Κάπου ανάμεσα σε αρχαίες τραγωδίες όπως οι Βάκχες του Ευριπίδη, αυτοσχέδιες πρόβες με το "Anarchy in the U.K." των Sex Pistols και περιοδείες στα Βαλκάνια και την Ευρώπη, οι Θραξ Πανκc είναι η απόδειξη ότι το παρελθόν δεν ανήκει σε κανέναν. Σε μια χώρα που παλεύει ακόμη με τις αντιφάσεις της, το συγκρότημα κρατάει μια ξεκάθαρη στάση, απέναντι στον εθνικισμό, τη λογοκρισία και τον συντηρητισμό δηλώνοντας ότι η μουσική δεν ανήκει ούτε σε μουσεία ούτε σε ιδεολογικά στρατόπεδα. Βρεθήκαμε μαζί τους για μια βόλτα στα Εξάρχεια, ώστε να μιλήσουμε εφ’ όλης της ύλης, μα αυτό που μου κέντρισε το ενδιαφέρον περισσότερο, ίσως να μην είναι ο ήχος τους, αλλά η άρνησή τους να τον ορίσουν.
- Ευχαριστούμε που είστε μαζί μας παιδιά. «Πανκοπανηγυροψυχεδέλεια» λοιπόν. Τελικά, τι σας τραβάει περισσότερο οι ρίζες της παράδοσης ή η επανάσταση του punk;
Και τα δύο! Όλα είναι αλληλένδετα! Μεγαλώσαμε και με τα δύο είδη μουσικής, αν λάβουμε το νόημα της ερώτησης μουσικά. Και στα δύο βρίσκουμε τις ρίζες μας, αφού ήταν και τα δύο εκεί όταν μεγαλώναμε και μας καθόρισαν σαν άτομα. Η επανάσταση γίνεται κάθε μέρα μέσα από τον τρόπο που ζούμε, υπάρχουν μουσικές που μιλάν για το κατεστημένο και για ένα εναλλακτικό τρόπο ζωής, που απλώς ακούγοντάς τες δεν αλλάζεις κάτι. Σημασία έχει να αναλογιζόμαστε καλά, τι συνέπειες έχουν για το σύνολο της κοινωνίας οι κινήσεις μας μέσα στη μέρα και να πράττουμε αναλόγως.
- Ποιο τραγούδι ή στιγμή σας έκανε να καταλάβετε ότι αυτά τα δύο μπορούν να συνυπάρξουν;
Όταν αντιληφθήκαμε πως υπάρχει πολύς κόσμος που δέχεται την μέχρι σήμερα καταγεγραμμένη παραδοσιακή μουσική ως μανιέρα για τον τρόπο αναπαραγωγής της από τους μουσικούς και φυσικά η ταύτισή της με εθνικιστικές σκοπιμότητες. Η παραδοσιακή μουσική είναι απλώς μουσική που γεννήθηκε μέσα από τις κοινωνίες για να εξυπηρετεί της ανάγκες της. Είναι ολοζώντανη, εξελίξιμη και δεν είναι όμορφο να μπαίνει σε καλούπια, ντυμένη με σημαίες. Η τεχνολογία αλλάζει, οι κοινωνίες το ίδιο, τα μουσικά όργανα αλλάζουν γεωγραφικά μήκη και πλάτη, ενώ πλέον δεχόμαστε αναπόφευκτα επιρροές από όλο τον κόσμο. Η παραδοσιακή μουσική δεν δίνει κάποια εθνική ταυτότητα, ούτε πρέπει να λογοκρίνεται, είναι εκεί και φέρει τη δική της αλήθεια. Είδαμε και το πρόσφατο περιστατικό στη Φλώρινα με τη Banda Entopica, και τη πρωτοφανή λογοκρισία που δέχτηκε από το δήμαρχο. Με αυτό το σκεπτικό φτιάχνουμε τη μουσική μας, σε μια περίοδο που όταν ξεκινήσαμε βρίσκαμε πολλά εμπόδια για αυτά τα προφανή δεδομένα κι έτσι συνεχίζουμε. Η παράδοση μας αρέσει και θα της δώσουμε το σύγχρονο χαρακτήρα που της αξίζει, μακριά από μισαλλοδοξίες, ρατσισμούς κι εθνικισμούς.
