Eagles Of Death Metal

Μπροστά σε μικρό και όχι ιδιαίτερα ενθουσιώδες κοινό, οι 4 «Αετοί» αποδείχθηκαν ωραίοι και μάγκες, με τον Jesse Hughes να είναι η ψυχή του όλου πάρτυ...

Χώρος
Piraeus 117 Academy, Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής
7/9/2016
Φωτογράφος
Ντιάνα Καλημέρη
Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

«Οι επιζώντες του Bataclan». Αυτή είναι η φράση που διάβασα αρκετές φορές αναφορικά με τους Eagles Of Death Metal τις ημέρες πριν την αθηναϊκή εμφάνισή τους. Και είναι αλήθεια ότι αυτή η ετικέτα θα τους ακολουθεί για καιρό –αν καταφέρουν να την αποτινάξουν ποτέ. Φυσικά θα τους ακολουθεί και η σκιά του τρόμου, έπειτα από τα τραγικά γεγονότα του Νοέμβρη του '15 στο Παρίσι, με λογικό επόμενο την αύξηση στο επίπεδο ασφαλείας των χώρων όπου παίζουν: εξού και οι σωματικοί έλεγχοι στην είσοδο του Piraeus Academy.

Eodm_2.jpg

Στο οποίο η προσέλευση υπήρξε ισχνή, πάντως: ήμασταν-δεν ήμασταν μια 200αριά κεφάλια στον χώρο, όταν έφτασε η ώρα της έναρξης. Δεν ξέρω αν ευθυνόταν το (μάλλον ακριβό) εισιτήριο, αν έφταιγε το γεγονός ότι το γκρουπ δεν είναι δα και πρώτο όνομα στα μέρη μας ή αν επικράτησε ο φόβος ότι κάποιος θα ήθελε να τελειώσει τη «δουλειά» που έμεινε στη μέση στο Παρίσι. Για εμάς τους ...ηρωικούς, από την άλλη, ήταν παρήγορη η σκέψη ότι κανείς τζιχαντιστής δεν θα ριψοκινδύνευε να πάρει μαζί του τόσο λίγο κόσμο. Καλού-κακού, βέβαια, ρίχναμε και καμιά ματιά πίσω μας.

Eodm_3.jpg

Αν και Αμερικανοί, οι τέσσερις Αετοί αποδείχθηκαν Εγγλέζοι στο ραντεβού τους, βγαίνοντας μόλις 2 λεπτά μετά την προγραμματισμένη ώρα. Υπό τους ήχους του “Magic” των Pilot, ο ηγέτης Jesse Hughes κάλεσε τους πάντες να πλησιάσουν στη σκηνή και λίγο μετά έδωσε το σύνθημα για να αρχίσει το πάρτι. Γιατί, ναι, περί πάρτι επρόκειτο, ή τουλάχιστον έτσι το έβλεπαν εκείνος και οι φίλοι του. Και, διασκεδάζοντάς το στο φουλ οι ίδιοι, μάς έκαναν κι εμάς να περάσουμε σούπερ.

Eodm_4.jpg

Για να είμαστε ειλικρινείς, αυτό που παίζουν οι Eagles Of Death Metal δεν είναι δα και τίποτα πρωτάκουστο ή απίθανα συναρπαστικό, από μόνο του. Αγνό rock 'n' roll (ας μην κολλάμε τώρα στα υποείδη και σε άλλες τέτοιες σαχλαμάρες) παίζουν τα παλικάρια, με πολλά γκάζια (ενίοτε όχι και τόσα πολλά) και μια σέξι/χιουμοριστική/διαβολική/αρλουμποειδή διάθεση. Εν ολίγοις, στο σπίτι σου μπορεί και να βαριόσουνα να τους ακούσεις. Στο σανίδι, όμως, είναι τέτοια η ενέργεια την οποία βγάζουν, τόσο συμπαγής και συνάμα χύμα ο ήχος τους, ώστε το όλο πράγμα πολύ γρήγορα αποκτά απόλυτα σαφές νόημα.

Eodm_5.jpg

Κινητήριος μοχλός του σόου ήταν ο Hughes, ο οποίος συνήθως παράταγε την κιθάρα του για να μένει ελεύθερος να χορεύει, να χοροπηδάει και γενικότερα να χτυπιέται, οργώνοντας απ' άκρη σ' άκρη τη σκηνή. Στο πόδι του υπήρχε ένας έξτρα κιθαρίστας, ο Eden Galindo (με ελληνικές ρίζες μάλιστα), αλλά και ένας roadie/μουσικός, ο οποίος πηγαινοερχόταν καθ' όλη τη διάρκεια, κουρδίζοντας κιθάρες, τσεκάροντας τεχνικά θέματα, ακόμα και παίζοντας πλήκτρα κάποια στιγμή. Και φυσικά ο μπασίστας Matt McJunkins, ο γενειοφόρος κιθαρίστας Dave Catching (Davey Jo για τους φίλους του) και ο ντράμερ Jorma Vik.

