Η μουσική της Fantastic Twins μοιάζει να κινείται πάντα λίγο έξω από τα όρια του αναμενόμενου, σαν να χτίζεται διαρκώς σε μια ζώνη όπου η techno συναντά την ψυχεδέλεια, και τα synth drones ανοίγουν χώρο για φωνές που άλλοτε μοιάζουν ανθρώπινες και άλλοτε σχεδόν φασματικές. Με πάνω από μια δεκαετία παρουσίας, η Julienne Dessagne έχει διαμορφώσει ένα ιδιαίτερο ηχητικό σύμπαν που δεν υπακούει σε σταθερές φόρμες, αλλά αναπνέει μέσα από μια συνεχή εξέλιξη, από τα clubs του Βερολίνου μέχρι τις πιο κινηματογραφικές, σχεδόν υπνωτικές της στιγμές.
Από τα πρώτα της βήματα στο project The Twins μέχρι τη μετεξέλιξη σε Fantastic Twins το 2017, η πορεία της έχει διασταυρωθεί με κομβικά ονόματα και σημεία της σύγχρονης ηλεκτρονικής σκηνής. Σήμερα, με βάση το Βερολίνο και με δράση που απλώνεται από τη μουσική παραγωγή μέχρι το label Microdosing, συνεχίζει να κινείται ανάμεσα στο clubbing, το πειραματικό και το βαθιά προσωπικό.
Με αφορμή την επιστροφή της στην Ελλάδα και τις εμφανίσεις της στη Θεσσαλονίκης στις 17 και στην Αθήνα στις 19 Απριλίου, για το Spectrum x Kompakt Productions, μιλήσαμε μαζί της για τη διαρκή μεταμόρφωση του project, τη σχέση της με τον ήχο ως διάλογο, αλλά και για το πώς το live set της σήμερα μετεωρίζονται ανάμεσα στο εκρηκτικό και το εσωτερικό, το functional και το συναισθηματικό, και φυσικά, την έμφυλη εμπειρία της.

- Πώς ξεκίνησε το project Fantastic Twins και πώς έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου;
Ξεκίνησα το 2013 ως The Twins. Είχα μόλις περάσει τρία χρόνια περιοδεύοντας αρκετά εντατικά με ένα προηγούμενο συγκρότημα και ένιωθα ότι είχε έρθει η στιγμή για μια αλλαγή. Ηχογράφησα μερικά κομμάτια, τα οποία τράβηξαν την προσοχή κάποιων labels. Οι Superpitcher & Rebolledo υπέγραψαν την πρώτη μου κυκλοφορία στο imprint τους, και λίγο αργότερα ο JD Twitch μου ζήτησε να ηχογραφήσω την επόμενη για την Optimo Music. Το 2017, το project μετεξελίχθηκε σε Fantastic Twins, ακολούθησαν περισσότερες κυκλοφορίες και live εμφανίσεις. Από τότε εξελίσσεται διαρκώς. Δεν είχα ποτέ ένα master plan ή μια συγκεκριμένη φόρμουλα, και δεν μένω ποτέ σε ένα μόνο είδος. Πηγαίνω εκεί που με οδηγεί ο ήχος και η έμπνευση.
- Κατά την προηγούμενη επίσκεψή σου στην Αθήνα το 2023 είχες μιλήσει με το Avopolis, σε μια αρκετά ενδιαφέρουσα συνέντευξη. Πού σε βρίσκουμε μουσικά σήμερα;
Αυτή την περίοδο δουλεύω πάνω σε ένα νέο project και περνάω μια ενδιαφέρουσα φάση, κάτι σαν reset. Νομίζω πως όσο μεγαλώνει κανείς ως άνθρωπος, τόσο πιο έντονη γίνεται η ανάγκη να φέρει το καλλιτεχνικό του όραμα πιο κοντά σε αυτό που νιώθει ουσιαστικό, σε βαθύτερο συναισθηματικό επίπεδο. Να αφήνει πίσω φόβους και να αποφεύγει τον πειρασμό να κάνει πράγματα απλώς για να αρέσει ή για να χωρέσει σε μια τάση. Αυτή η νέα μουσική κατεύθυνση στην οποία δουλεύω τώρα μοιάζει πιο ριψοκίνδυνη, αλλά ταυτόχρονα νιώθω πολύ πιο ευθυγραμμισμένη.
- Αν κοιτάξεις την πορεία σου από την τελευταία φορά που μιλήσαμε μέχρι σήμερα, πώς νιώθεις ότι έχει αλλάξει η μουσική σου;
Την τελευταία φορά, νομίζω ότι μιλούσαμε λίγο πριν το live μου ως opening act για τους Bicep στο ΟΑΚΑ, πριν από τρία χρόνια. Από τότε έχουν συμβεί πολλά: νέες κυκλοφορίες, νέα πειράματα και projects στο στούντιο. Το live set μου αλλάζει συνεχώς, κυρίως για να μην βαριέμαι. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει λίγο πιο “functional”, αλλά ταυτόχρονα έχει αποκτήσει ακόμη περισσότερες ανατροπές. Παίζω 11 κομμάτια, πολλά από αυτά ακυκλοφόρητα, και αποτελούν διαφορετικές εκδοχές του τι σημαίνει για μένα “techno” και dance μουσική.
