View More

The Tiger Lillies & Alexander Hacke

Χώρος
Βαβυλωνία - Μύλος, Θεσσαλονίκη
Ημερομηνία διεξαγωγής
20/6/2006
Κείμενο: Αστέρης Αστεριάδης

Photos: Γιάννης Χοστελίδης



Οι Tiger Lillies υπηρέτησαν πιστά τη σκοτεινιά και την παρακμή, ακόμα και αν αυτή αποδιδόταν πολύχρωμη και χαμογελαστή. Αυτή είναι άλλωστε η ουσία της ύπαρξης ενός κλόουν. Τώρα, προσωρινά ίσως, την παραξενιά και την πτώση την απέδωσαν με γκρίζα, θαμπά χρώματα, με τη βροχή να πέφτει διαρκώς (στην οθόνη πίσω τους).

Ερμαφρόδιτα πλάσματα, αμφιλεγόμενες προσωπικότητες, τρομακτικοί κόσμοι, ήταν το αποτέλεσμα της σύμπραξης τεσσάρων: του Lovecraft, του Alexander Hacke, της Danielle de Picciotto και των προαναφερθέντων. Γιατί λοιπόν όλη τη δόξα την πήραν οι Tiger Lillies; Εντάξει, ο Lovecraft έχει πεθάνει, όσο για τα σχέδια της Picciotto, εκτός από απόκοσμα και απωθητικά, εξυπηρετούσαν την ανάδειξη της παράστασης, δηλαδή στην ουσία την ανάδειξη των μουσικών που την παρουσιάζουν άμεσα.

Έτσι μας έμεινε ο Hacke. Για πολλοστή φορά αποδείχτηκε ταπεινός και ταπεινά έξυπνος και αέναος αναζητητής του ιδιαίτερου, πειραματικού και μη, ήχου. Στο «Crossing the Bridge: the Sound of Istanbul» του Fatih Akin, περιφέρεται στους δρόμους της Πόλης, εμπνέεται και παθιάζεται από αλλότριες μουσικές. Στην παράσταση «Mountains of Madness», στην αρχή, η στομφώδης απόδοση των κειμένων και οι υπερβολικά πειραματικές ηχητικές παρεμβολές του, δημιούργησαν αμηχανία (αλλά και δέος), γρήγορα όμως αποτραβήχτηκε, έγινε πιο λιτός και φάνηκε να απολαμβάνει κι αυτός τη μουσική των Tiger Lillies.

Καταλήγοντας λοιπόν στους τρεις Tiger Lillies, φαίνεται πως ανήκουν πλέον στην περίεργη εκείνη κατηγορία των συγκροτημάτων που λατρεύονται από το ελληνικό κοινό. Και είναι αφύσικο κάτι τέτοιο, γιατί στη διαδικασία αλληλεπίδρασης με τον κόσμο μπαίνει το εμπόδιο της ηθελημένης θεατρικότητας. Πίσω όμως από το βαμμένο (και μονίμως ξινισμένο) πρόσωπο του Martyn Jacques, από το παρατηρητικό βλέμμα του Andrian Huge και το σαλεμένο χαμόγελο του Αdrian Stout, κρυβόταν η ευγνωμοσύνη για την αποδοχή που δέχτηκαν. Όσο για καθαυτές τις μουσικές τους επιδόσεις, ήταν εξαιρετικές και πολυδιάστατες, με τη μελωδία να ξεδιπλώνεται σιγά-σιγά και τις εντάσεις να κλιμακώνονται ευφυέστατα. Και παρόλο που υπήρχε μέτρο, αρχή και τέλος, οι «ακρότητες» δεν αποφεύχθηκαν και δικαίως, γι΄ αυτό και εμφανίστηκαν ξανά και ξανά και όταν πλέον δεν είχαν τι άλλο να πουν, αποχώρησαν οριστικά…


ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ


 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ο Άγγελος Κλειτσίκας εγκλωβίστηκε πρόθυμα στον κλειστοφοβικό, πυρηνικό εφιάλτη που έστησε η

O Sting έκανε έναν ακόμα χορταστικό περίπατο στο Ηρώδειο, δικαιώνοντας την αίγλη του ονόματός του

Ο Κωνσταντίνος Τσάβαλος είδε τους Tiger Lillies μετά από καιρό και καταγράφει πώς καταφέρνουν να

FEATURED TODAY

Εμπνευσμένος από τη ρήση του Neil Young, ο Ζώης Χαλκιόπουλος επιλέγει 5 τραγούδια που μοιάζει να ακούγονται καλύτερα στις live εκτελέσεις τους από τις πρωτότυπες ηχογραφήσεις. Συν ένα opposite effect - έκπληξη.
Kάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) ζει με δύο ταινίες που του πήραν το μυαλό.

Ο Κωνσταντίνος Τσάβαλος έγραψε το ελληνικό Trainspotting και επιλέγει ένα soundtrack εμπνευσμένο από 10 καρέ του βιβλίου.

HOT STORIES

Ένα τραγούδι από τα sessions του Chinese Democracy, με νέες ηχογραφήσεις από Slash/Duff, έγινε μόλις διαθέσιμο

Με αφορμή το upload του δίσκου Mέσα στη Νύχτα των Άλλων στο YouTube, ο τραγουδιστής μοιράστηκε στο Facebook ιστορίες από την περίοδο που ηχογραφούσε με τις Τρύπες το κύκνειο άσμα του συγκροτήματος

Σε ηλικία 39 ετών άφησε την τελευταία της πνοή η Sarah Harding, τραγουδίστρια των Girls Aloud

Top