View More

Underground Youth + Wonky Doll And The Echo

Ήρθαν, είδαν και κατενθουσίασαν ένα γεμάτο An Club. Ποιος είπε ότι δεν υπάρχουν και σήμερα (βρετανικές) κιθαριστικές μπάντες ικανές για τέτοιες συγκινήσεις;

Χώρος
An Club, Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής
29/1/2014
Φωτογράφος
Ντιάνα Καλημέρη
Χάρης Συμβουλίδης
Χάρης Συμβουλίδης

Φάνηκε το καλό το κλίμα ήδη από τις 21.30, όταν και μπήκα στο An: νεαρόκοσμος ζωηρός και ενθουσιώδης, μεγαλύτερες ηλικίες με το βλέμμα της σιωπηρής αναμονής, όλοι μαζί απαρτίζαν ένα κοινό που δεν είδε φως και μπήκε, μα ήξερε καλά τι είχε έρθει να παρακολουθήσει –μεταδίδοντας έτσι ένα vibe εύθυμης προσμονής. Άλλωστε οι Underground Youth απέδειξαν ότι έχουν ρεύμα στη χώρα μας από τον προηγούμενο κιόλας ερχομό τους (Οκτώβριος 2012)· τότε τα είχαν σπάσει στο Six d.o.g.s., τώρα ήταν η σειρά του ιστορικού εξαρχειώτικου κλαμπ.   

Undery_2_Wonky_Doll_And_The_Echo

Αλλά πριν τους Βρετανούς, το ζέσταμα ανέλαβαν οι δικοί μας Wonky Doll And The Echo. Το σετ βασίστηκε στο δισκογραφικό τους ντεμπούτο PleasantThoughts (2012), μια δουλειά που προσωπικά με άφησε αδιάφορο από την πρώτη στιγμή που την άκουσα, καθώς βρήκα ότι απλώς μηρύκαζε (άρτια) ό,τι συγκρότησε τον βρετανικό post-punk ήχο στα 1980s. Στη σκηνή όμως, όπως ξέρετε, πολλά πράγματα μεταμορφώνονται. Παρότι λοιπόν δεν με άγγιξε η μονότονη ερμηνεία του George Lemons και δεν άλλαξα γενικά γνώμη για το υλικό καθ' αυτό, είχα την ευκαιρία να θαυμάσω τη συμπαγή rhythm section της αθηναϊκής μπάντας, μα και το εξαιρετικό παίξιμο του Yios στο μπάσο. Στάθηκαν πολύ καλά οι Wonky Doll And The Echo κρινόμενοι με τις απαιτήσεις του συναυλιακού σανιδιού, παραδίδοντας ένα μετρημένο και ταιριαστό support.

Undery_3

Όταν λίγο μετά τους διαδέχθηκαν ενώπιόν μας οι Underground Youth, το An είχε πλέον γεμίσει –και τους επεφύλαξε έτσι μια θερμή υποδοχή. Κι εκείνοι όμως μας το ανταπέδωσαν με τον καλύτερο τρόπο, πραγματοποιώντας ένα καταπληκτικό μπάσιμο, από εκείνα που μετά περιγράφουμε οι δημοσιογράφοι με φράσεις τύπου «κέρδισαν τη βραδιά ήδη με τις πρώτες νότες». Όσο ευκολία όμως κι αν ηχεί κάτι τέτοιο, άλλο τόσο ανταποκρίνεται και στο τι έλαβε χώρα. Γιατί στην εκτέλεση του “Sadovaya” οι Βρετανοί έριξαν όλη την τέχνη και τον παλμό τους, όλα όσα συγκροτούν τον κοφτερό τους ηλεκτρικό ρομαντισμό: μας έκοψαν την ανάσα και μας βύθισαν κατευθείαν στα θεμελιώδη συστατικά της μουσικής τους· οι εξάρσεις μπορούσαν να περιμένουν τη συνέχεια.

