Έχουν εσωτερικά αστεία, quotάρουν τραγούδια, γελάνε πολύ, δουλεύουν περισσότερο μα ακόμη περισσότερο φαίνεται πως έχουν καταφέρει, σε σχετικά σύντομο διάστημα, να δημιουργήσουν ένα χώρο όπου ακόμη και τα πιο άγρια συναισθήματα μαλακώνουν κι εκτονώνονται. Οι The Noodles ξεκίνησαν όταν ο Νίκος Γκολφινόπουλος (Ghetto Rock), ο Θανάσης Αλεξανδρής (ATANA) και ο Χρήστος Φουσέκης (Gosha Mango), παράλληλα με τα πολλά άλλα μουσικά project τους, επιδίωξαν να πάντρεψαν επιρροές από darkwave, (post) punk, το νεοϋορκέζικο ροκ των The Strokes και την Αθηναϊκή πραγματικότητα. Στην πορεία, συναντήθηκαν με τους πολύ ταλαντούχους φίλους τους Γιώργο Κοκοτσάκη, Γιώργο Καπή (ΟΥΤΕΚΑΝ) και Νίκο Αλεξανδρή, ενώ στην πολυπληθή ομάδα προστέθηκαν η Βασιλική Σπυροπούλου και η Λυγερή Μητροπούλου, φέρνοντας κοριτσίστικο τσαμπουκά και υποκριτικό background, σε ένα μίγμα που ήδη έδειχνε ατρόμητα τα δόντια του. Το αποτέλεσμα ήταν το ντεμπούτο τους Disco Dystopia, που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2025 από την Leap - ένας δίσκος «ουμάμι», χαρακτηριστικός της εποχής του αλλά ενδιαφέροντα διαφορετικός ταυτόχρονα.
Σχεδόν ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του, οι Noodles συνεχίζουν την σταθερή παρουσία τους στις Αθηναϊκές σκηνές, αυτή τη φορά μαζί με την full band του Libys, την Κυριακή 29 Μαρτίου 2026, στο Ίλιον Plus.
Με αφορμή αυτή την ζωντανή τους εμφάνιση, η Εύη Παπαγιάννη συνομίλησε μαζί τους για την συλλογική και προσωπική τους εμπειρία, όσα έχουν συμβεί και όσα έρχονται.
- Έχει περάσει ένας χρόνος από την κυκλοφορία του άλμπουμ σας Disco Dystopia. Πώς ήταν αυτός ο χρόνος τη μεγάλη παρέα των Noodles;
Θανάσης : Δεν έχει περάσει ένας ολόκληρος χρόνος, παρόλα αυτά έχουμε κάνει αρκετά live, θα έλεγα, για αυτό το χρονικό διάστημα. Είμαστε έτοιμοι για πολλά ακόμα, βέβαια. Μέχρι να κλείσει ο χρόνος θα θέλαμε να κάνουμε τουλάχιστον τα διπλάσια, αν προλαβαίνουμε.
Γιώργος Καπής: Έχεις πάει ήδη στον επόμενο!
Λυγερή: Δύο βήματα μπροστά, τρία πίσω… (όπως στο τραγούδι "Το τέλος")
Θανάσης: Ήταν πολύ δημιουργική περίοδος, όμως.
- Καταλαβαίνω, όμως, από αυτό ότι σας έδωσε πολλή φόρα αυτός ο χρόνος.
Θανάσης : Ναι, σίγουρα, επειδή υπήρξε και η αποδοχή, και τα live είχαν πολύ ενέργεια Από τον κόσμο, και από εμάς. Ήταν πολύ θετικό που ακόμα και όταν ανεβήκαμε στη Θεσσαλονίκη υπήρχαν άτομα που ξέρανε τα τραγούδια και τα τραγουδούσαν από κάτω. Οπότε αυτό είναι πάρα πολύ ενθαρρυντικό και σίγουρα δίνει πολλή ενέργεια για τα επόμενα που ετοιμάζουμε.
Νίκος Γ.: Δεν ξέρω πως ήταν αυτός ο ένας χρόνος, σίγουρα κάναμε live και περάσαμε ωραία. Ο πρώτος δίσκος και τα live μου δίνουν ώθηση να γράψω μουσική, να επικοινωνήσω με τους υπόλοιπους για να κάνουμε και άλλα πράγματα. Σίγουρα λοιπόν μας κινητοποίησε παραπάνω.
Θανάσης: Είδαμε ότι κάτι δουλεύει, ότι κάτι υπάρχει που δουλεύει και παράγει έναν ήχο.
