View More

Bokomolech

Γέμισαν τη Death Disco και έδωσαν μια συναυλία που έμοιαζε με μάζωξη φίλων, με τον ελατηριοειδή χορό του Δημήτρη Ιωάννου να παρασέρνει τον κόσμο. (Σχεδόν) 28 χρόνια μετά το ξεκίνημά τους, έβαλαν έτσι τα γυαλιά σε πολλές μπάντες του «τώρα», ως προς το τι σημαίνει νεύρο και προσωπικότητα...

Χώρος
Death Disco, Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής
29/11/2019
Φωτογράφος
Θάνος Λαΐνας
Χριστίνα Κουτρουλού
Χριστίνα Κουτρουλού
Είναι κοινό μυστικό πια, ότι στη Death Disco συμβαίνουν ωραία πράγματα. Κάτι που επιβεβαίωσε και η εμφάνιση των Bokomolech την περασμένη Παρασκευή. Το εγχώριο συγκρότημα –το οποίο έκανε δυνατή επιστροφή στη δισκογραφία πριν λίγες μέρες, με το ΕΡ Bright New Darkness– αφιέρωσε στο αθηναϊκό κοινό ένα ανακατεμένο αλλά ουχί παραφορτωμένο δίωρο (και κάτι), με παλιές και νέες επιλογές.

Λίγο μετά τις 21.30 είδαμε τα μέλη της μπάντας να ανεβαίνουν στη σκηνή, αφού πρώτα είχαν περιηγηθεί στον χώρο με χαλαρή διάθεση, επιδιδόμενοι σε εναγκαλισμούς με φίλους. Με τη σειρά του, ο κόσμος επέστρεψε στο εσωτερικό της Death Disco, ύστερα από την έξοδο που είχε γίνει για τσιγάρο. Δημιουργήθηκε έτσι μια κατάσταση πατείς-με, πατώ-σε, η οποία έδωσε όμως τόνο οικειότητας στη συναυλία, με τράμπες για τράκες και με πιτσιρίκια να γραδώνουν ανάμεσα στα κενά για να περάσουν. Δεν είναι σύνηθες, πάντως, να παίζει κανείς ζωντανά χωρίς τη συμμετοχή κάποιου άλλου καλλιτέχνη για το «άνοιγμα». Όμως οι Bokomolech φάνηκαν να μην το έχουν ανάγκη, χάρη κυρίως στην επιθυμία του κοινού να τους ανταμώσει ξανά live.

Με τις κιθάρες να παίρνουν μπρος, η βραδιά ξεκίνησε με ύφος εσωστρεφές, που στην πορεία αναπτύχθηκε και κύκλωσε τις διαφορετικές εποχές της μπάντας. Με εικόνες αρνητικού φίλτρου και εναλλαγές στον φωτισμό του φόντου, το συγκρότημα έδειξε να αναλαμβάνει ρόλους –έστω και ασυνείδητα– μετατρέποντας το πάλκο σε εναλλασσόμενο κύμα. Με στιβαρότητα, αλλά και με μια γήινη αρτιπαιξία και κινησιολογία, η Χριστίνα Κασσεσιάν (κιθάρα), ο Βλάσσης Καραγιάννης (ντραμς) και ο Κώστας Ραγκούσης (κιθάρα) δίναν το κλικ στη Λίλα Κατερινάκη (μπάσο) και στον Τάσο Πρωτόπαπα (πλήκτρα), οι οποίοι χτυπιόντουσαν πάνω απ' τα όργανά τους με ρυθμική και χορευτική διάθεση. Παρασύροντας και το κοινό μαζί, το οποίο συμμετείχε γνωρίζοντας στίχους και δείχνοντας έκδηλα ενθουσιασμένο για τούτη τη συνάντηση, που έμοιαζε όλο και περισσότερο με μάζωξη φίλων.

