0-100 seirene – El dilema del prisionero (Self Released)
“When something is wrong with my baby” το sample πριν σκάσει τόσο καίρια και δυναμικά «Το δικό μας hip hop» (feat.Ms Morris/Dj Gzas (prod. Bark) μεταδίδοντας fem-περήφανα το «τίποτε πιο ντόμπα από του ραπ τη μπότα». Διότι αυτό συμβαίνει στο ψυχωμένο νέο lp της 0-100 seirene, που μιλά για τα δικά της επείγοντα, τους hip-hop κώδικες και όσα δε διστάζει να εξωτερικεύσει (οριοθετώντας τη φάση της), είτε κοιτώντας προς τις soulful γωνίες, είτε ακόμη-ακόμη συμπράττοντας με τη Χαρούλα Τσαλπαρά. Έχει ευρύτατη παρέα στα feats και τις παραγωγές (λόγου χάριν, Λόγος Απειλή, Dj Burn.one, Dj Moya, Unwound818, KK, TNT, Salvia Calyx, El Stefanato, Ema Stain, Dj Pitsouni, Skoul, Capétte, Lyo, δύο_μηδέν_δύο_μηδέν, Radiotrash, Piel fluida, Ήρωας), επομένως καμιά στιγμή δε μπαίνει φρένο στα verses. 25 Aπριλίου στο Fuzz, η παρουσίαση του lp.
Afasia – We Will Die Dreaming (Puzzlemusik)
Ακούνε διάφορα οι Afasia, αλλά πριν φτάσουμε στο να δούμε τι μπορεί να περιτριγυρίζει τα ακούσματα και τις ιδέες μιας μπάντας που στήθηκε το 2023 από μαθητές του Μουσικού Σχολείου Αθήνας, να πούμε τα ονόματά τους. Aris Anastasiou (aka ςηρΆ) σε φωνή και σαξόφωνο, Spyridonas Katsaros σε ηλ. κιθάρα. Marita Malli σε πιάνο και ηλ. κιθάρα, SerjKon σε μπάσο και πιάνο και Nestor Orologas στα ντραμς. Είτε τσιμπολογάνε από τους Maruja, είτε από τα πρώτα μέτρα του έργου του J.S. Bach «Prelude and Fugue: No.16 in G minor, BWV 861, rock δίσκο έφτιαξαν οι Afasia με το αναποφάσιστο γνώρισμα της νεανικότητας να μπαλαντζάρει μεταξύ ιδιωμάτων, γλώσσας, σκληράδας και ευαισθησίας, μα εφόσον τίποτε δε θα τους χαριστεί, αν τελικά στραφούν εξελικτικά προς το δρόμο των “Unbalanced”, “Coda”, “Ocean” και “Fake”, θα μας απασχολήσουν με βεβαιότητα.
Αντώνης Ασκητόπουλος & Ανατολή Μαργιόλα – Τα άρρητα (Μετρονόμος)
Διδώ Χατζηηλιάδου, Μαρία Βαχλιώτη, Αντώνης Ασκητόπουλος, Παντελής Μπουκάλας, Μίλτος Σαχτούρης και Μαρία Πολυδούρη στους στίχους, Μιχάλης Δήμας (μπουζούκι), Αλέξανδρος Καμπουράκης (ακορντεόν), Θεοδόσης Συκιώτης (κιθάρα, λαούτο), Θοδωρής Κουέλλης (μπάσο), Στρατής Σκουρκέας (κρουστά), και Νίκος Ρούλος (μπάσο) στα παιξίματα των καλών λαϊκών συνθέσεων του Ασκητόπουλου, με τη φωνή της Μαργιόλα να στέκεται όμορφα μετρημένη, χωρίς κόλπα κι υπερβολές, σε καθένα από τα 11 κομμάτια του δίσκου. Δώστε βάση στα “Είναι Γραμμένα”, “Δεν είναι δίλημμα η αγάπη” και στο καταληκτικό βαλσάκι “Ελα Γλυκέ”, αλλά και γενικώς, μιας και Τα άρρητα κουβαλούν τα ανατολίτικα, τα Μητσακ-ικά, τα Τσιτσαν-ικά αλλά και τα λοιπά «σωστά» λαϊκά (ακόμη και τα υφολογικά μεταγενέστερα αυτών). Συμμετέχουν κι οι Δώρος Δημοσθένους, Λένα Κιτσοπούλου και Νεκτάριος Κεραμιδάς.
Manos Milonakis – Antigone (Self Released)
Mάνος Μυλωνάκης (θυμάστε τους Your Hand In Mine και το υπέροχο Every Night Dreams του 2008 ή το Festen του ιδίου από το 2017;) σε πιάνο, συνθς, soundboxes, programming και James Wylie σε τενόρο και άλτο σαξόφωνο, για το πρωτότυπο θεατρικό soundtrack που έστησε για τη νοτιοκορεατική μεταφορά της τραγωδίας του Σοφοκλή, η οποία παρουσιάστηκε το καλοκαίρι του 2024 στο 42ο Διεθνές Φεστιβάλ Δράματος του Yongin, σε σκηνοθεσία Γιάννη Παρασκευόπουλου. Contemporary modern classical, με ηλεκτροακουστικό περίβλημα, η ηχητική ερμηνεία της τραγωδίας στις συνθέσεις του Μυλωνάκη, με βροχερή επωδό, αλλά και electro αγωνίες.
Γιώργος Κωστογιώρης / Κατερίνα Σισίννι – Το Φως Που Μέσα Μας Κυλά (self released)
Σας έλεγα μετά το πέρας της περσινής εμφάνισης του Κωστογιώργη και της Σισσίνι στο Piraeus Academy το εξής: «Από τα περιφρονημένα ποιήματα στα απενοχοποιημένα synth pop, στο πλέγμα Kraftwerk, MGMT ή ακόμη-ακόμη και Field Mice, όπως ανακάλεσε φίλος, στο πεδίο του Δεληβοριά ή και του Boy, στο κατώφλι των «εύληπτων», που έδειξε πως πάει να διαβεί με αυτοπεποίθηση στα 27 του χρόνια. Καταλαβαίνω πως δεν το απασχολεί το ζύγι των «δικών» του με τα ποιήματα, αντιλαμβάνομαι πως αναζητά μέσα σε ένα ξέμπλεγμα αναφορών κι αμηχανίας, προσωπικό προορισμό, ακόμη κι αν αυτό ξενίσει». Ένα χρόνο μετά, ο Κωστογιώργης ποντάρει συνολικά στη συμπαγή synth pop όψη, με γνώμονα τη φωνή της Σισσίνι (που έχει μπρίο και σπιρτάδα στην πρόζα της), σε 9 κομμάτια σε δικούς του στίχους και σε δυο μελοποιήσεις (Λαπαθιώτης και Πανσέληνος). Ως εκ τούτου, πετυχαίνει 2 ανάλαφρα, εξωστρεφή pop singles (Όχι Μην, Σαν Κρύος Αέρας), ανοίγοντας πια την απεύθυνσή του, κρατώντας τις αναφορές και τα τοπόσημα, κερδίζοντας την αμεσότητα, μα κι αφαιρώντας από το πολύπλευρο στα της φόρμας που συναντήσαμε στο «Τα Άνανθα Χρόνια μου» του 2023. Η ισορροπία αυτού με το νέο του lp που θα κυκλοφορήσει και σε βινύλιο, βρίσκεται αν το καλοσκεφτείς στα «Αν» και «Γραμμένο Σ’ ένα Λεύκωμα», αλλά αυτή τη σημείωση ας την κρατήσουμε για τη συνέχεια του τραγουδοποιού.
