View More

Sugahspank! & The Swing Shoes (live στο Faust, 2015)

Στο Faust το βράδυ της Κυριακής, απέδειξαν ότι μπορούν να κάνουν τη μουσική τους να ρέει όμορφα, ακόμα και αν της λείπουν οι αιχμές που θα την έκαναν κάπως πιο προσωπική και λιγότερο generic...

Χώρος
Faust, Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής
29/11/2015
Φωτογράφος
Σμαρώ Μπότσα
Βαγγέλης Πούλιος
Βαγγέλης Πούλιος

Ομολογώ μια ελαφρά επιφύλαξη καθώς κατέβαινα βιαστικά την Καραγιώργη Σερβίας για να φτάσω στο Faust (ελαχίστως καθυστερημένος, ως συνήθως). Είχα βέβαια ξεκινήσει για συναυλία, φοβόμουνα όμως μήπως κατέληγα σε ρετρό χοροεσπερίδα, με σουίνγκ παπούτσια, σουίνγκ κουρέματα, σουίνγκ κουστούμια και όλα αυτά τέλος πάντων που, για κάποιον λόγο, έχουν ανασυρθεί από το συλλογικό υποσυνείδητο της ποπ κουλτούρας σε μορφή κατάλληλη για άμεση κατανάλωση.  

Sugah_2.jpg

Ευτυχώς, η βραδιά δεν εξελίχθηκε έτσι. Η συνεργασία της Sugahspank! με τους Swing Shoes δεν χρειάζεται αυτή την απόλυτη ταυτοποίηση με ένα και μόνο στυλ για να σταθεί. Χρησιμοποιεί βέβαια το σουίνγκ, όπως χρησιμοποιεί και τα μπλουζ, τα γκόσπελ, την τζαζ ή το φανκ· το επικαλείται, όμως, για να ευεργετηθεί απ’ τη ζωντάνια του, όχι για να εγκλωβιστεί σε μια αυστηρή, τυπολογική μίμηση. 

Sugah_3.jpg

Τέλος πάντων, το ρεπερτόριο την Κυριακή το βράδυ ήταν αρκετά ευρυγώνιο, ικανό να χωρέσει όλα τα παραπάνω. Και η μπάντα που το επιτελούσε (εννοώ το σύνολο Sugahspank & The Swing Shoes) είχε μια άνεση να κινηθεί μέσα σ’ αυτό το φάσμα, προσθέτοντας τη δική της ανάγνωση –η οποία ήταν ομολογουμένως αρκετά διαβασμένη, μολονότι προσωπικά θα την προτιμούσα ελαφρώς πιο λοξή

Sugah_4.jpg

Το πρόγραμμα διέθετε μπόλικες διασκευές, είχε όμως και αρκετά δικά τους κομμάτια, από τον περσινό δίσκο A Holy Show, καθώς και μερικά καινούργια. Ξεχώρισα τις εκτελέσεις στο παλιό γκόσπελ “Satan Your Kingdom Must Come Down”, στο μπλουζ του Lead Belly “How Long” και στο “Make It Rain” του Tom Waits, ενώ απ’ τα πρωτότυπα μου άρεσε ιδιαίτερα το “Triple Call Your Name” για το… coolness του και τους ωραίους του τονισμούς, αλλά και το “Kind To Me” για τον παιχνιδιάρικο ρομαντισμό του. 

