search

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ - ΕΛΛΗΝΕΣ

Τα 80ά του γενέθλια γιόρτασε την Παρασκευή στο sold-out Ηρώδειο ο συνθέτης, υπενθυμίζοντας ένα ρεπερτόριο που δεν λέει να ξεκολλήσει από το «είναι» μας, με τον Γιάννη Χαρούλη και την Ελεωνόρα Ζουγανέλη στο πλάι του να φέρνουν το συναίσθημα και την τεχνική που χρειαζόταν μια τέτοια συναυλία...

Χώρος | Ηρώδειο, Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής | 28/6/2019
Φωτογράφος | Θάνος Λαΐνας

Η συναυλία με την οποία ο Γιάννης Μαρκόπουλος γιόρτασε τα 80ά του γενέθλια το βράδυ της Παρασκευής, λειτούργησε για όλους (και για μένα λίγο περισσότερο, ίσως) σαν μια συναισθηματική υπενθύμιση· σαν ένα ελαφρύ «σκούντημα» της ποιητικής μνήμης, αλλά και σαν μια ρωμαλέα παρέμβαση. Όσοι βρεθήκαμε δηλαδή στο sold-out Ηρώδειο συντονιστήκαμε στη δίνη ενός ρεπερτορίου που δεν λέει να ξεκολλήσει από το «είναι» μας: όποτε συναντιόμαστε μαζί του, αυτό ανθίζει. Και σε διαβεβαιώ, φίλτατε αναγνώστη, ότι δεν υπερβάλλω. 

Ο Γιάννης Μαρκόπουλος είναι ιδιαίτερος συνθέτης, ξεχωριστός. Κουβαλάει μέσα του όλη την παράδοση του τόπου του και την ενσωματώνει στην τραγουδοποιία του, είτε μελοποιεί ποιητές, είτε μελοποιεί στιχουργούς (ομολογουμένως εγνωσμένης αξίας). Οι μελωδίες του δίνουν την εντύπωση ότι τις έχει «παιδέψει» με τρόπο ουσιαστικό και ταυτόχρονα τέτοιον, που τις καθιστά αψεγάδιαστες. Ακούς το τραγούδι του και σκέφτεσαι ότι δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς, πως δεν θα μπορούσαν να έχουν μελοποιηθεί διαφορετικά αυτά τα λόγια. Είναι, πραγματικά, σπουδαίο επίτευγμα. 

Παράλληλα, σου δίνεται η εντύπωση ότι οι νότες και οι συλλαβές ρέουν όμορφα δια στόματος του εκάστοτε ερμηνευτή και ευτυχούν αναλόγως: αν τις εκφέρει ο Γιάννης Χαρούλης έχουν το συναίσθημα σαν προστιθέμενη αξία, αν τις εκφέρει η Ελεωνόρα Ζουγανέλη έχουν την τεχνική για «όπλο». Ο συνθέτης επίλεξε σωστά στην περίπτωση των δύο προαναφερθέντων, καθώς ο Χαρούλης ξεσήκωσε το Ηρώδειο με την ερμηνευτική του «αθωότητα» και ρώμη, ενώ η Ζουγανέλη έφερε μαζί της τον σεβασμό απέναντι στο ρεπερτόριο.

Προσωπικά, δεν θα ξεχάσω το αυθόρμητο και εκπληκτικό χειροκρότημα σύσσωμου του Ηρωδείου προς τον Γιάννη Χαρούλη την ώρα που εκείνος τραγουδούσε το ψηλό μέρος στα "Λόγια Και Τα Χρόνια" (εκεί που λέει «κι όλο θαρρώ πως έρχονται τα αηδόνια»). Στιγμές σαν κι αυτή καταδεικνύουν τη θέση που κατέχει ο ερμηνευτής στις καρδιές των ακροατών και, φαντάζομαι, εγγράφονται και στη μνήμη του ιδίου ως τέτοιες. 