- Το πρώτο σας άλμπουμ, Thrax Punks που κυκλοφόρησε το 2019, δείχνει όλα τα πρώτα σας βήματα, από το "Κοίτα με" μέχρι το "Που σουν εψές". Πώς νιώθετε σήμερα όταν ακούτε αυτά τα κομμάτια, σε σχέση με το πώς γράφετε τώρα;
Είναι κάποια πολύ όμορφα διαχρονικά κομμάτια τα οποία πάντα θα απολαμβάνουμε να ακούμε και να παίζουμε. Όπως και τότε έτσι και σήμερα γράφουμε και παίζουμε μουσική με μοναδικό γνώμωνα το γούστο μας και τις ανάγκες μας. Όμως πλέον είναι ξεκάθαρη η ανάγκη του συγκροτήματος να αρχίζει να γράφει πρωτότυπη μουσική και να πειραματίζεται και με άλλους ήχους. Εννοείται όμως θα συνεχίσουμε να “πειράζουμε” παλιά αγαπημένα παραδοσιακά τραγούδια. Γενικώς έχουμε πολλές ιδέες στα σκαριά τις οποίες θέλουμε πολύ να φέρουμε κοντά στους ακροατές μας.
- Πώς αποφασίσατε να μπλέξετε παραδοσιακούς στίχους και μοτίβα, όπως στο «Μηλίσω» ή το «Βουνό», με την punk αισθητική σας; Και ποια είναι η πιο τρελή διασκευή που σκεφτήκατε αλλά δεν κάνατε;
Ποτέ δεν μπήκαμε σε διλήμματα προκειμένου να αποφασίσουμε κάτι. Όλα προκύπτουν με μια ροή και χωρίς να μπαίνουμε σε διαδικασίες ταυτοποίησης ή δεύτερες σκέψεις. Γενικώς είμαστε της φιλοσοφίας πως αν κάτι πας να το κάνεις με το στανιό, καλύτερα να το αφήσεις στην άκρη. Από την άλλη όσο περισσότερα λάθη γίνονται στη δημιουργική διαδικασία και μπλεξίματα που δεν είχαμε σκεφτεί, τόσο πιο ενδιαφέρουσα βγαίνει και η μουσική μας. Είναι πολλές οι διασκευές που κατά καιρούς έρχονται στις πρόβες μας, αλλά συνήθως θα τις παίξουμε για ελάχιστα ανάμεσα στα λάιβ μας, ποιο πρόσφατο παράδειγμα το "Anarchy In The U.K." των Sex Pistols, θα μας ακούσετε πολλές φορές να το ψευτοπαίζουμε, αλλά δε το έχουμε γράψει!
- Στο άλμπουμ Βάκχες γράψατε πρωτότυπη μουσική για μια αρχαία τραγωδία (Ευριπίδη). Πώς αλλάζει η δημιουργική διαδικασία όταν δουλεύεις για θεατρικό έργο σε σχέση με ένα καθαρά μουσικό άλμπουμ;
Είναι ένα έργο το οποίο σε βάζει σε ένα άλλο κόσμο του παρελθόντος και σε μια ιδιαίτερη ψυχική κατάσταση. Αγαπάμε ιδιαίτερα να μπαίνουμε σε τέτοιους κόσμους και να ζούμε για λίγο εκεί. Πάντα η προσέγγιση μας είναι ενστικτώδης και αυτό που θα θέλαμε να συμβεί θα το δοκιμάσουμε απ ευθείας. Το να δουλεύουμε για ένα θεατρικό έργο, είτε για ένα δίσκο, λίγο πολύ το προσεγγίζουμε με τον ίδιο τρόπο. Μας αρέσουν τα άλμπουμ μας να έχουν μια συνάφεια στο περιεχόμενο τους, ή ακόμα κι όταν δεν έχουν, προσπαθούμε να δένουμε τη ροή του δίσκου και τη σειρά των τραγουδιών, όσο πιο αρμονικά γίνεται σαν να ήταν ένα ολοκληρωμένο έργο. Αυτό που αλλάζει περισσότερο είναι πως, για το θέατρο ή για μια κινηματογραφική δουλειά, έχουμε πιο αυστηρά deadlines για την ολοκλήρωση της, οπότε γίνονται όλα ακόμα πιο προγραμματισμένα και γρήγορα.
- Υπήρξε κάποια σκηνή ή στιγμή από το έργο που σας δυσκόλεψε ιδιαίτερα;
Η περίοδος που δουλεύαμε τις Βάκχες ήταν εν μέσω κορονοϊού, γεγονός που δυσχέραινε τις διαδικασίες, έτσι οι σκηνές και η μουσική άλλαζαν συνέχεια, μέχρι και λίγο πριν ξεκινήσουν οι παραστάσεις. Έπρεπε λοιπόν, να μιξαριστεί από μας, ένας πολύ μεγάλος όγκος μουσικής μέσα σε λίγες μέρες. Όμως συντονιστήκαμε βάλαμε πρόγραμμα και γίναν όλα όπως έπρεπε!