Ο Δημήτρης Ιωάννου, απ' την άλλη, έδωσε ρεσιτάλ ενεργητικότητας κατά τη διάρκεια της συναυλίας: τον είδαμε πότε να χυμά πάνω στο μικρόφωνο και πότε να το προσεγγίζει τρυφερά, μπαινοβγαίνοντας στις δεκαετίες με αξιοζήλευτη ευλυγισία. Παραδομένος σε έναν ελατηριοειδή χορό, επιδεικνύοντας μάλιστα και ιδιαίτερη θεατρικότητα όποτε το επέτρεπαν τα τραγούδια, ήξερε πότε πρέπει να μπαίνει μπροστά η φωνή και πότε ν' αφήνει τα riffs να πρωταγωνιστήσουν.

"Slow Freedom", "23", "Meeting Point", "Sin River" ήταν μερικές από τις πιο δυνατές στιγμές των Bokomolech στη Death Disco. Όπως ήταν βέβαια λογικό, έπαιξαν και το καινούριο EP Bright New Darkness. Και έδειξαν ότι, 7 χρόνια μετά την τελευταία τους εμφάνιση στη δισκογραφία, επιστρέφουν με πιο έντονη την κοινωνικοπολιτική ματιά· με πρόθεση για κριτική και αναδόμηση. Στα χρόνια της Κρίσης, άλλωστε, δεν παρέμειναν ανεπηρέαστοι, ούτε και αλώβητοι. Όμως, μέσα ακριβώς από την αβεβαιότητα και το αχανές της, αποβλέπουν μονάχα στο μέλλον και στη σπίθα της αλλαγής του σκοταδιού σε φως. Μάλιστα, η επανεκτέλεσή τους στο "In Crazy Waters" ("Crazy Water", 1997) γνωστοποιεί ότι το γκρουπ συνεχίζει μεν πατώντας στο χθες, αλλά προσεγγίζει και το σήμερα, προσθέτοντας κομμάτια και ερεθίσματα αυτού. Δεν είναι οι ίδιοι άνθρωποι και δεν λιμνάζουν στα γνωστά και ασφαλή.

Οι Bokomolech θα έπρεπε να αποτελούν το καλύτερο παράδειγμα για την εγχώρια indie σκηνή του σήμερα και για όσες μπάντες δημιουργούνται στο «τώρα», επιδιδόμενες σε άνευρες, χλιαρές ερμηνείες, από τις οποίες απουσιάζει η προσωπικότητα. Μετά από (σχεδόν) 28 χρόνια, αποτυπώθηκαν στη Death Disco ως συγκρότημα που όχι μόνο διαθέτει παρόν, αλλά θα έχει και μέλλον.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ο Άγγελος Κλειτσίκας εγκλωβίστηκε πρόθυμα στον κλειστοφοβικό, πυρηνικό εφιάλτη που έστησε η

O Sting έκανε έναν ακόμα χορταστικό περίπατο στο Ηρώδειο, δικαιώνοντας την αίγλη του ονόματός του

Ο Κωνσταντίνος Τσάβαλος είδε τους Tiger Lillies μετά από καιρό και καταγράφει πώς καταφέρνουν να

FEATURED TODAY

 Τα κομμάτια που ξεχωρίσαμε από τις νέες κυκλοφορίες αυτής της εβδομάδας για τη λίστα του Σαββατοκύριακου από το Avopolis Radio. 

Την ημέρα της κυκλοφορίας του νέου τους δίσκου, Sympathy for Life, ο μπροστάρης του γκρουπ, Andrew Savage μας μίλησε σχεδόν για τα πάντα: την κατάσταση του ροκ σήμερα, την πραγματική επανάσταση και για το πως οι Parquet Courts ήταν πάντα μία μπάντα για χορό. 

Στο νέο του Diggin o Ζώης Χαλκιόπουλος μεταφράζει τους Poll σε Αγάπη.

HOT STORIES

Ένα τραγούδι από τα sessions του Chinese Democracy, με νέες ηχογραφήσεις από Slash/Duff, έγινε μόλις διαθέσιμο

Με αφορμή το upload του δίσκου Mέσα στη Νύχτα των Άλλων στο YouTube, ο τραγουδιστής μοιράστηκε στο Facebook ιστορίες από την περίοδο που ηχογραφούσε με τις Τρύπες το κύκνειο άσμα του συγκροτήματος

Σε ηλικία 39 ετών άφησε την τελευταία της πνοή η Sarah Harding, τραγουδίστρια των Girls Aloud

Top