Eros Ramazzotti

Tίμησε την ιστορία του στο γήπεδο Tae Kwon Do και έδειξε ότι η ικανότητα να πλάθεις ερωτοχτυπημένους κόσμους για μαζική κατανάλωση, δεν είναι corny ανοησία...

Χώρος
Γήπεδο Tae Kwon Do, Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής
27/9/2019
Ανδρέας Κύρκος
Ανδρέας Κύρκος

Ανάμεσα σε τόσες συναυλίες που γίνονται στην πόλη, γιατί να επιλέξει κάποιος να καλύψει δημοσιογραφικά τον Eros Ramazzotti; Ίσως γιατί παρουσιάζει ενδιαφέρον η απήχηση του Ιταλού τροβαδούρου σε συγκεκριμένη μερίδα του adult κοινού. Ήθελα επίσης να διαπιστώσω αν έχει νόημα να τραγουδάει ακόμα, τόσα χρόνια μετά το ζενίθ του στα μέσα στης δεκαετίας του 1990. Δεν ήξερα αν η ευήλια ρομαντζάδα και η καλοκαιρινή χαρμολύπη που είχαν οι δημοφιλέστεροι δίσκοι του θα μπορούσαν να αποδοθούν στη σκηνή ή αν ο λαοφιλής βάρδος θα βασιζόταν μόνο στις ευκολίες ενός πλούσιου «σόου».

Ο Eros Ramazzotti βγήκε στη σκηνή του Tae Kwon Do μπροστά σε μια θάλασσα από σηκωμένα smartphones. Ήταν ντυμένος λιτά και στα μαύρα –παράξενο, καθώς νόμιζα ότι φοράει μονίμως λευκά λινά και πως ένας αόρατος ανεμιστήρας φυσάει πάνω του όλο το 24ωρο. Πέρα από την πλάκα, πάντως, ήταν άψογος· και έδωσε στο κοινό, ακριβώς αυτό που ζητούσε. Έκανε δε τα φώτα των κινητών να μη μοιάζουν με παραφωνία, μα να ταιριάζουν στο θέαμα. Άλλωστε η 30άχρονη εμπειρία του μπροστά σε μάτια θεατών που τον κοιτούν ζητώντας του την υπόσχεση της ερωτικής μελωδίας, δεν είναι τυχαία υπόθεση. Αρκούσε δηλαδή ένα «αγκάπη μου ατέλειωτη» κι ένα «ευκάριστω» σε σπαστά ελληνικά, για να κάνει άπαντες στις κερκίδες να σηκωθούν όρθιοι σε ευδαιμονία.

Στη σκηνή, ο Ramazzotti ανέβηκε με πλήρη μπάντα. Την ένρινη και υγρή φωνή του πλαισίωσαν 8 μουσικοί, μαζί με επιπλέον δύο γυναίκες στα δεύτερα φωνητικά. Το πάνω χέρι ανάμεσά τους είχε το δυνατό σαξόφωνο και τα πληθωρικά κρουστά. Μια μεγάλη κυρτή επιφάνεια πίσω του, εντωμεταξύ, λειτουργούσε σαν ωραίο video wall –με ξεχωριστή θεματική για κάθε τραγούδι. Ο ίδιος χρησιμοποίησε άψογα τη σκηνή: χωρίς να είναι υπερκινητικός, χωρίς να επαναλαμβάνεται και δείχνοντας ότι απολαμβάνει κάθε λεπτό που βρίσκεται μπροστά στους θαυμαστές του. 

