Μόνικα: «Δεν μπορούσα να είμαι στο Λος Άντζελες και να κυκλοφορώ δίσκο στα ελληνικά. Δεν θα ήταν δίκαιο».

«Κάποιοι μου ζητούν να γράψω ένα ακόμη “Over the Hill”. Μα, αυτό δεν πρόκειται να ξαναγίνει ποτέ», είπε σε συνέντευξή της...

news.team
news.team

Συνέντευξη στο Έθνος και στον Άγγελο Γεραϊουδάκη παραχώρησε η Μόνικα. Μίλησε, μεταξύ άλλων, και για την καθημερινότητά της που έχει αλλάξει τις τελευταίες ημέρες, αφού βρίσκεται σε καραντίνα μαζί με την οικογένειά της: «Περνώ την καραντίνα μου στις Σπέτσες, όπου είναι η μόνιμη κατοικία μου στην Ελλάδα τα τελευταία δύο χρόνια. Είμαστε με τον άντρα μου και την κόρη μας, δουλεύουμε μέσω internet, παίζουμε πολύ, μαγειρεύουμε, εγώ γράφω τα βράδια στο στούντιο. Μας λείπουν πολύ οι γονείς μας και μιλάμε συχνά με τους φίλους μας στην Αμερική όπου αυτήν τη στιγμή γίνεται ένας χαμός. Υπάρχουν στιγμές που νιώθω μεγάλη ανησυχία και άλλες που νιώθω πολύ αισιόδοξη. Για να ξεπεραστούν όλα αυτά θα χρειαστεί πολύς χρόνος και ανησυχώ για το αν ο κόσμος θα κάνει την απαραίτητη υπομονή. Δεν είναι εύκολο. Όταν κάποιος έχει μια φοβία με μικρόβια, οι ειδικοί τού λένε να μην προτρέχει σε αναβολή σχεδίων και να μην υπερβάλλει με απολύμανση των πάντων λόγω αυτής της φοβίας γιατί αλλιώς θα ενδυναμωθεί. Τώρα μια ολόκληρη κοινωνία, ένας ολόκληρος πλανήτης κάνει ακριβώς το αντίθετο. Θα πάρει πολύ καιρό πιστεύω να βρούμε την αυτοπεποίθηση να βγαίνουμε έξω όπως παλιά, αν και πιστεύω πως όλο αυτό θα αλλάξει τις συνήθειές μας προς το καλύτερο σε βάθος χρόνου».

Έπειτα από πέντε χρόνια απουσίας από τη δισκογραφία, η Μόνικα επιστρέφει δυναμικά. Το νέο της άλμπουμ «Ο κήπος είναι ανθηρός», που κυκλοφορεί από την Panik Oxygen, περιλαμβάνει επτά ελληνόφωνα τραγούδια (μεταξύ των οποίων ένα ζεϊμπέκικο, τρεις μπαλάντες και η πολυσυζητημένη «Στάλα»), που δημιουργήθηκαν μέσα από τα ταξίδια και τις διεθνείς περιοδείες της Μόνικας, απ’ όπου αναδίδεται τελικά άρωμα ελληνικότητας. «Καθυστέρησα να κυκλοφορήσω ελληνόφωνο δίσκο γιατί δεν είχα συγκεντρώσει το υλικό που θα με ικανοποιούσε 100%», είπε στον Άγγελο Γεραϊουδάκη και συμπλήρωσε: «Ακόμη και τώρα ο δίσκος αποτελείται μόνο από επτά τραγούδια. Το οποίο και αυτό είναι συμβολικό, λόγω του γνωστού λαϊκού τραγουδιού. Επίσης, κάθε φορά που ήθελα να κυκλοφορήσω αυτόν τον δίσκο, κάτι άλλο προλάβαινε να συμβεί. Σε κάποια φάση, όταν είχα ετοιμάσει λίγα ελληνικά κομμάτια, ήρθε η Αμερική και η πορεία μου εκεί. Ο ελληνόφωνος δίσκος για μένα είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Ήθελα να κυκλοφορήσει κάποια στιγμή που θα ήμουν εδώ, να το στηρίξω με την ψυχή μου, ολοκληρωτικά. Δεν μπορούσα να είμαι στο Λος Άντζελες και να κυκλοφορώ δίσκο στα ελληνικά. Δεν θα ήταν δίκαιο. Έτσι, φέτος, επειδή ήξερα πως λόγω της κορούλας μου θα μέναμε πιο πολύ Ελλάδα, πήρα την απόφαση. Και θα παραμείνω εδώ όχι μόνο για να στηρίξω αυτό τον δίσκο, αλλά και για να στηρίξω τη χώρα μου με όποιον τρόπο χρειαστεί» τονίζει. 

Η Μόνικα τόνισε επίσης ότι το μεγαλύτερο δώρο της πορείας της στη μουσική είναι ο κόσμος. «Κάποιοι μου ζητούν να γράψω ένα ακόμη “Over the Hill”. Μα, αυτό δεν πρόκειται να ξαναγίνει ποτέ», είπε. «Και ευτυχώς, δηλαδή, γιατί θα σήμαινε πως έχω μείνει ακριβώς στα ίδια. Τα τραγούδια είναι το καταστάλαγμα της καθημερινής ζωής μας. Τότε ήμουν ένα κοριτσάκι που γυρνούσα με το ποδήλατό μου από το Μαθηματικό στα Εξάρχεια, ενώ τώρα είμαι μαμά που φροντίζω για τη Μελίνα μου να έχει ό,τι χρειάζεται. Μέσα από κάθε φάση της ζωής μου θα γράψω μουσική, γιατί είναι κάτι που μου βγαίνει αυθόρμητα. Τώρα όμως έχω πολύ περισσότερη ωριμότητα, έχω γνώσεις τεχνικές που τότε δεν είχα, έχω μάθει να έχω επιλεγμένους ανθρώπους γύρω μου για να ακούω τη γνώμη τους, έχω αντίληψη πιο βαθιά του κόσμου. Κρατώ όμως πάντα, όπως και τότε, τη δίψα μου για εξερεύνηση. Για κάτι διαφορετικό, για κάτι ανώτερο, όχι απαραίτητα μεγαλειώδες, αλλά πιο βαθύ. Ακούω καμιά φορά τα παλιά τραγούδια και εκνευρίζομαι. Μα, πώς δεν το άκουσα τότε αυτό το λάθος να το διορθώσω; Δεν έχει σημασία. Και τώρα κάνω λάθη. Πάνω απ’ όλα αξίζει να νιώθεις ικανοποιημένος τη στιγμή που κλείνεις ένα τραγούδι. Ένα τραγούδι δεν τελειώνει, απλώς το εγκαταλείπεις όταν σε κάνει να νιώθεις περήφανος.» 

Ολόκληρη τη συνέντευξη μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ.

FEATURED TODAY

Πριν ακριβώς 15 χρόνια, στις 29 Μαΐου του 2005, το ιστορικό λαιβάδικο της οδού Μάρνη έριξε αυλαία. Επτά άνθρωποι που το έζησαν, ο καθένας με το δικό του

Top
0
Shares