Νίκος Γ.: Προφανώς ήρθαμε όλοι πιο κοντά, και σαν παρέα με το χρόνο που περνάμε στο studio και στα live. Μάθαμε να συνεννοούμαστε, και ακόμη το μαθαίνουμε.
Χρήστος: Προσωπικά μου φάνηκε σαν δυο χρόνια αυτό το διάστημα. Αλλά ήταν δημιουργικά, έγιναν πολλά, με πολλές αλλαγές και γι΄ αυτό ήρθαμε πιο κοντά.
Γιώργος Καπής: Παρατηρώ μια ροή στον τρόπο που γράφουμε, παίζουμε, επικοινωνούμε. Είμαστε και επτά άτομα!
Θανάσης: Οκτώ!
Νίκος Γ.: Όλοι βγάζουν τον εαυτό τους έξω! (γέλια)
- Όλοι σας κάνετε και άλλα πράγματα, μουσικά και μη. Πώς ισορροπεί όλο αυτό; Ποια είναι τα στοιχεία που ξεχωρίζουν το εν λόγω project από τα υπόλοιπα με τα οποία ασχολείστε;
Λυγερή: Προσωπικά νιώθω ότι είναι το safe space μας αυτό. Δηλαδή νιώθω ότι έχουμε γίνει φαμίλια, έχουμε γίνει λίγο οικογένεια. Νιώθω ότι είναι ένας χώρος που μπορούμε ελεύθερα να πούμε και να εκφράσουμε ότι θέλουμε.
Βασιλική: Βασικά. νομίζω ότι είναι παιδική χαρά. Στις πρόβες μέσα από την πλάκα και τη χαρά που μπορεί να δώσει όλο αυτό γίνεται και η μουσική, γίνεται κάτι που δεν ακουμπάει μόνο εσένα αλλά και άλλους ανθρώπους. Οπότε ακόμα κι όταν δοκιμάζεις, υπάρχει μια ομάδα που είναι εκεί για να σε υποστηρίξει. Και ας μην δουλεύει πολλές φορές, η ομάδα αυτή είναι εκεί μέχρι να δουλέψει ή να πούμε τελικά ότι δεν δουλεύει, αλλά έχει πλάκα. Η όλη διαδικασία δεν γίνεται με πρέπει.
Νίκος Γ.: Είμαστε και πολύ υποστηρικτικοί μεταξύ μας και στα υπόλοιπα που κάνουμε, είτε είναι του ΟYTEKAN (το προσωπικό project του Γιώργου Καπή), των Budgerigar (την μπάντα του Θανάση και του Νίκου Αλεξανδρή, του Γιώργου Κοκοσάκη και του Χρήστου Φουσέκη) ή των Ledeloue (των Θανάση Αλεξανδρή και Μαίρης Γεωργοπούλου). Κάπως τα νιώθουμε όλα δικά μας. Θέλουμε να τα δούμε να πηγαίνουν όλα τέλεια, είτε συμμετέχουμε άμεσα σ’ αυτά είτε όχι. Σε προσωπικό επίπεδο μου είναι πιο εύκολο να τα ξεχωρίσω, γιατί ό,τι άλλο κάνω είναι hip hop.
Γιώργος Κ.: Υπάρχει ένας ήχος που ορίζει μια μικρή σκηνή, και ξαφνικά αρχίζει όλο αυτό να εξαπλώνεται και να αποκτά νόημα. Υπάρχουν κοινά χαρακτηριστικά. Μας ρωτάνε πολλές φορές αν ένα κομμάτι είναι εκείνο ή το άλλο, και προφανώς κάποια πράγματα θυμίζουν το ένα το άλλο γιατί υπάρχουν κοινά μέλη. Παρ’ όλα αυτά, το κάθε τι έχει τη δική του ταυτότητα. Φτιάχνουμε μουσική κάθε μέρα, γιατί αυτό κάνουμε, αλλά κρατάμε πράγματα για το ένα project ή το άλλο. Καταλαβαίνουμε πότε κάτι ταιριάζει καλύτερα κάπου. Αλλά αυτό νομίζω που ξεχωρίζει πολύ στους Noodles είναι ότι έχουν πολύ αυθορμητισμό. Είμαστε πολλά άτομα και αν δεις μια πρόβα, περνάμε πολύ ωραία. Είναι πολύ ωραίο συναίσθημα. Το κλίμα είναι φανταστικό.