Undery_4

Και τι συνέχεια ήταν αυτή... Μόλις δεύτερο κομμάτι στο σετ το “I Need You”, προξένησε έναν μικρό χαμό στις πρώτες σειρές, φανερώνοντας συνάμα τη λάιβ δυναμική των υπόλοιπων πτυχώσεων του μουσικού χαρμανιού των Μανκουνιανών –κυρίως των εναλλακτικών κιθάρων, των ρυθμών που ακατάπαυστα πήγαζαν από τα τύμπανα που έπαιζε όρθια (καθώς συνηθίζει) η αυστηρή, αγέλαστη Olya Dyer, καθώς και των εκφραστικών φωνητικών του Graig Dyer, που στη συναυλιακή τους εκδοχή διαθέτουν κάτι από τη μανιασμένη θλίψη με την οποία τραγούδησε ο Nick Cave στη Λυών, εκείνο το καλοκαίρι του 2001. Post-punk απόηχοι, γκαραζιές, ψυχεδέλεια κοπής Σαν Φρανσίσκο, μα και αφομοιωμένα στοιχεία από το πέλαγος του αμερικάνικου alternative συγκρότησαν έναν στρόβιλο μέσα στον οποίον αναδείχθηκαν οι συνδετικοί κρίκοι μεταξύ Velvet Underground, Joy Division και Jesus And Mary Chain. Με τη ματιά εντούτοις και την άποψη των Underground Youth, όχι ως νοσταλγικό αναμάσημα παρελθόντων μεγαλείων.

Undery_5

Το λάιβ δεν κράτησε πολύ, κράτησε όμως όσο έπρεπε. Αφενός ώστε να μην κάνει την παραμικρή κοιλιά, αφετέρου για να μας αφήσει με αυτήν την αίσθηση της αιχμηρής ροκιάς, που τόσο έχουμε στερηθεί τα τελευταία χρόνια από διάφορες μεσαίου βεληνεκούς κιθαριστικές μπάντες που επισκέπτονται τη χώρα μας, πελαγοδρομώντας μεταξύ ρετρό και συμπαθητικού μα αποτυγχάνοντας (συνήθως) στον παράγοντα «ουάου». Ως εκ τούτου, δεν σημειώθηκαν highlights στη συναυλία, δίχως κάτι τέτοιο να σημαίνει βέβαια ότι δεν υπήρξαν ενθουσιώδεις αντιδράσεις από το κοινό στο άκουσμα συγκεκριμένων τραγουδιών, π.χ. στο “Delirium” ή στο “Tokyo Blue”.

Υπερβαίνοντας τη δυναμική του στούντιο υλικού τους, οι Underground Youth έδωσαν μια εξαιρετική ροκ συναυλία την Τετάρτη στο An Club. Είμαι σίγουρος ότι θα ξαναβρεθούν στα μέρη μας, στοιχηματίζω δε ότι την επόμενη φορά μάλλον θα χρειαστεί να παίξουν σε μεγαλύτερο venue...

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ο Άγγελος Κλειτσίκας εγκλωβίστηκε πρόθυμα στον κλειστοφοβικό, πυρηνικό εφιάλτη που έστησε η

O Sting έκανε έναν ακόμα χορταστικό περίπατο στο Ηρώδειο, δικαιώνοντας την αίγλη του ονόματός του

Ο Κωνσταντίνος Τσάβαλος είδε τους Tiger Lillies μετά από καιρό και καταγράφει πώς καταφέρνουν να

FEATURED TODAY

Στο νέο του Incoming o Δημήτρης Λιλής γράφει για την house παράδοση του Frankie Knuckles που επιστρέφει μαζικά στην Αμερική αλλά απαξιώνεται σταδιακά στην Αθήνα.

Αυτό το Σαββατοκύριακο που ακόμα και η γιαγιά μας θα πατήσει να δει πώς επέστρεψε η Adele,  ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει 8 νέες κυκλοφορίες για μια εναλλακτική μουσική συντροφιά. 

O Μάνος Νομικός επιλέγει 6 σειρές και ταινίες για όσους τελείωσαν την πολυσυζητημένη σειρά του Netflix,  Squid Game και δεν ξέρουν τι να δουν μετά. 

HOT STORIES

Ένα τραγούδι από τα sessions του Chinese Democracy, με νέες ηχογραφήσεις από Slash/Duff, έγινε μόλις διαθέσιμο

Με αφορμή το upload του δίσκου Mέσα στη Νύχτα των Άλλων στο YouTube, ο τραγουδιστής μοιράστηκε στο Facebook ιστορίες από την περίοδο που ηχογραφούσε με τις Τρύπες το κύκνειο άσμα του συγκροτήματος

Σε ηλικία 39 ετών άφησε την τελευταία της πνοή η Sarah Harding, τραγουδίστρια των Girls Aloud

Top