«We're only in it for the money»...
Frank Zappa, και κάπου στο βάθος ο John Lydon να κουνάει το κεφάλι του σαν να λέει: «επιτέλους, το είπαμε καθαρά, χωρίς παραμάνες και δήθεν αντιστασιακούς καπνούς».
Και γιατί να το κρύψει, άλλωστε; Ο άλλοτε "Public Enemy No.1" του βρετανικού punk, ο compiler της εθνικής αγανάκτησης που του την έπεσαν να τον μαχαιρώσουν για το "God Save the Queen", ο άνθρωπος-συνοφρύωμα που έφτυνε χολή στα μούτρα της showbiz, ο καυστικός κήρυκας του "no feelings, no bullshit", που έλεγε τις αλήθειες σαν να έσπαγε μπουκάλια πάνω στην παμπ, ο αιώνιος «όχι» της βρετανικής τηλεόρασης και των πάνελ, δηλαδή εκείνος που δεν πήγαινε για να "αρέσει", αλλά πήγαινε για να κάνει χαμό... κατέληξε στο The Masked Singer UK. Με στολή, με γκλίτερ, με το τηλεοπτικό εκείνο χαμόγελο που μοιάζει να έχει φτιαχτεί από πλαστικό και χαμηλό φωτισμό. Και όταν τον ρώτησαν «γιατί ρε Johnny;», απάντησε σαν να του έδωσαν μικρόφωνο σε πρόβα των Pistols: «Διασκέδαση πρώτα. Αλλά αν θέλουμε την πιο μεγάλη αλήθεια, για τα λεφτά...».
Λοιπόν, ΟΚ, αυτό είναι το είδος της ειλικρίνειας που, ειρωνικά, ακούγεται πιο punk από χίλια μανιφέστα. Γιατί όλοι αυτοί που παριστάνουν τους "αγνούς" δεν έχουν πρόβλημα με τα λεφτά. Κανένας μας δεν έχει, ας μην γελιόμαστε. Αλλά όλοι έχουν ένα πρόβλημα: να το παραδεχτούν. Ο Lydon το είπε χωρίς προσχήματα ή σημάδια αυτολύπησης: τα χρήματα από το reality πλήρωσαν στούντιο για τους Public Image Ltd, και, γιατί όχι, και ένα μήνα στην Πορτογαλία με «ένα μικρό holiday afterwards». Δηλαδή: στούντιο, ήλιος, μια δόση dolce vita, και μια δόση από εκείνη τη γλυκιά ηδονή του να ξέρεις ότι το πλήρωσε η τηλεόραση.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο άνθρωπος το πήγε και ένα βήμα παραπέρα, σχεδόν ποιητικά (και κυνικά): οι υπόλοιποι στο συγκρότημα δεν ήξεραν ότι πήγε στο Masked Singer. Νόμιζαν απλώς πως… κάπως βρέθηκαν τα λεφτά για το στούντιο. «Δεν ρώτησαν. Δεν ήθελαν να ενώσουν τις τελείες». Άρα δεν μιλάμε απλώς για "work-life balance". Μιλάμε για "mask-life balance": περιοδεία, talking tour, live, στούντιο, και ανάμεσα ένα σαχλό reality για να βγει ο λογαριασμός. Σφιχτό πρόγραμμα, σφιχτή πραγματικότητα. Γιατί, όσο, και να χτυπιόμαστε η αγορά δεν συγκινείται από παλιά λάβαρα, μόνο από cashflow.
Αν το δεις ψύχραιμα, όλο αυτό είναι και μια μικρή τραγωδία της εποχής: για να ηχογραφήσει ένας ιστορικός καλλιτέχνης, καταλήγει να κάνει guest εμφάνιση σε τηλεοπτικό τσίρκο. Όχι γιατί "πουλήθηκε" (η λέξη έχει καταντήσει φτηνή σαν clickbait), αλλά γιατί το σύστημα της μουσικής έχει γίνει αυτό το υπέροχο παράδοξο: όλοι ακούν μουσική, ελάχιστοι την αγοράζουν ή την πληρώνουν, και τελικά το στούντιο το χρηματοδοτεί η τηλεόραση, όχι η μουσική.
Το Masked Singer, βέβαια, είναι το τέλειο οικοσύστημα για κάτι τέτοιο. Μια βιομηχανία που πουλάει "εκπλήξεις" με τιμοκατάλογο, και δίνει στους celebrities δύο πράγματα: έκθεση και αμοιβή. Λένε πως τα ποσά δεν είναι "τεράστια" με τα στάνταρ της βιομηχανίας, αλλά ας μη γελιόμαστε: για έναν μουσικό που θέλει να κλείσει ένα μήνα στούντιο και να μη μετράει τις ώρες σαν να δουλεύει σε call center, αυτά τα "όχι τεράστια" είναι συχνά η διαφορά ανάμεσα στο "θα το κάνουμε κάποτε" και στο "το γράψαμε".
Και κάπου εδώ έρχεται το πραγματικά αστείο: ο Lydon δεν ακυρώνεται επειδή είπε την αλήθεια. Ακυρώνεται μόνο για όσους χρειάζονται τους καλλιτέχνες τους σαν αγάλματα: ακίνητους, ηρωικούς, φτωχούς με αξιοπρέπεια, να πεθαίνουν "σωστά" και να μην πάνε ποτέ Πορτογαλία για διακοπές μετά τις ηχογραφήσεις. Αλλά ο άνθρωπος (αυτός ο ενοχλητικός, βιολογικός οργανισμός) έχει λογαριασμούς, έχει ανάγκες, έχει και μια ηλικία που του επιτρέπει να πει: «θα κάνω και κάτι γελοίο, αρκεί να χρηματοδοτήσω κάτι αληθινό».
Ίσως, τελικά, αυτό να είναι το πιο σύγχρονο punk: όχι το "no future", αλλά το "βρίσκω τρόπο". Με μάσκα, με τηλεθέαση, με τη χημεία της εποχής που μετατρέπει την τέχνη σε side hustle. Και ο Lydon (χωρίς να το θέλει) γίνεται ο πιο τίμιος καθρέφτης μας: σε έναν κόσμο όπου όλοι παίζουμε ρόλους, εκείνος απλώς φόρεσε έναν πιο κυριολεκτικό.
Γιατί, όπως θα έλεγε κι ο Zappa, ναι: we’re only in it for the money.
Το θέμα είναι τι κάνεις μετά με αυτό το χρήμα: αγοράζεις άλλη μία μάσκα ή πληρώνεις να γράψεις κάτι που δεν ντρέπεσαι να αφήσεις πίσω σου.
John's got the sad sack yak off his back and now he's off to record the new PiL album! Thank you ITV, Masked Singer! Let's Get Physical.https://t.co/8lHC0MoHh3#themaskedsinger #maskedsinger pic.twitter.com/mO9FkZ9VsN
— John Lydon Official (@lydonofficial) January 11, 2026
