View More

Radiohead και Ιστορίες Δίσκων για Αγρίους

Στο νέο του Diggin’, ο Ζώης Χαλκιόπουλος κατεβάζει από το ράφι ένα 12” των Radiohead και προτρέπει: Κάνε αναδρομή στην ζωή σου, τακτοποίησε προσεκτικά τα memorabillia σου, ψάξε τους δίσκους σου για ιστορίες, άκου δυνατά και πάλι το ''Idioteque''. Νιώσε ζωντανός.

Ζώης Χαλκιόπουλος
Ζώης Χαλκιόπουλος

Όλα καλά; Πως τα περνάτε; Το σπίτι σας φέρεται καλά; Σκέφτομαι ότι, όσο και χρόνο να μας δώσουν μέσα στα σπίτια μας, άμα δεν θέλουμε να μάθουμε πως στην ευχή τελικά μπαίνει έξυπνα η παπλωματοθήκη με τέσσερις γρήγορες κινήσεις, κάπως σαν αυτές τις ''Five point palm exploding heart technique'' απο το Kill Bill του Tarantino, δεν θα γίνει. Κοίτα, δεν θα γίνει ποτέ. Εξάλλου, ποιος θέλει να μάθει να βάζει την παπλωματοθήκη γρήγορα; Αυτό προς απάντηση όλων αυτών που εδώ και κανα μήνα τσαμπουνάνε στα social media ότι θα τελειώσει όλο αυτό και θα ξέρουν να μαγειρεύουν κιόλας. Ευκαιρία για ψηφιακό diggin ή για να ακούσουμε τους παρατημένους μας δίσκους; Φήμες θέλουν τον κόσμο να ξαναδιαβάζει όλα τα ερωτικά γράμματα που είτε δεν έστειλε ποτέ, είτε έλαβε κάποια στιγμή στην ζωή του.

Ανέκαθεν οι δίσκοι έκρυβαν καλά μέσα στις τσέπες τους ραβασάκια, χαρτάκια με τηλέφωνα, κάρτες και πολλά άλλα κουλά. Κάποτε βρέθηκε από digger το διαβατήριο του Marvin Gaye σε δίσκο του, αφού ήταν η κόπια του ίδιου του μουσικού -και φυσικά, πουλήθηκε σε υψηλή τιμή στο Ebay. Παλιότερα είχα βρει σε 90s δίσκους τα διπλώματα των σπουδών μου. Εκτός από σημειώσεις σε χαρτάκια, όμως, υπάρχουν κι αυτές πάνω στους δίσκους, από κάποιους που αντιμετώπισαν τον δίσκο ως σημειωματάριο. Δεν το καταλαβαίνω, πραγματικά. Γνωστός μου DJ είχε δίσκο στον οποίο έλειπε μέρος του οπισθόφυλλου και όταν τον ρώτησα τι συνέβη μου απάντησε ότι έγραψε το τηλέφωνο του σε γκόμενα, ενώ έπαιζε. Ασχολίαστο!

Καταλαβαίνετε που το πάω. Μην γράφετε στους δίσκους πάνω, ρε. Απλό είναι. Εμείς που ψάχνουμε, τι φταίμε να βλέπουμε για τους έρωτες σας; Και να έχουμε μουτζούρες στα αγαπημένα μας εξώφυλλα; Ευκαιρία, λοιπόν, να ψάξετε τους χρησιμοποιημένους δίσκους σας, τώρα που έχουμε χρόνο. Ποτέ δεν ξέρεις. Μπορεί να βρεις ακόμα και κανα (άχρηστο) χιλιάρικο που θα σου θυμίσει εκείνο το ραντεβού που δεν πήγε τόσο καλά αφού, επέστρεψες, τελικά, μόνος και δεν το ξόδεψες ποτέ. Άσε που σε δίσκο δεν κινδυνεύει από πλύσιμο. Στα τελείως άσχημα, τώρα. Μπορεί κάπου να έχει μπερδευτεί το λάθος εξώφυλλο με το λάθος βινύλιο (αδιανόητο!), με αποτέλεσμα να επικρατήσει το απόλυτο χάος. Φίλος μπέρδεψε το μέσα με το έξω, πέτυχε καλή τιμή και όταν έφτασε σπίτι, ανακάλυψε ότι κάποιος άλλος είχε τον δίσκο. Την συγκεκριμένη ατυχία βλέπετε και στην απολαυστικότατη μικρού μήκους ταινία του Andy Hylton, Vinyl (1998) που ασχολείται με το digging.