- Παίξατε ήδη τρεις φορές στο ίδιο venue στο Rotterdam και από πέρυσι ταξιδεύετε με το Balkan Tour. Σκεφτήκατε ποτέ να κάνετε ένα fulllength αγγλόφωνο άλμπουμ; Και μήπως ο ελληνικός στίχος μπορεί να είναι εμπόδιο για διεθνή αναγνώριση;
Ναι, στην Ολλανδία μας αγαπάνε ιδιαίτερα! Νομίζω πως για όλες τις μπάντες που περιοδεύουν στο εξωτερικό, έρχεται η στιγμή που τις βάζει σε σκέψεις για αγγλόφωνο στίχο. Το έχουμε σκεφτεί κι εμείς πολλές φορές, όμως καταλήγουμε κάθε φορά πως ο αγγλικός στίχος για την ώρα δε μας εκφράζει όπως ο ελληνικός, μιας και είναι η γλώσσα στην οποία σκεφτόμαστε και νιώθουμε άνετα. Από την άλλη στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της ασταμάτητης πληροφόρησης, είναι πολύ όμορφο να μοιράζεσαι τα χαρακτηριστικά της περιοχής που μένεις. Πόσο μάλιστα για ένα συγκρότημα σαν εμάς που έχει να κάνει με την παραδοσιακή μουσική, που εμπεριέχει και τοπική διάλεκτο.
- Άρα πιστεύετε ότι η μουσική σας μιλάει πέρα από τη γλώσσα;
Ναι σίγουρα! Άλλωστε έχουμε ακούσει πολλές φορές σχόλια από ανθρώπους στο εξωτερικό που δεν ξέρουν καθόλου ελληνικά, ότι και μόνο για τη μουσική μας, δεν χάσανε ποτέ το ενδιαφέρον τους στη συναυλία. Αν λέγαμε και ’μείς κάτι για τους εαυτούς μας, σίγουρα είμαστε μουσικοί που προτιμούμε τα ορχηστρικά σημεία από αυτά με στίχο!
- Σας βλέπουμε συνήθως σε φεστιβάλ παραδοσιακής μουσικής, αντί για hardcore punk shows. Είναι σαν μια μικρή «επανάσταση» χωρίς να συμμετέχεις στην κλασική punk επανάσταση;
(Γέλια). Δεν το είχαμε σκεφτεί έτσι ποτέ! Στην Ελλάδα του 2026 που τα πανηγύρια μεσουρανούν, βρίσκουμε πάντα εύκαιρο έδαφος να παίξουμε ζωντανά. Δε συναντά κάνεις πλέον στην Ελλάδα πολλά φεστιβάλ οι συναυλίες επι τούτου για κάποιο συγκεκριμένο είδος όπως κάποτε, πανκ, μέταλ κτλ. Πλέον στα φεστιβάλ τα line up, απαρτίζονται πολλές φορές από καλλιτέχνες με εντελώς ετερόκλητες μουσικές καταβολές. Είναι και λίγο τα σημεία τα καιρών. Έπειτα, μετά από τον καταιγισμό αγγλόφωνης ροκ, πανκ, χιπ χοπ και μέταλ μουσικής στη δεκαετία 90 και μετά στα 00s, από τη δυτική μουσική βιομηχανία, έχασε λίγο την επαναστατική της αίγλη και έφτασε να γίνεται λίγο mainstream. Πλέον ο κόσμος ψάχνει περισσότερο τη διαφορετικότητα σε πιο τοπικά συγκροτήματα ανά τον κόσμο.
- Έχετε πάρει ποτέ σχόλια που σας έκαναν εντύπωση θετικά ή αρνητικά για την ενορχήστρωσή σας; Πώς τα αντιμετωπίσατε;
Ναι, φυσικά, δεχόμαστε συχνά σχόλια για τη μουσική μας. Τις περισσότερες φορές είναι πολύ θετικά και ενθαρρυντικά. Εννοείται όμως υπάρχει και κόσμος που μας κατακρίνει για διάφορους λόγους. Τα λαβαίνουμε υπόψιν μας όλα θετικά κι αρνητικά, όμως η μουσική είναι έκφραση και μας ενδιαφέρει να λειτουργεί πρώτα για μας. Από την άλλη αν μια μουσική είναι ωραία ή όχι, είναι κάτι εντελώς υποκειμενικό και προσωπικό.
