View More

Michael Gira + Norman Westberg, Azraq Sàhara

Άλλοτε αλληγορικός και ευαίσθητος, άλλοτε ωμός και βίαιος, αλλού με ψιθύρους και μελωδία και αλλού με κραυγές απόγνωσης και αυστηρή προστακτική, έδωσε μια εξαιρετική συναυλία στο Temple...

Χώρος
Temple, Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής
18/10/2019
Φωτογράφος
Ντιάνα Καλημέρη
Κωνσταντίνος Διαμαντόπουλος
Κωνσταντίνος Διαμαντόπουλος
Την τελευταία (τουλάχιστον) δεκαετία, οι Swans έχουν αναδειχθεί στη χώρα μας ως μία από τις λίγες μπάντες που καταφέρνουν να προσελκύουν ακροατές με διαφορετικές καταβολές και που κάθε τους νέο βήμα γίνεται σημείο αναφοράς στον Tύπο και στα δισκάδικα –όπου οι συλλέκτες συνήθως σπεύδουν να προλάβουν τις περιορισμένες εκδόσεις με τα διάφορα δημιουργικά τερτίπια του Michael Gira. Με έναν τρόπο, δηλαδή, έχουν καταφέρει να θέσουν όρους παρουσίασης και διακίνησης της μουσικής τους, που για τις νεότερες γενιές τείνουν να γίνουν άγνωστοι. Εύλογα, λοιπόν, ένα live όπου ο Michael Gira παρουσιάζει τα νέα του τραγούδια και μάλιστα στην πρωτόλεια μορφή τους (την απαλλαγμένη από τα γνωστά ηχητικά τείχη των Swans), είναι αξιοσημείωτο γεγονός.

Η ευχάριστη έκπληξη της βραδιάς στο Temple ήρθε στην αρχή και άκουγε στο μυστηριώδες όνομα Azraq Sàhara. Αυτό είναι το όνομα της φιγούρας που ανέβηκε διακριτικά στη σκηνή και μας χαμογέλασε όλο συστολή, για να μας αφήσει στη συνέχεια με το στόμα ανοιχτό με την εμφάνισή της. Η πληροφορία ότι πρόκειται για μια Ελληνίδα, η οποία έχει μετοικήσει στο Μάντσεστερ και περιγράφει τη μουσική της ως …desert goth, ασφαλώς προδιέθετε ότι κάτι ιδιαίτερο υπάρχει εδώ. Πού να φανταστείς, όμως, ότι σε 7 μόνο τραγούδια θα προλάβαιναν να περάσουν οι folk αφηγήσεις των seventies, η άγρια Δύση, το μωσαϊκό της παραμεσόγειας Αφρικής και ο γαλλικός ρομαντισμός;

Όλα τόσο διαφορετικά και ταυτόχρονα τόσο αρμονικά ομογενοποιημένα, κάτω από τη λοξή ματιά αυτής της ιδιαίτερης καλλιτέχνιδας, η οποία αποπνέει βιωμένο κοσμοπολιτισμό και βαθιά καλλιέργεια. Αμφιβάλλω βέβαια αν η αξία της τέχνης της μπορεί να αναγνωριστεί ευρέως στην Ελλάδα των ευτελών διαγωνισμών ανάδειξης επίδοξων διασκεδαστών, που επιδεικνύουν το «πακέτο» τους. Ακούγοντας όμως τις συνθέσεις του αναμενόμενου νέου άλμπουμ της Petrichor και βλέποντας την αντίδραση του κοινού στο Temple, καταλάβαινες ότι η Azraq Sàhara δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη από όσους ψάχνουν κάτι αισθητικά βαθύτερο στη μουσική που ακούνε.

Setlist
Dead man· Desert Wind· Night Beach Blues· Cowboys & Indians 2· Lana’s curse· Yassamin· Maladie

Η συμπερίληψη του επί 40 χρόνια συνοδοιπόρου του Michael Gira στο πρόγραμμα, δημιούργησε αρχικά προσδοκίες ότι θα βλέπαμε μια κοινή εμφάνιση του βασικού κιθαριστικού δίδυμου των Swans. Τελικά, σκοπός της παρουσίας του Norman Westberg ήταν η επιτόπια διαδικασία δημιουργίας μιας dark ambient σύνθεσης, η οποία αντιμετωπίστηκε από το κοινό με διαφορετικές διαθέσεις.