 

«Μαράκι σε αγαπάω», «Γιώργος'', ''DJ KOSTAS'', «Αννούλα», «Με αγάπη, Μάνος» (άμα ήταν ο Χατζιδάκις, αλλάζει!). Τα σχόλια διαφέρουν από χώρα σε χώρα και από πόλη σε πόλη -αν και η αγάπη πάντα θα είναι κάτι κοινά αποδεκτό ακόμη και ως αφιέρωση πάνω σε ένα εξώφυλλο δίσκου. Τέλος πάντων, ψάξτε. Να μας στείλετε στο μέιλ μας φωτογραφίες και θα τις δημοσιεύσουμε σε μελλοντική στήλη. Και τώρα φτάνουμε στον δίσκο της εβδομάδας, μέσα στον οποίο βρήκα έναν έλεγχο από την έκτη δημοτικού. Σε μια απο τις μετακομίσεις μου, θεωρήθηκε ως φωλίτσα για έγγραφα που δεν έπρεπε να τσαλακωθούν. Τράβηξα τον δίσκο και πέταξα τον έλεγχο στην ανακύκλωση.

 Μια εξαιρετική κόπια απο το ultra limited maxi 12'' single του θεϊκού ''Idioteque'' των Radiohead που είχα την τύχη να τσιμπήσω από την, τότε, ΕΜΙ. Μονής πλευράς βινύλιο και πως να μην ήταν, άλλωστε. Τόσο μεγάλη κομματάρα μόνο μόνη της θα μπορούσε να είναι. Λευκό χαρτί με πληροφορίες και πρόμο white label ετικέτα. Αφορμή για αυτή την επιλογή ήταν το ηχογραφημένο λάιβ των Radiohead από το 2000 στον Λυκαβηττό που ακούσαμε πάλι πρόσφατα και τα λάιβ τους που βλέπουμε κάθε Πέμπτη στο επίσημο κανάλι τους στο Youtube. Το Kid A ήταν μια μουσική επανάσταση που δεν είχε προηγούμενο. Ακόμα θυμάμαι το πόσο έξαλλοι ήταν οι ροκάδες φαν τους όταν βγήκε, σε αντίθεση με όλους εμάς που τους αγαπούσαμε κι έτσι, είτε επειδή ακούγαμε ηλεκτρονικά, είτε επειδή επικροτούμε κάθε εξέλιξη σε αυτή την ζωή. 

Το κοφτερό drum machine του Jonny Greenwood, τα μαγικά πλήκτρα του Colin Greenwood (επιτέλους η μοναδική φορά που παίζει κάτι άλλο πέρα από μπάσο), οι κιθάρες του Ed Ο’Brien και τα εκρηκτικά φωνητικά του Thom Yorke. Αυτό το απόγευμα, δοκιμάστε να το βάλετε στη διαπασών και να χορέψετε στο σαλόνι σας σαν άλλοτε. Καλή συνέχεια και καλή τύχη.

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος «τρώει» Μασημένη Τροφή Για Σκέψη από Το Σφάλμα

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος κατεβάζει από το ράφι το Laid των James και αναπολεί

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος χάνεται στα αυλάκια του Primal Prayer του Bevery ...

FEATURED TODAY

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, ασχολείται ενδελεχώς με το ...

Η χρήση και η σημασία του όρου από τη δεκαετία του ‘30 ως τα τέλη των 70s.

HOT STORIES

Η πλήρης λίστα με όλους όσους διεκδικούν (όχι ο Weeknd) τα φετινά μουσικά  βραβεία.

Για να γιορτάσει το 1 δισ. views του βίντεο, η ποπ σταρ λανσάρει στο Youtube το πρώτο άπειρο μουσικό βίντεο στην ιστορία, το οποίο περιλαμβάνει χιλιάδες ...

Top