, οργανικό τρόπο. Μας βοήθησε να εξερευνήσουμε διαφορετικές ιστορίες και μια νέα δημιουργική διαδικασία.

Δεδομένης της βαθιάς ρίζας του ήχου σας στη soul μουσική πόσο εύκολο είναι για εσάς να εξελίσσεστε και να δημιουργείτε κάτι νέο; Και πώς αποφασίζετε ποιες αναφορές θα ενσωματώσετε κάθε φορά στη μουσική σας;

Η εξέλιξη είναι η καλύτερη πρόκληση – μπορεί οι ρίζες μας να είναι στη soul αλλά έχουμε επηρεαστεί βαθιά από πολλά είδη. Σε αυτό το σημείο νιώθουμε πια ότι έχουμε διαμορφώσει ένα διακριτό στιλ, έναν “ήχο” ως μπάντα αλλά είναι φυσικό και επόμενο για εμάς να πατάμε πάνω σε αυτόν και να εξερευνούμε νέους τρόπους για να τον εκφράσουμε. Κι εξαρτάται κάθε φορά από το τι μας κάνει να νιώθουμε καλά, τι ταιριάζει στις ψυχές μας, τι μας μιλάει. Μας αρέσει να φοράμε τις αναφορές μας σαν δέρμα και να αφήνουμε ψήγματα να διαφαίνονται στους δίσκους μας.

Πώς βλέπετε την τρέχουσα αναβιωτική τάση της soul μουσικής και την αντίστοιχη αναβιωτική τάση; Υπάρχει κάποιος καλλιτέχνης που έχετε ξεχωρίσει;

Είναι δύσκολη ερώτηση αυτή, δεν μας αρέσει να “ξεχωρίζουμε” μπάντες ή καλλιτέχνες. Όλοι αξίζουν τον σεβασμό του κοινού όταν βγαίνουν σε περιοδείες εκεί έξω και εκφράζουν τη μουσική τους. Ως γενική εικόνα ωστόσο εκτιμάμε πάρα πολύ αυτή τη σκηνή και μας αρέσει το πώς αναπτύσσεται και ανθίζει. Υπάρχει σπουδαία νέα soul μουσική αυτή τη στιγμή, και είναι πολύ όμορφο αυτό.

Έχετε αγαπηθεί πάρα πολύ από χώρες, όπως η Ελλάδα, που δεν διαθέτουν το υπόβαθρο της “μαύρης μουσικής” στη μουσική τους ιστορία -παρόλα αυτά ο κόσμος τρελλαίνεται για αυτή τη soul και τη funk. Ποιος είναι ο λόγος για αυτήν την καθολική απήχηση κατά τη γνώμη σας;

Είναι κοινό μυστικό ότι η “μαύρη μουσική” έχει υπάρξει πιο επιδραστική στην ιστορία της ποπ μουσικής από οτιδήποτε άλλο. Υπάρχει κάτι τόσο ιδιαίτερο στη soul μουσική και ίσως ένα μεγάλο μέρος αυτής της ιδιαιτερότητας οφείλεται στην ειλικρίνεια και την ανθρωπιά που λάμπουν σε αυτή τη μουσική. Κι όταν μιλάμε για τη funk μουσική είναι δύσκολο να μην αναγνωρίσουμε ότι αυτό το είδος συνδέεται άρρηκτα με τη χορευτική μουσική, θα μπορούσε να είναι το soundtrack της, το soundtrack ενός DJ. Υπάρχουν μεγάλες ποσότητες ωμού και ακατέργαστου συναισθήματος μέσα σε αυτά τα ιδιώματα, ικανές να μιλήσουν στην καρδιά του καθένα. Δεν έχει σημασία που μένεις ή από που κατάγεσαι, στο τέλος της ημέρας κερδίζει αυτή η ειλικρίνεια, η εντιμότητα αυτής της μουσικής.

monophonics

Σας περιγράφουν συχνά ως την “καλύτερη ψυχεδελική soul μπάντα” και αυτό που παρουσιάζετε στη σκηνή είναι πράγματι πολύ εντυπωσιακό. Πώς πετυχαίνετε αυτήν την ενέργεια; Υπάρχει κάποιο “μυστικό”;

Δεν πρόκειται για μυστικό, απλώς αγαπάμε πραγματικά και ουσιαστικά αυτό που κάνουμε. Πάντα θέλουμε ο κόσμος που έρχεται να μας δει να νιώθει όσο το δυνατόν καλύτερα για αυτό που έχει βιώσει, θέλουμε η ενέργειά μας να είναι μεταδοτική.