Sugah_5.jpg

Ερμηνευτικά, νομίζω πως τα δυνατά σημεία της Γεωργίας Καλαφάτη είναι ήδη γνωστά: συμπυκνώνονται στον αφορισμό «μια Πειραιώτισσα με αφροαμερικάνικο λαρύγγι», εννοώντας ότι είναι (και το απέδειξε) μια τραγουδίστρια που μπορεί να περπατήσει τους δύσκολους δρόμους της συγκεκριμένης μουσικής κουλτούρας. Εντύπωση μου έκανε όμως και η πολυπραγμοσύνη του Γιώργου Κούτρα, ο οποίος έπαιξε ηλεκτρική κιθάρα, slide κιθάρα και κλαρινέτο και ήταν η συνηθέστερη πηγή ηχητικών εκπλήξεων (κυρίως όταν έπιανε τα δύο τελευταία). Από κοντά κι ο Άδωνις Γουλιέλμος στην ηλεκτρική κιθάρα, έμπλεκε όμορφα τις μελωδικές του γραμμές μ’ εκείνες του Κούτρα, ενώ στα ρυθμικά στάθηκε εξαιρετικός ο Πάνος Τομαράς στο μπάσο (ένα ηλεκτρακουστικό μπάσο, που πλησίαζε την ηχητική του κοντραμπάσου), βαστώντας με σιγουριά το γκρουβ μαζί με τον Βαγγέλη Κασβίκη, ο οποίος ακολουθούσε με τα τύμπανα. Χρήσιμες και οι πινελιές του Ιάκωβου Κρόκου με τη φυσαρμόνικα. 

Sugah_6.jpg

Δεν εντυπωσίασαν οι Sugahspank & The Swing Shoes (για κάτι τέτοιο μάλλον είναι αναγκαία συνθήκη, αν και όχι από μόνη της ικανή, εκείνη η λοξή ματιά για την οποία λέγαμε παραπάνω)· δεν είχαν όμως και κοιλιές στη περίπου 1,5 ώρα –ίσως και κάτι παραπάνω– που βρέθηκαν στη σκηνή. Νομίζω, έτσι, πως ικανοποίησαν το σύνολο όσων κατηφόρισαν προς το Faust το βράδυ της Κυριακής. Και όντως, οι 6 μουσικοί μπόρεσαν να κάνουν τη μουσική τους να ρέει όμορφα, ακόμα και αν της λείπουν οι αιχμές που θα την έκαναν κάπως πιο προσωπική και λιγότερο generic.   

 

 


ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ


1991

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

H Τάνια Σκραπαλιώρη ξαναθυμήθηκε τι πάει να πει συναυλία στον Κήπο του Μεγάρου, που για μια βραδιά

Η Ελένη Τζαννάτου βρέθηκε στη δεύτερη μέρα του εγχώριου φεστιβάλ του ΚΠΙΣΝ που σήμανε την

Λέγονται Smile, αποτελούνται από τον Thom Yorke, τον Jonny Greenwood και τον Tom Skinner (Sons of

FEATURED TODAY

Ο ιθύνων νους των Regressverbot στράφηκε στο σόλο project Athens Computer Underground και μιλάει στην Τάνια Σκραπαλιώρη για τα «μπλιμπλίκια, τα κομπιούτερ και τους αριθμούς» αλλά και τη φετινή δουλειά The Crying Came που ακούγεται σαν μια βόλτα με αμάξι των 90s.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, συνεχίζει τον αγώνα της σωτηρίας, με μουσικές προτάσεις από τις υπόλοιπες 12 χώρες του φετινού Euro.

H Τάνια Σκραπαλιώρη ξαναθυμήθηκε τι πάει να πει συναυλία στον Κήπο του Μεγάρου, που για μια βραδιά γέμισε με τους ήχους του καλοκαιριού που τόσο μας έλειψε.

HOT STORIES

Ακούστε το νέο κομμάτι της τραγουδίστριας που ήδη ακούγεται στο repeat (και στους στίχους του βρίσκουμε μεταξύ άλλων τον Saske).

Μετά τους Primal Scream, η Lorde συνεχίζει να μαζεύει φιλοφρονήσεις και...να σκάσουν όσοι λένε «ο κλέψας του κλέψαντος».

Έτσι μας λέει τουλάχιστον στο πρώτο ομώνυμο single του επερχόμενου σόλο δίσκου του.

Top