- Έχει αλλάξει καθόλου ο τρόπος που γράφετε τραγούδια.
Νίκος Γ.: Ναι, τώρα είναι πιο ομαδικό, ακόμη κι αν κάτι ξεκινάει από το σπίτι μου. Δεν είναι όπως στην αρχή, που ουσιαστικά στήναμε μια ιδέα με τον Θανάση και το Χρήστο και προχωρώντας έγραφαν και οι υπόλοιποι.
- Και στιχουργικά; Είναι επίσης ομαδικό πια ή συνεχίζεις να γράφεις εσύ όλους τους στίχους;
Νίκος Γ.: Λιγότερο. (γέλια) Γράφουν και τα κορίτσια τώρα.
Γιώργος Κ.: Ο Νίκος όταν γράφει κανένα στίχο σην πρόβα, βγαίνει λίγο έξω, κάνει ένα διάλειμμα και γυρνώντας λέει σε όλους «Κοίτα τι έγραψα!».
- Θυμάμαι την παρουσίαση του δίσκου που είχε γίνει πέρυσι, που ήταν μόλις μερικές μέρες μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, να γνωρίζει το κοινό όλους τους στίχους απ’ έξω.
Γιώργος Κ.: Ήταν όλοι ηθοποιοί! (γέλια)
- Τι κρατάτε από όλη αυτή την εμπειρία στις ζωντανές σας εμφανίσεις;
Χρήστος : Ότι ουσιαστικά ο δίσκος αυτός άξιζε να παιχτεί. Κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε, τον παρουσιάσαμε live όσο πιο πολύ μπορούσαμε, και τώρα έχουμε τη συναυλία αυτή την Κυριακή που είναι σαν να χτυπούσαμε τόσο καιρό μια μαρέγκα που τώρα είναι έτοιμη να τη βγάλουμε.
- Τι σημαίνει αυτό; (γέλια)
Χρήστος: Κάθε φορά είναι ακόμα καλύτερο γιατί δένουν τα κομμάτια.
Θανάσης: Θα παίξουμε και δυο καινούργια κομμάτια. Επίσης παίζαμε τα κομμάτια που έχουν ως τώρα γραφτεί, αλλά έχουν ενορχηστρωθεί και λίγο διαφορετικά και έχουν προστεθεί και δύο τραγούδια ακυκλοφόρητα.
Λυγερή: Το ένα το λέμε πολύ καιρό και νιώθω ότι έχουμε ήδη κυκλοφορήσει.
- Ποιο από αυτά τα live θυμάστε περισσότερο;
Γιώργος Κ.: Το live που είχαμε κάνει στη Death Disco νομίζω ότι είναι από τα καλύτερα live της ζωής μου, από άποψη ενέργειας. Είναι και το πατάρι μικρό, και ήμασταν ο ένας πάνω στον άλλο. Ήμασταν σαν ένα μπουκέτο άνθρωποι. Δεν μπορούσαμε να κάνουμε ούτε μισό βήμα, παρ΄ όλα αυτά κοπανιόμασταν. Όλο αυτό έβγαινε όμως αβίαστα, και ήταν πολύ πολύ ωραία.
Νίκος Γ.: Ισχύει, ήταν τοπ live αυτό, μας ταίριαξε. Και το επόμενο που κάναμε, στο ΙΛΙΟΝ Plus επίσης μου άρεσε πάρα πολύ. Και στα δύο live αυτά ήμουν πάρα πολύ ιδρωμένος όταν τέλειωσαν, λες και έπαιζα κάποιο άθλημα.
Χρήστος: Εμένα μου άρεσε πολύ και το Street Mode festival στη Θεσσαλονίκη.
Θανάσης: Α, ναι, ωραίο.
Βασιλική: Νομίζω ότι το ΙΛΙΟΝ plus είναι αυτό που θυμάμαι περισσότερο σαν αίσθηση, κυρίως γιατί ενώ ήμασταν καλλιτέχνες κυρίως από τη rap κοινότητα, έγινε το perfect match. Δηλαδή και πριν από εμάς, και μετά από εμάς υπήρχε μια ενέργεια που διαρκώς ανέβαινε. Θυμάμαι και σαν ακροάτρια, και σαν άνθρωπος που ετοιμαζόταν να παίξει live είχα υπέροχο συναίσθημα, και πριν ανέβω στη σκηνή, και όταν ανέβηκα, και μετά – κι εκεί η παρέα ήταν ακόμη μεγαλύτερη. Ήταν τέλειο γιατί μου ήταν πολύ ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει rap κοινό, δεν υπάρχει «Noodles κοινό», το κοινό είναι ένα που ακούει πολλά πράγματα, όπως εμείς είμαστε πολλά διαφορετικά πράγματα - από τη φύση μας δηλαδή. Οπότε ήταν απίστευτο. Ο κόσμος είχε τρομερή ενέργεια που ήταν σοκαριστική.