- Στο παρελθόν έχεις αναφερθεί στη μουσική ως μια μορφή διαλόγου. Τι μορφή παίρνει αυτός ο διάλογος όταν δουλεύεις μόνη σου;
Υπάρχει πάντα ένας διάλογος, είτε μέσα από τη φωνή μου, είτε με τις μηχανές, είτε και με τα δύο. Πάντα αναζητώ αντιθέσεις και αντιπαραθέσεις, και το πώς αυτές ανταποκρίνονται μεταξύ τους. Για μένα εκεί γίνεται το πιο ενδιαφέρον κομμάτι.
- Η μουσική σου έχει έντονη αίσθηση επανάληψης, καθώς επίσης loops και patterns. Πώς παίρνεις αποφάσεις όταν δουλεύεις με ήχους που δεν έχουν ξεκάθαρα “όρια”;
Μου αρέσουν τα επαναλαμβανόμενα patterns, αλλά είναι μόνο μία πλευρά της δουλειάς μου. Όταν φτιάχνω ένα techno κομμάτι, γράφω προφανώς επαναληπτικές ακολουθίες και ρυθμούς, με περισσότερες ή λιγότερο διακριτές μεταβολές. Όμως όταν συνθέτω μουσική για σύγχρονο χορό, για παράδειγμα, η δομή είναι εντελώς διαφορετική. Λατρεύω τους μεγάλους, ατμοσφαιρικούς, κινηματογραφικούς ήχους, τα τεράστια reverb, όλα με πολύ χαλαρά, “θολά” όρια. Δεν δυσκολεύομαι να δουλεύω με τέτοιους ήχους, το αντίθετο, εκεί νιώθω ότι είμαι στο σπίτι μου.

- Δεδομένου ότι η μουσική σου έχει στοιχεία ambient και ονειρικότητας, υπάρχουν στιγμές στη δημιουργική διαδικασία που νιώθεις ότι “χάνεις τον έλεγχο”;
Συνεχώς. Στο τέλος της ημέρας, είναι πάντα η ίδια η μουσική που αποφασίζει πώς θα ακουστεί ένα κομμάτι. Μπορεί να έχω μια ξεκάθαρη ιδέα πριν ξεκινήσω και ενώ ηχογραφώ, αλλά σπάνια καταλήγει εκεί που είχα αρχικά στο μυαλό μου. Μαθαίνω να το αποδέχομαι και να το αγκαλιάζω. Δεν είναι πάντα εύκολο. Αλλά υπάρχει ένα επίπεδο καλλιτεχνικής έκφρασης που είναι εντελώς υποσυνείδητο, και αυτό με γοητεύει απόλυτα. Εκεί ξεκινά η μαγεία.
- Υπάρχουν διαφορές σε αυτή τη διαδικασία όταν εξελίσσεται στο στούντιο και όταν παρουσιάζεις τη δουλειά σου live; Πώς αλλάζει η σχέση σου με τον ήχο και με τον εαυτό σου ανάμεσα στο στούντιο και στη σκηνή;
Η δημιουργία μουσικής για το live set και η δημιουργία ενός δίσκου είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Πλέον τα προσεγγίζω με πολύ διαφορετικό τρόπο. Πρώτα απ’ όλα τεχνικά, παίζω σε πολλά διαφορετικά sound systems, οπότε η μουσική που παίζω live πρέπει να λειτουργεί παντού. Στη σκηνή χρησιμοποιώ λιγότερους ήχους, αλλά όλοι πρέπει να έχουν άμεσο impact. Οι πιο λεπτές ακουστικές λεπτομέρειες δεν μεταφέρονται στο 80% των venues, οπότε τις κρατάω για άλμπουμ ή EPs. Το να υπερφορτώνεις τη σκηνή συχνά σε απομακρύνει από την παρουσία σου πάνω της, και το προσέχω αυτό. Δεύτερον, συναισθηματικά, το να στέκεσαι μέσα σε ένα πλήθος και να βλέπεις έναν καλλιτέχνη live δεν είναι το ίδιο με το να ακούς έναν δίσκο στο σπίτι, σε πιο οικείο περιβάλλον. Ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τον ήχο διαφορετικά ανάλογα με το πλαίσιο, οπότε είναι λογικό να προσεγγίζονται διαφορετικά.
