Γιώργος Νταλάρας

Administrator
Administrator

Φωτογραφίες: Παντελής Παντελίδης

Μια ολοκληρωμένη πρόταση πάνω στο λαϊκό τραγούδι είναι η παράσταση που θα στηρίξει την καλοκαιρινή περιοδεία του Γιώργου Νταλάρα. Σε μια εποχή, όταν όλοι επιδιώκουν να βρουν προβοκατόρικους τρόπους για να τραβήξουν την προσοχή ενός όσο γίνεται νεανικού κοινού, εκείνος τι κάνει; Με μια στρατηγική κίνηση, προσφέρει ένα θέαμα φτιαγμένο με το υλικό που ξέρει καλύτερα από πολλούς - δηλαδή το γνήσιο λαϊκό τραγούδι μέσα σ’ ένα πλαίσιο θεατρικής παράστασης. Και όπως είχε πει χαρακτηριστικά ο Παναγιώτης Κουνάδης (που επιμελήθηκε την παράσταση) τα ρεμπέτικα τραγούδια τα έγραψαν νέοι για νέους...

 

Τι καλύτερος τρόπος λοιπόν, να βουτήξουμε στο παρελθόν από ένα....όνειρο! Η παράσταση τυπικά αρχίζει (μετά την εισαγωγή με το “Ζεϊμπέκικο” του Διονύση Σαββόπουλου) με τον Νταλάρα να μιλάει για το ρεμπέτικο και να περιγράφει ένα όνειρο δικό του: ότι κουβέντιαζε με τον πατέρα του και αναρωτιόταν πως θα του στείλει την τελευταία του δουλειά, ώστε να την απολαύσει με τους τότε γίγαντες και τωρινούς φίλους, όπως ο Βαμβακάρης, ο Τσιτσάνης, η Νίνου κτλ. Μια πρώτης τάξεως ατάκα για να τιμήσει τις δουλειές του μεγάλου συνθέτη Λουκά Νταράλα και ν’ αντιλαλήσουν στα βράχια τα ταξίμια του Μανώλη Πάππου στο “Βουνό”, ξεκινώντας το ταξίδι.

Περιπλανηθήκαμε σε εποχές, θυμηθήκαμε προσωπικά βιώματα, ενώ παράλληλα ο χρόνος κυλούσε είτε πιο αργά (όπως αρμόζει στην τότε κοσμοπολίτικη Σμύρνη και στον ήχο της), είτε πιο γρήγορα (για να ξεπεράσει την Κατοχή και την λογοκρισία), είτε με απαλούς ρυθμούς όπως ταιριάζει στο ρεμπέτικο. Λαμπερή στιγμή της βραδιάς ήταν το “Συννεφιασμένη Κυριακή”,  που με την ερμηνεία του Γιώργου Νταλάρα κατάφερε να συντονίσει τα βιώματα του κοινού.

 

Και επιτυχίες υπήρχαν και...b-sides, αλλά και το υπόβαθρο των τραγουδιών μέσα από τα σκετσάκια και τις ατάκες που αιωρούνταν (όπως εκείνη η τρομερή που έλεγαν οι Σμύρνες: «Ξέρεις τι είναι να σε σφάζουνε να σε τσιτσιρίζουνε και εσύ να δηλώνεις πάλι Ρωμιά;»). Άλλος απόλαυσε το “Kάτω Στα Λεμονάδικα”, κάποια κυρία δάκρυσε στο “Σαν Μαγεμένο Το Μυαλό μου” και γενικά ο καθένας δέθηκε πάνω σε κάποιο κομμάτι. Έτσι κι αλλιώς, το λαϊκό τραγούδι είχε πάντα άμεση σχέση με τα όνειρα. Όλοι όσοι τα αγάπησαν (δημιουργοί-ακροατές) εκείνο που έβλεπαν μόλις έκλειναν τα μάτια ήταν μια καλύτερη ζωή. Και αυτή η παράσταση δείχνει τη διαδρομή προς το ευ ζην του καθενός.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Δανειζόμενος τη μουντή στρυφνότητα του Αντρέι Ταρκόφσκι και διανθίζοντάς τη με drag αναφορές, με
Η προσέλευση στο Temple όφειλε να είναι λίγο μεγαλύτερη για την πρώτη τους επίσκεψη στην Ελλάδα,
Στα 83 του χρόνια, καταχειροκροτήθηκε από ένα γεμάτο Άλσος, προσφέροντας μια πλούσια συναυλία, ...

FEATURED TODAY

 

Η δεκαετία του 1980 είναι ξανά «στη μόδα», μαζί και η μουσική της, είτε με διεθνούς εμβέλειας αναβιώσεις των τότε ήχων (το post-punk έρχεται άμεσα κατά ...

Ένα μωσαϊκό της ζωής της, πιασάρικο και ξεσηκωτικό, σχεδόν διονυσιακό, αλλά και πολύ αιχμηρό την ίδια στιγμή για να χαϊδεύει αυτιά, έχοντας επίγνωση ότι το ...
Στο μουσικό συνέδριο Eurosonic στο Groningen της Ολλανδίας, στην ουσιαστική δηλαδή Eurovision των indie της Ευρώπης, φτωχός συγγενής ήταν και πάλι η Ελλάδα.

HOT STORIES

Δείτε όλες τις πληροφορίες για τα εισιτήρια και την προπώληση
Ακούστε πώς έγιναν τα θρυλικά "Δειλινά", για τον κύκλο με Τα Σκέτα
Top
0
Shares
0
Shares
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…