Eodm_6.jpg

Το τι έκανε και ξεστόμισε επί σκηνής ο Hughes, μόνο μια πλήρης βιντεοσκόπηση θα μπορούσε να το μεταφέρει επακριβώς: προλόγιζε το κάθε τραγούδι με τις πιο απίστευτες ιστορίες (βγαλμένες απ' το κεφάλι του, φυσικά), την έπεφτε στα ωραία κορίτσια που εντόπιζε, αποκάλυπτε λεπτομέρειες για τον υποτιθέμενο γάμο του με τον Davey Jo και γενικά φλυαρούσε με έναν έντονο, θεατράλε και σίγουρα θεότρελο τρόπο, προκαλώντας το γέλιο, αλλά και κρατώντας το κοινό σε εγρήγορση. Κάποια στιγμή, μάλιστα, κατέβηκε στην αρένα, βάζοντας δύσκολα στους σεκιουριτάδες που τον ακολουθούσαν με το μάτι γαρίδα. Εν ολίγοις, με τα καμώματά του –ακόμα και στα σημεία όπου από μουσικής άποψης υπήρξε «κοιλιά» στην ροή της βραδιάς– ο Hughes κατάφερνε να ισοσταθμίζει την κατάσταση.

Eodm_7.jpg

Από άποψη setlist, ακούστηκαν τραγούδια και από τα 4 άλμπουμ, με το βάρος, βέβαια, να πέφτει λίγο περισσότερο στο περσινό Zipper Down. Όπως συνηθίζει τελευταία, το γκρουπ ξεκίνησε με το “I Only Want You”, συνέχισε με επιλογές από το Zipper Down (“The Reverend”, “Complexity”) και στη συνέχεια ανακάτεψε κατά βούληση την τράπουλα (“Whorehoppin' (Shit, Goddamn)”, “Silverlake (K.S.O.F.M.)”, “Wannabe In L.A.”, “I Love You All The Time” κ.ά.), ενώ κάπου ενδιάμεσα ακούστηκε και η διασκευή τους στο “Save A Prayer” των Duran Duran.

Eodm_8.jpg

Το δυσάρεστο ήταν ότι, έπειτα από μόλις 10 τραγούδια (και με το ζόρι 45 λεπτά εμφάνισης), η μπάντα απόχώρησε από τη σκηνή, πράγμα που δήλωνε ότι η βραδιά δεν είχε πολλά ψωμιά ακόμα. Όταν επανήλθαν για το encore, βούτηξαν με ορμή στο “Moonage Daydream” ως φόρο τιμής στον David Bowie κι έπειτα στο δικό τους “I Want You So Hard (Boy's Bad News”), για να φτάσουν στο τέλος με κάποια τζαμαρίσματα, αλλά κι ένα σόλο spot του Davey Jo, στο οποίο έπαιξε αφού πρώτα σκέπασε τα μάτια του με τη μαύρη του μπαντάνα.

Ίσως η συνολική διάρκεια της 1 ώρας και 10 λεπτών να μοιάζει πολύ μικρή (κι εδώ που τα λέμε είναι), όμως οι Eagles Of Death Metal έκαναν κάθε στιγμή της να μετρήσει. Παρότι μάλιστα είχαν μπροστά τους ένα πολύ μικρό και όχι ιδιαίτερα ενθουσιώδες κοινό, φάνηκαν άψογοι επαγγελματίες, παίζοντας στο φουλ, δίνοντας ψυχή και σώμα πάνω στο σανίδι. Εν ολίγοις, υπήρξαν ωραίοι και μάγκες.

Eodm_9.jpg

Setlist:

1. I Only Want You
2. The Reverend
3. Complexity
4. Whorehoppin' (Shit, Goddamn)
5. Silverlake (K.S.O.F.M.)
6. Oh Girl
7. Now I'm A Fool
8. Save A Prayer
9. Wannabe In L.A.
10. I Love You All The Time

Encore

11. Moonage Daydream
12. I Want You So Hard (Boy's Bad News)
13. Speaking In Tongues

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Πάντρεψε τις ουαλικές πρασιές με το μεσογειακό καλοκαίρι, τραγούδησε Βίκυ Μοσχολιού (όχι πολύ ...
Στην «πιο μεγάλη ημέρα της ζωής του», όπως χαρακτηριστικά δήλωσε, ο ράπερ από την Ξάνθη απέδειξε
Ο κόσμος τίμησε την ιστορική μπάντα με την προσέλευσή του στο Fuzz, σε μια βραδιά που μπορεί να ...

FEATURED TODAY

Πάντρεψε τις ουαλικές πρασιές με το μεσογειακό καλοκαίρι, τραγούδησε Βίκυ Μοσχολιού (όχι πολύ πετυχημένα) και έδωσε κισσοστεφή, disco παλμό στις 1980s
Στην «πιο μεγάλη ημέρα της ζωής του», όπως χαρακτηριστικά δήλωσε, ο ράπερ από την Ξάνθη απέδειξε ότι ήρθε για να μείνει, δίνοντας μια εκρηκτική συναυλία σε
Ο κόσμος τίμησε την ιστορική μπάντα με την προσέλευσή του στο Fuzz, σε μια βραδιά που μπορεί να πήρε πραγματικά τα πάνω της από το "Queen Οf Τhe Reich" και ...

HOT STORIES

Μετράμε αντίστροφα, πλέον, για τη χειμερινή εκδοχή του φεστιβάλ (7 Δεκεμβρίου)
Top
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…