Λυγερή: Κι αυτό που είναι πολύ ωραίο είναι πως ο καθένας φέρνει τον κόσμο του στα live. Ο καθένας έχει κάτι πολύ μοναδικό, πολύπλευρο, που μπαίνει στα live αυτόματα. Δεν είναι ένα μόνο άτομο με το λάπτοπ του. Υπάρχει μια μεγάλη ενέργεια.
- Αν μπορούσατε, τελικά, να το προσδιορίσετε -ή να μην το προσδιορίσετε- σε ποιο κοινό απευθύνονται οι Noodles;
Νίκος Γ.: Δεν μπορούμε σε κάποιον να μην μας ακούσει. Ας μην μας ακούσουν σεξιστές, ρατσιστές και ομοφοβικοί. Όλοι οι άλλοι, ας μας ακούν.
Γιώργος Κ.: Kurt Cobain για πάντα. (γέλια) Αυτό το έλεγε ο Kurt Cobain στα live των Nirvana.
Λυγερή: Η μουσική των Noodles απευθύνεται, πάντως, και σε μια νέα γενιά, πιστεύω, που προσπαθεί να μιλήσει, προσπαθεί να ακουστεί, προσπαθεί να εκφραστεί. Πιστεύω ότι υπάρχει μια προοπτική σε αυτό που κάνουμε, που απευθύνεται και στους νέους ανθρώπους.
- Παίζει ρόλο και ο τρόπος που το κάνετε, προβάλλοντας μία αίσθηση δημιουργικής κοινότητας, το οποίο μπορεί να γίνει πολύ ενδυναμωτικό. Εσείς οι ίδιοι, τι μάθατε αυτόν τον ένα χρόνο ως άνθρωποι μέσα από τους Noodles;
Νίκος Γ.: Όχι και πολλά. (γέλια) Σίγουρα πώς να επικοινωνείς, να συμβιώνεις και να δημιουργείς με οκτώ ανθρώπους, όπου ο καθένας κουβαλάει κάτι δικό του, κάτι πολύ μοναδικό. Και να μην το απορρίπτεις, να το λαμβάνεις υπόψη σου.
Λυγερή: Ναι, υπήρχε και μια μεγάλη αποδοχή. Θυμάμαι, όπως είπες πριν, ότι συνέβαιναν και άλλα παράλληλα πράγματα, όμως δεν υπήρχε φόβος. Σε δουλειές υπάρχει μια μεγάλη πίεση. Στους Noodles όπως υπάρχει μια ασφάλεια, μια κατανόηση και ευελιξία. Κι αυτό δεν είναι δεδομένο.
Χρήστος: Θα συμφωνήσω και θα προσθέσω ότι υπάρχει εμπιστοσύνη.
- Οι υπόλοιποι, πλην της Βασιλικής, είχατε προηγούμενη εμπειρία επί σκηνής. Βασιλική, πώς ήταν για εσένα αυτό;
Βασιλική: Τραγουδιστική όχι, αν εξαιρέσεις την έκθεση που είχα ήδη μέσω της δραματικής σχολής. Το οποίο είναι ένα πολύ διαφορετικό πράγμα, γιατί στη μουσική εκτίθεσαι προσωπικά. Είναι πυρηνικό. Δεν φοράω μία μάσκα, δεν έχω έναν χαρακτήρα. Είμαι η Βασιλική πάνω στη σκηνή και αυτό δεν έχει προσωπείο. Ήταν πολύ σοκαριστικός και ο τρόπος που μπήκα σ’ αυτό, ήταν πολύ δειλό για μένα στην αρχή και είχα φόβο, αλλά ένιωσα πάρα πολύ μεγάλη ασφάλεια. Επίσης είμαι πάρα πολύ περήφανη που είμαι σε μία μπάντα που έχει πάρα πολλά αγόρια που δεν προβάλλουν καθόλου ματσίλα, για να το πω κοινά. Και επίσης μ’ αρέσει πάρα πολύ που είμαστε δύο κορίτσια. Και νομίζω ότι το πρώτο live, που ήταν το icebreaker για μένα, ήταν το λιγότερο αγχωτικό, γιατί όλοι με ενθάρρυναν να το αντιμετωπίσω σαν πρόβα. Όπως είπα και πριν, νιώθω ότι ζω την ενήλικη ζωή μου, και με τους Noodles μπαίνω σε μια παιδική χαρά και κάνω τσουλήθρα. Και επίσης, νιώθω ασφάλεια ακόμη και κατά τη διάρκεια του live, ότι αν δεν μπορέσω εκείνη την ώρα να καταφέρω κάτι, υπάρχει πάντα κάποιος εκεί να σώσει την μπάλα ώστε να μην πέσει κάτω.