- Καθώς οι ερωτήσεις μας ήδη αγγίζουν την έννοια της αλλαγής - έχεις πάνω από μια δεκαετία εμπειρίας ως παραγωγός και συνθέτρια. Πώς ήταν η εμπειρία σου ως γυναίκα στον χώρο της ηλεκτρονικής μουσικής; Έχει επηρεάσει το φύλο σου τη δουλειά σου;
Φυσικά. Θα έλεγα μάλιστα ότι το ζήτημα του φύλου ήταν κεντρικό στη δουλειά μου. Καλλιτεχνικά πάντα με ενδιέφερε το θόλωμα των ορίων. Μου αρέσει να πειραματίζομαι με pitch και να επεξεργάζομαι τη φωνή μέχρι το σημείο που δεν μπορείς να την αποδώσεις σε φύλο ή ηλικία, ή καν να καταλάβεις αν είναι ανθρώπινη. Μου αρέσει επίσης να παίζω με στερεότυπα: υπερ-θηλυκές, “αγγελικές” φωνές απέναντι σε βαριά, “testosterone-driven” beats. Το γεγονός ότι επέλεξα ένα ουδέτερο, πληθυντικό alias ήταν επίσης αντίδραση απέναντι στο μισογυνισμό, τον σεξισμό, τις διακρίσεις, το mansplaining και την παρενόχληση που έχω βιώσει. Αυτά είναι πολύ πραγματικά, δομικά ζητήματα. Δεν μπορώ καν να μετρήσω τις ταπεινωτικές καταστάσεις που έχω αντιμετωπίσει, ειδικά στην αρχή της καριέρας μου. Τα πράγματα έχουν βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια, ευτυχώς, υπάρχει μεγαλύτερη επίγνωση, αλλά ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς.
- Τι θα ήθελες να αλλάξει στον τρόπο που λειτουργεί αυτή η σκηνή;
Νομίζω ότι δεν υπάρχει μία ενιαία “σκηνή”, υπάρχουν πολλές, και αυτή η ποικιλομορφία είναι θετική. Σε μεγαλύτερη κλίμακα, η dance μουσική σκηνή κυριαρχείται από mainstream DJs, αλλά πιστεύω ότι κάποια στιγμή ο κόσμος θα κουραστεί από αυτά τα “brands”. Πολλά lineups μοιάζουν ακόμα με λίστες από b2b DJ sets και bidding wars, σε σημείο παραλογισμού. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει σαφώς μεγάλο κοινό για πιο τολμηρή και ενδιαφέρουσα μουσική, και αυξανόμενο ενδιαφέρον για live performances.

- Έρχεσαι στην Αθήνα με ένα νέο EP. Πες μας γι’ αυτό.
Ναι, μόλις κυκλοφόρησα ένα EP τριών κομματιών στην Kompakt για την περίφημη σειρά Speicher. Μου είχαν ζητήσει εδώ και καιρό να συνεισφέρω με τη μουσική μου, αλλά ήμουν πάντα απασχολημένη με άλλα projects. Ήθελα να είναι καλό, οπότε άξιζε την πλήρη προσοχή μου. Η σειρά Speicher επικεντρώνεται στην techno, στη functional club μουσική. Μου άρεσε η πρόκληση να φτιάξω κάτι μέσα σε αυτό το πλαίσιο, αλλά που να ακούγεται ακόμα σαν εμένα. Παίζω αυτά τα κομμάτια και στο live set μου, και η ανταπόκριση μέχρι τώρα είναι εκπληκτική - σίγουρα ξεπέρασε τις προσδοκίες μου. Θα δούμε πώς θα ανταποκριθεί η Αθήνα.
- Τι περιμένεις από αυτή την εμφάνιση στην Ελλάδα;
Είμαι πολύ χαρούμενη που επιστρέφω. Λατρεύω την Αθήνα και γενικά την Ελλάδα. Δεν είναι μυστικό ότι είμαι γοητευμένη από την ελληνική μυθολογία, οπότε κάθε ευκαιρία να επιστρέψω στην “μητέρα της γης” είναι ευλογία. Την προηγούμενη φορά έπαιξα σε ένα γήπεδο μπάσκετ 17.000 ατόμων, οπότε αυτή τη φορά ανυπομονώ να γνωρίσω μια πιο οικεία, πιο intimate πλευρά της σκηνής.
- Πώς φαντάζεσαι την εμπειρία αυτού του live για όσους θα είναι εκεί;
Ελπίζω να είναι έντονη - με την καλή έννοια!
Speicher: https://lnk.to/Speicher139
Website: fantastictwins.com
Instagram : https://www.instagram.com/trulyfantastictwins/
Παρασκευή 17 Απριλίου
Soul Thessaloniki
Doors open 21:30
Tickets: 12€ Early Bird | 16€ Presale | 20€ Doors
Κυριακή 19 Απριλίου
ILION plus Athina
Doors Open: 18.30 | Start: 19.00
Tickets: 12€ Early Bird | 16€ Presale | 20€ Doors
----
Παραγωγή: Spectrum x Kompakt Productions