Φέτος τον Σεπτέμβριο στην Αθήνα και στην ελληνική σας περιοδεία θα μοιραστείτε τη σκηνή με έναν δημοφιλή Έλληνα ράπερ, τον ΤΑΦ ΛΑΘΟΣ. Ποια είναι η σχέση σας με την rap και τη hip hop; Σκεφτήκατε ποτέ να ενσωματώσετε στοιχεία από αυτές τις κουλτούρες στη μουσική σας;

Αγαπάμε τη hip hop μουσική, είναι τα ακούσματά μας, με αυτή μεγαλώσαμε. Η μουσική μας, άλλωστε, είναι σε μεγάλο βαθμό επηρεασμένη από τη hip hop και παίζοντας soul και funk ουσιαστικά αγκαλιάζουμε τις ίδιες ρίζες. Και νιώθουμε πολύ συχνά ότι φτιάχνουμε δίσκους που οι παραγωγοί της hip hop θα ήθελαν να σαμπλάρουν ή στους οποίους θα ήθελαν να δουλέψουν μαζί μας στο studio – κάτι που, άλλωστε, έχει συμβεί αρκετές φορές.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα που έχετε διδαχθεί όλα αυτά τα χρόνια; Και ποιοι είναι οι στόχοι σας για τα επόμενα χρόνια;

Και τα επόμενα χρόνια θέλουμε απλώς να κάνουμε τη μουσική μας, να  κυκλοφορούμε τακτικά τους δίσκους μας και αυτοί να αγαπιούνται από νέο κόσμο, θέλουμε να εξερευνήσουμε νέες χώρες, ακόμα και νέες ηπείρους, να επεκτείνουμε το brand των Monophonics.

Ο καθένας έχει το δικό του ταξίδι και το δικό του μονοπάτι και πρέπει να επικεντρώνεται σε αυτό, στο να το βαδίσει όσο καλύτερα γίνεται, χωρίς να τον απασχολεί που βαδίζουν οι άλλοι, τι έχουν κάνει ή θα κάνουν. Αν μένεις συνεπής σε αυτό που κάνεις και αυτό που σου αρέσει και έχει σημασία για εσένα -στην περίπτωσή μας να παίζουμε live, να κάνουμε δίσκους και να μοιραζόμαστε την τέχνη μας με τον κόσμο- όμορφα πράγματα θα βρεθούν στον δρόμο σου. Απλώς κάνε αυτό που έχεις να κάνεις, με επιμονή και υπομονή, και η ανταμοιβή θα έρθει.

 

monophonics20221216x370px

Για εισιτήρια και πληροφορίες πατήστε εδώ 

 

 

 


ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

H Sharon Kovacs επιστρέφει στην Ελλάδα, στο Fuzz στις 13 Οκτωβρίου και μιλάει στο Avopolis για τις πρώτες

Με νέο, αξιολάτρευτο άλμπουμ που ενώνει τις τελείες της μουσικής ιστορίας του γκρουπ και αντανακλά την ευαίσθητη ψυχή

Με νέο album μετά από 12 χρόνια οι Kings of Convenience έρχονται στην Ελλάδα, σε μια "συλλεκτική" εμφάνιση στο Θέατρο

FEATURED TODAY

Με αποκλειστικό υλικό και πλάνα από τα παρασκήνια που δεν είχαν δει το φως της δημοσιότητας μέχρι σήμερα, αυτό είναι το must-watch του μήνα στο Disney+.

Στην νέα ταινία του Park Chan-Wook ένας εξωσυζυγικός έρωτας τρέπεται σε φυγή και καταδιώκεται στην ομίχλη, σαν αστυνομικό μυστήριο που ψάχνει λύση.

Ένας φόρος τιμής στον ποιητή  των Triffids με αφορμή τo ντοκιμαντέρ “Love in bright landscapes”. 

Top