- Αυτή η παρομοίωση με παιδική χαρά μου θυμίζει τον τίτλο του άλμπουμ, όπου έχει αυτή την αντίθεση των σκοτεινών στίχων και της χορευτικής ηλεκτρονικής μουσικής.
Θανάσης: Ενώ στο δεύτερο θα λείπει το σκοτάδι! (γέλια)
Νίκος Γ.: Εντάξει, είναι πιο ισορροπημένα τα πράγματα.
- Μέχρι να το ακούσουμε, κρατάω επιφύλαξη! Πριν μου πείτε όμως για τα επόμενα σας βήματα, πείτε μου για το live της Κυριακής. Τι είναι αυτό που σας συνδέει με τον Libys;
Νίκος Γ.: O Libys είναι πολύ δημιουργικός τύπος και μου αρέσει που επαναπροσδιορίζει τον εαυτό του και τον ήχο του συνέχεια. Μου αρέσει που έχει τη μπάντα του, και ο ίδιος τώρα παίζει σαξόφωνο. Στο Αγοραφοβικό φεστιβάλ ήταν πολύ καλός.
Θανάσης: Παίξαμε μαζί και στο Street Mode festival.
Λυγερή: Είναι πολύ πολύχρωμο πλάσμα, έχει πολύ φως. Είναι κι αυτός παιδική χαρά.
Νίκος Γ.: Έχει πολύ νεύρο αλλά έχει και μια τρυφερότητα, και μου αρέσει πολύ.
Γιώργος Κ.: Φαίνεται ότι είναι αβίαστο αυτό που κάνει, πηγαίο. Πηγάζει από μέσα του.
- Λίγο πριν κλείσουμε, ποια κομμάτια σας κάνουν να περνάτε καλύτερα στα live;
Θανάσης: Τα κομμάτια που είναι πιο punk, όπως το “Ποιοι είναι αυτοί” και “Το Τέλος”, στο live πάντα λειτουργούν καλύτερα.
Νίκος Γ.: Την Κυριακή θα κάνουμε και ένα ωραίο cover στο Ίντερνετ και Καλλιτεχνικά, με το οποίο συμμετέχω στον πρώτο δίσκο των Turboflow 3000. Το πειράζουμε λίγο, το κάνουμε πιο ατμοσφαιρικό, και μετά λίγο πιο δυνατό...
- Άρα θα έχετε μαζί σας στη σκηνή και άλλους φίλους εκτός από τη βασική οχτάδα;
Νίκος Γ.: Σίγουρα τον Deezy των Turboflow.
- Και τι έρχεται για εσάς στη συνέχεια;
Θανάσης: Θα παρουσιάσουμε δύο καινούρια κομμάτια την Κυριακή και σχεδιάζουμε το ένα από αυτά να κυκλοφορήσει τον επόμενο μήνα. Είμαστε σε διαδικασία που μαζεύουμε υλικό, ιδέες. Η Λυγερή με το Νίκο συναντιούνται κάθε μέρα και γράφουνε τραγούδια πονεμένα (γέλια).
Λυγερή: Μη τα λες όλα!
Θανάσης: Μαζεύουμε υλικό και ετοιμάζουμε την παρουσίασή του!
THE NOODLES x LIBYS • ΚΥΡΙΑΚΗ 29 ΜΑΡΤΙΟΥ • ΙΛΙΟΝ PLUS
Κυριακή 29 Μαρτίου 2026
Ώρα Έναρξης: 20:30
Προπώληση: 10ε
Στην πόρτα: 13ε
Στο χώρο τη συναυλίας θα υπάρχει διαθέσιμο merch.
Οργάνωση & Παραγωγή: Musayeta Entertainment
Online Tickets: https://cometogether.live/event/4794/the-noodles-x-libys-in-athens-29-martiou-sto-ilion-plus