Ήταν μια απολύτως τεχνική διαδικασία, δηλαδή, στην οποία ο Westberg –χρησιμοποιώντας την κιθάρα του και μια μεγάλη ποικιλία από μαγνήτες και πετάλια– έχτιζε σταδιακά ένα πλέγμα, με την όποια μουσικότητα να καλύπτεται σταδιακά από βόμβους και κρότους, παράγοντας τελικά ένα ηχητικό χάος. Σίγουρα ήταν μια σπάνια εμπειρία, που μας έδωσε και μια οπτική για αυτήν την όψη του ήχου των Swans. Αλλά η αλήθεια είναι ότι λίγοι φάνηκαν να μπορούν να ακολουθήσουν σε βάθος το εγχείρημα, αντλώντας κάποια ευχαρίστηση.

Όσο πλησίαζε η ώρα της εμφάνισης του Michael Gira, τόσο αυξανόταν και το στρίμωγμα γύρω από τη σκηνή. Ένα ετερόκλητο κοινό, το οποίο απαρτιζόταν κυρίως από γκοθάδες, μεταλλάδες και πανκιά, περίμενε να ακούσει και να βιώσει από απόσταση αναπνοής τις νέες του ιστορίες, δοσμένες μέσα από το πάθος και τη μοναδική χροιά της φωνής του και της κιθάρας του. Όχι όμως και να τις αποθανατίσει, μιας και ο Gira ξεκαθάρισε από νωρίς ότι δεν ανέχεται να βλέπει τους θεατές να τον σημαδεύουν με κάμερες, τη στιγμή που προσπαθεί να αποδώσει ζωντανά το έργο του –και κάλεσε όποιον δεν του αρέσει, να περάσει έξω! Οπότε, απαλλαγμένοι από τα ενοχλητικά φώτα των οθονών και τις σκηνοθετικές έννοιες, αρχίσαμε να βυθιζόμαστε στο σύμπαν του ποιητή.

Λιτός και επιβλητικός στην παρουσία του, o Gira κατάφερε να μας μεταδώσει κάθε σκέψη και συναίσθημα που περικλείεται στις λέξεις του και στα χτυπήματα της κιθάρας του. Με εκτελέσεις απαλλαγμένες από την τεχνητή ένταση και την παραμόρφωση που αποτύπωναν εύγλωττα και πεντακάθαρα τις αλήθειες του δημιουργού τους. Με αισθητική που θύμιζε ύστερο Johnny Cash, αλλά στην πραγματικότητα ήταν μια συνάντηση της ποιητικότητας του Leonard Cohen και της εσωτερικότητας του Nick Cave. Άλλοτε αλληγορικός και ευαίσθητος, άλλοτε ωμός και βίαιος, αλλού με ψιθύρους και μελωδία και αλλού με κραυγές απόγνωσης και αυστηρή προστακτική, κατάφερε τελικά να κάνει πράξη αυτό που οι στίχοι του όρισαν: έβαλε μια φωτιά, για να καθαρίσει και να αφήσει πίσω του μόνο όσα είναι αληθινά!

Setlist

Annaline
The Glowing Man
It’s coming and it’s real
Sun Fucker
What is this
The hanging man
Amnesia
My phantom limb

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Η ραπ α λα γκρεκ του Εισβολέα έκανε πάλι το θαύμα της και μας θύμισε τα καλά της συναυλίας.

O Άγγελος Κλειτσίκας βρέθηκε στην πρώτη (και μοναδική τελικά) ημέρα του φετινού Plisskën Festival

Δύο αδέλφια, μια βραδιά στο Ηρώδειο, μια συναυλία. Και μαζί μια ιστορία, που, αναπόφευκτα, κάνει

FEATURED TODAY

Για τον Μάκη Μηλάτο το ροκ δεν έχει πεθάνει και αυτές είναι οι αποδείξεις. 

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) βολτάρει στην Αθήνα που τόσο μας είχε λείψει ακούγοντας Jarvis Cocker για το βαθύ φθινόπωρο. 

 Η επιστροφή του σημαντικότερου ηλεκτρονικού φεστιβάλ στον Βορρά είναι γεγονός και διατρέχουμε αυτά που περιμένουμε να δούμε πώς και πώς.

HOT STORIES

Με αφορμή το upload του δίσκου Mέσα στη Νύχτα των Άλλων στο YouTube, ο τραγουδιστής μοιράστηκε στο Facebook ιστορίες από την περίοδο που ηχογραφούσε με τις Τρύπες το κύκνειο άσμα του συγκροτήματος

Σε ηλικία 39 ετών άφησε την τελευταία της πνοή η Sarah Harding, τραγουδίστρια των Girls Aloud

"Βούτηξα μέσα στον ωκεανό της μουσικής του Μίκη Θεοδωράκη και διάλεξα τα πιο αγαπημένα μου από τα μεγάλα έργα του. Τα μοιράζομαι μαζί σας, στη μνήμη του", έγραψε ο Αλέξης Τσίπρας.

Top