Μπορεί να έχει περίπου μια δεκαετία να βγάλει δίσκο που να μην περάσει απαρατήρητος, καθώς η τελευταία φορά που είχε ηχογραφήσει κάτι ενδιαφέρον ήταν στο Ali Ε Radici (2009). Όμως το καλάθι με τα hits του είναι πολύ βαθύ. Και, όταν το κοινό ακούει τα "Un Attimo Di Pace", "Un' Emozione Per Sempre" και "Quanto Amore Sei" στη σειρά, παθαίνει (δικαιολογημένα) ασυγκράτητο ενθουσιασμό. Εκτελεσμένα ζωντανά, τα τραγούδια του Ramazzotti είναι ακόμη πιο μελωδικά και ατμοσφαιρικά, ενώ τυλίγουν τον ακροατή και τον βάζουν σε μια διάθεση όπου η προσμονή του ερωτικού σκιρτήματος γίνεται το ύψιστο αίσθημα, ανάμεσα σε ρεφρέν με ικεσίες, με παράπονα και με άσβεστα πάθη.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο φωτισμός του Tae Kwon Do ήταν άψογος. Χωρίς εκτυφλωτικά κόλπα και υπερβολές, η αλληλουχία χρωμάτων και ο άριστος συντονισμός τους με τα σκαμπανεβάσματα στις μελωδίες του βιρτουόζου της Ιταλικής μπαλάντας, έδιναν την αίσθηση της προσεγμένης παραγωγής. 

Η αρένα του σταδίου μπορεί να μην γέμισε, αλλά ο κόσμος που βρέθηκε εκεί τραγουδούσε και χόρευε χωρίς σταματημό. Ακόμη κι αν δεν έγινε καμία tour de force ή κάτι αξιομνημόνευτο στη διάρκεια της παράστασης, το σίγουρο είναι ένα: σε οποιαδήποτε στιγμή γυρνούσες το κεφάλι σου να δεις τον κόσμο, από το "Vita Ce N' È" και το "Musica È" μέχρι το "Un' Altra Te" και το "Più Bella Cosa", έβλεπες μόνο χαμογελαστά πρόσωπα και ορθάνοιχτα μάτια, τα οποία κοιτούσαν με θαυμασμό και ικανοποίηση. 

Αυτό είναι τελικά το ζητούμενο και ο Eros Ramazzotti τίμησε την ιστορία του· δείχνοντας ότι η ικανότητα να πλάθεις ερωτοχτυπημένους κόσμους για μαζική κατανάλωση, δεν είναι corny ανοησία. Αντιθέτως, πρόκειται για αναγκαιότητα και υποχρέωση.

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

27 χρόνια μετά την τελευταία του εμφάνιση στη χώρα μας, συγκέντρωσε πάνω από 10.000 θεατές στο ...
Πάντρεψε τις ουαλικές πρασιές με το μεσογειακό καλοκαίρι, τραγούδησε Βίκυ Μοσχολιού (όχι πολύ ...
Στην «πιο μεγάλη ημέρα της ζωής του», όπως χαρακτηριστικά δήλωσε, ο ράπερ από την Ξάνθη απέδειξε

FEATURED TODAY

Τα 1990s υπήρξαν κοσμογονική εποχή μεγάλων ανακατατάξεων και αλλαγών, κάτι που έγινε με κάθε τρόπο αισθητό και μουσικά. Παρακάτω, λοιπόν, ακολουθούν 10 ...

Ο Δημήτρης Τάτσης συμπληρώνει φέτος 10 χρόνια στη δισκογραφία και πρόσφατα κυκλοφόρησε νέο άλμπουμ –ένα απολαυστικό, πολυσυλλεκτικό κολάζ ετερόκλητων ήχων,
Το γκρουπ του Bradford Cox, δεν χρειάζεται συστάσεις: είναι ένα από τα πιο σημαντικά του indie σύμπαντος των τελευταίων 15 χρόνων και επιτέλους θα έχουμε την

HOT STORIES

Θα συνοδεύει μια νέα έκθεση γύρω από την καριέρα του, προσφέροντας «σχόλια και στοχασμούς»
Τη Δευτέρα 25 Νοεμβρίου στο Gagarin, παρουσία του Ισπανού σκηνοθέτη, που λίγες ώρες πριν θα περάσει και από το Avopolis Radio
Top
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…