Οι The Black Keys επιστρέφουν σε έναν πιο ωμό και blues προσανατολισμένο ήχο στο νέο τους άλμπουμ Peaches!, επιλέγοντας συνειδητά να ξανασυνδεθούν με τη μουσική που τους έκανε να αγαπήσουν τις κιθάρες ως έφηβοι στο Akron του Ohio. Ο Dan Auerbach και ο Patrick Carney εξηγούν σε νέα συνέντευξή τους στους The Times ότι ο δίσκος λειτουργεί σαν αντίδοτο απέναντι σε μια βιομηχανία που χαρακτηρίζουν πλέον «δηλητηριώδη».
Το Peaches! αποτελεί μια σκόπιμη απομάκρυνση από τον στιλπνό, stadium-friendly garage rock ήχο του El Camino του 2011, που είχε πουλήσει πάνω από δύο εκατομμύρια αντίτυπα μόνο στις ΗΠΑ. Αντί για αυτό, το ντουέτο επέλεξε να ηχογραφήσει μια συλλογή από blues διασκευές, δίνοντας προτεραιότητα στην αμεσότητα και στην ίδια τη χαρά του να παίζεις μουσική χωρίς στρατηγικές Excel και αλγοριθμικές προσευχές.
Η απογοήτευσή τους από τη βιομηχανία κορυφώθηκε το 2024, όταν αναγκάστηκαν να ακυρώσουν περιοδεία σε αρένες της Βόρειας Αμερικής, απολύοντας ολόκληρο το road crew τους και διακόπτοντας τη συνεργασία τους με τους μάνατζερ Irving Azoff και Steve Moir. Ο Carney είχε τότε γράψει χαρακτηριστικά στο X: «Την πατήσαμε άσχημα. Θα σας πω πώς έγινε για να μην συμβεί και σε εσάς».
Σύμφωνα με τον ίδιο, βασική αιτία υπήρξε η σύγκρουση με τη Live Nation Entertainment και ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί πλέον το σύγχρονο live κύκλωμα. «Είμαι καλλιτέχνης που τον διαχειρίζεται η Live Nation, διαπραγματεύομαι με τη Live Nation και ταυτόχρονα η περιοδεία μου προωθείται και τιμολογείται από τη Live Nation; Είναι παράνοια», σχολίασε.
Ο Carney στάθηκε επίσης στην αλλοίωση που φέρνει η γρήγορη επιτυχία και η κουλτούρα της συνεχούς έκθεσης. «Δεν θέλω να είμαι content creator. Δεν θεωρώ κουλ το να είσαι όλη μέρα στο Instagram», δήλωσε, προσθέτοντας πως οι ίδιοι ενδιαφέρονται περισσότερο για «τη φυσική κατάσταση των πραγμάτων», κάτι που, όπως λέει, ακούγεται τόσο στον πρώτο όσο και στον τελευταίο τους δίσκο.
«Αγαπάμε ακόμα τη μουσική», καταλήγει. «Αλλά ξέρεις γιατί η βιομηχανία είναι τόσο χάλια; Γιατί ανήκει σε δισεκατομμυριούχους που θέλουν απλώς να βγάλουν ακόμα περισσότερα χρήματα. Σε αυτό το σημείο, ο στόχος είναι να ξαναπερνάμε καλά ως μπάντα. Και ιδανικά, να το κάνουμε χωρίς να μας γαμήσουν ξανά».