- Αλλάξατε κάτι τελικά στον ήχο σας λόγω αυτών των σχολίων;
Ναι έχει τύχει φίλοι μας ακροατές, πολλές φορές και με δική μας παρότρυνση, να μας βοηθήσουν να καταλάβουμε αν κάτι που θέλαμε να βγάλουμε σαν αίσθηση δούλεψε ή όχι. Εκεί μπορεί να χρειαστεί να αλλάξουμε τον τρόπο που το παίζουμε, ή να βελτιώσουμε τον ήχο μας σε σημεία.
- Η μουσική σας μπορεί να θεωρηθεί avant garde μέσα στην ελληνική παραδοσιακή σκηνή. Πιστεύετε ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη να δεχτεί πιο τολμηρές, queer ή ριζοσπαστικές εκφράσεις; Υπάρχει χώρος να σπάσει η στερεοτυπική εικόνα της παραδοσιακής μουσικής και να ανοίξει για κάτι πιο ελεύθερο;
Ναι φυσικά! Υπάρχουν πολλά ακόμα πράγματα που μπορούμε να δούμε και να ακούσουμε. Ήδη υπάρχουν καλλιτέχνες που δοκιμάζουν τολμηρά πράγματα και χαιρόμαστε πολύ όταν τους ανακαλύπτουμε. Είναι ζητούμενο για μας οι ριζοσπαστικές εκφράσεις σε μία χώρα με τόσο ακραίο συντηρητισμό. Υπάρχει μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων στη χώρα μας που αγκαλιάζει τέτοια εγχειρήματα και είναι για μας ζητούμενο να γίνουν και περισσότερο mainstream. Άλλωστε είναι ο μόνος τρόπος να εξελισσόμαστε σαν κοινωνία. Τα κλειστά μυαλά θα αντιδρούν και πάντα αυτό θα κάνουν, τους αγνοούμε και συνεχίζουμε.
- Γνωρίζουμε ότι η ταινία Θραξ Πανκc Kuzin, σε σκηνοθεσία του Γιώργου Σπυρίδη, έκανε διεθνή πρεμιέρα στο 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, στο οποίο πρωταγωνιστείτε τόσο μουσικά όσο και κινηματογραφικά. Υπήρξε στιγμή στα γυρίσματα που άλλαξε τον τρόπο που βλέπετε τη μπάντα ή τη μουσική σας;
Ναι! Μέσα στο ντοκιμαντέρ ανακαλύψαμε το πως βλέπει ο ένας τον άλλο. Θα ακούσεις διάφορα σχόλια, που και ’μείς τα είδαμε για πρώτη φορά στο βίντεο. Φυσικά ακόμα και ο τρόπος που μαγειρεύουμε δείχνει λίγο το πως προσεγγίζουμε και τη μουσική.
- Τι νομίζετε ότι συλλαμβάνει το ντοκιμαντέρ για τον ήχο και τους ίδιους τους Θραξ Πανκc που ίσως δεν φαίνεται σε έναν δίσκο ή live;
Εκτός από την ευκαιρία να μας δει να προβάρουμε στο στούντιο πριν από τις συναυλίες, έχει την ευκαιρία κανείς να μας μάθει λίγο καλύτερα σαν χαρακτήρες, το χιούμορ μας, τις διατροφικές μας συνήθειες και την αντίληψη μας για τη ζωή.
- Είστε ήδη σε φάση δημιουργίας για κάτι καινούργιο;
Ναι έχουμε ξεκινήσει ήδη να δουλεύουμε πάνω σε καινούριες συνθέσεις και παραδοσιακά τραγούδια. Γενικώς είμαστε σε φάση δημιουργίας καινούριου δίσκου
- Και για να κλείσουμε. Τι δεν έχει ειπωθεί ποτέ σε συνέντευξη για εσάς και τώρα ίσως είναι μια ευκαιρία να το μοιραστείτε;
Ποιο είναι το μυστικό για την μακροζωία μιας μπάντας; Ψυχραιμία, κατανόηση, ξεκάθαρες υποχρεώσεις στο σύνολο και βήματα πίσω.
- Ανυπομονούμε να δούμε τα επόμενα βήματά σας παιδιά, ευχαριστούμε πολύ για τη κουβέντα! Ευχόμαστε καλή συνέχεια και καλή επιτυχία σε όλα!
Καλή συνέχεια! Σε εσάς και στους αναγνώστες σας. Τα λέμε στη γύρα!!!