Ο Γιάννης Χαρούλης έχει κερδίσει το (όποιο) στοίχημα. Είναι στις καρδιές μας πια και νομίζω ότι αυτό συμβαίνει (και) γιατί είναι ο μοναδικός που μπορεί να κουβαλήσει στις πλάτες του –με μια σχεδόν παιδιάστικη αθωότητα και «άγνοια κινδύνου»– το ρεπερτόριο του Νίκου Ξυλούρη. Από την άλλη, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη έφερε εις πέρας τον ρόλο που της ανατέθηκε με λιγουλάκι άγχος· κάτι το οποίο φαινόταν, αν με ρωτάς. Κλήθηκε βέβαια να ερμηνεύσει και τα δυσκολότερα τραγούδια της βραδιάς, για μένα: τα "Παραπονεμένα Λόγια" και το "Μιλώ Για Τα Παιδιά Μου".

Κλείνοντας το παρόν σημείωμα, μια προσωπική «πινελιά»: χρωστώ τη γνώση (από τα παιδικά μου χρόνια) αυτού του αγαπημένου ρεπερτορίου στον «Δον Κιχώτη»-δάσκαλο της μουσικής που είχα στο δημοτικό σχολείο και έστηνε χορωδίες και μαθητικές ορχήστρες, αλωνίζοντας τα θέατρα του λεκανοπεδίου (και όχι μόνο) με εκείνες. Και ακόμα το κάνει. 

Γνώρισα τον Γιάννη Μαρκόπουλο μέσα από τη χορωδία και την ορχήστρα του 6ου Δημοτικού Σχολείου Αμαρουσίου, μέσα από το μεράκι και την αυταπάρνηση του δασκάλου μου Θέμη Μακαντάση, τον οποίον για όλους αυτούς τους λόγους θα ευγνωμονώ παντοτινά. Έτσι, η συγκίνησή μου χτύπησε κόκκινα στο Ηρώδειο όταν ο Γιάννης Μαρκόπουλος ανακοίνωσε από μικροφώνου ότι θα ακουστεί η "Εαρινή Συμφωνία" (ποίηση: Γιάννη Ρίτσου). Την παλεύαμε χρόνια με τη χορωδία. Πιτσιρικάκια και –υπό την καθοδήγηση του Μακαντάση (πάντοτε με το επίθετο σκέτο τον προσφωνούσαμε)– τραγουδούσαμε πως «άξιζε να υπάρξουμε για να συναντηθούμε». Το συλλαμβάνετε;

 

 


HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Mechanimal & May Roosevelt

Γέμισε ο Θόλος στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, όπου πρωταγωνίστησε η μπάντα του…

15 χρόνια για το Funeral των Arcade Fire

Υπήρξε ένας ορμητικός χείμαρρος συναισθηματικής κάθαρσης, αλλά και ένα σοκ για το ανεξάρτητο…

Οι R.E.M. προσφέρουν ένα καινούριο, επίσημο remix στο "What's The Frequency, Kenneth?"

Έρχεται σπέσιαλ επανέκδοση του Monster, το οποίο γιορτάζει φέτος τα 25 του χρόνια 

Ο Πύργος του Downton (Downton Abbey)

Ευπρόσδεκτο φθινοπωρινό δώρο για τους απανταχού λάτρεις της σειράς Downton Abbey: μια…

Πόσο δημοφιλές είναι τελικά το ...γιαπωνέζικο metal;

Το πρώτο φεστιβάλ της σκηνής δεν θα λάβει χώρα στην Άπω Ανατολή, αλλά στο Λονδίνο

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Depeche Mode: This Song Is Not About You

Κάθε φορά που το ακούς θυμάσαι τον πρώτο σου έρωτα: ήσουν Γ’ γυμνασίου και γέμιζες το θρανίο με…

Νοοτροπία και διαφωνία στους λιμένες του indie

Στη σημερινή διάσταση του indie, ο καλλιτέχνης υπάρχει μόνο για τον εαυτό του, δίχως πια να…

Bruce Springsteen: «We Will Take Care Of Our Own»

Εστιάζοντας τα τραγούδια του σε φιγούρες που έτειναν προς το περιθώριο, έγινε ένας από τους…

15 χρόνια για το Funeral των Arcade Fire

Υπήρξε ένας ορμητικός χείμαρρος συναισθηματικής κάθαρσης, αλλά και ένα σοκ για το ανεξάρτητο…