Universal Trilogy

Κείμενο: Γιώργος Γερασιμίδης

Πάντοτε η κυκλοφορία μιας νέας δισκογραφικής δουλειάς αποτελεί μια καλή αφορμή (ή δικαιολογία) για συνέντευξη. Οι Universal Trilogy, μετά από μια επταετή πορεία στα μονοπάτια της εναλλακτικής χορευτικής μουσικής, μας καταθέτουν αυτές τις μέρες την τρίτη ολοκληρωμένη δισκογραφική τους απόπειρα, με τίτλο Plus(+)…

Χάρη, όταν πρωτάκουσα το όνομα Universal Trilogy, ήταν αρκετά χρόνια πριν... την εποχή των Amstrad, των Spectrum και της Amiga 500…

Πράγματι... πριν 7 χρόνια. Τότε ήταν η άνθηση της techno και γενικώς της χορευτικής μουσικής στη χώρα μας, τότε ξεκίνησε, γύρω στο '92, '93... Το group εμείς το φτιάξαμε το '94. Είχα ξεκινήσει αρχικά μόνος μου και έφτιαχνα κάποια κομμάτια...

Τι μηχανήματα είχες τότε στη διάθεσή σου;

2 synths είχα στην ουσία, με τα οποία προσπαθούσα να κάνω κάτι, κι εναν Atari. Άρχισα να δουλεύω έπειτα και με τον άλλο το Χάρη (C.J. Aos), που ασχολούνταν καθαρά με το sampling, δεν είχε σχέση με πλήκτρα και τέτοια, αλλά ήταν πολύ καλός στο κόψε-ράψε, στην ένωση των loops. Μέσα από αυτή τη γνωριμία δημιουργήθηκαν οι Universal Trilogy.

Ξεκινήσατε δηλαδή οι δυο σας...

Οι δυο μας συν το Χρήστο, που είχε πιο πολύ σχέση με το show πάνω στη σκηνή. Ήταν στην ουσία ο άνθρωπος που έφερνε τον κόσμο σε επικοινωνία με το group, κάνοντας διάφορα shows που κατά καιρούς άλλαζαν.

Σήμερα ποια είναι η σύνθεση του group;

Από τις αρχές του '96, οπότε και κυκλοφόρησε το 1ο μας album, είχε ήδη μπει στην παρέα μας και ο Κίμωνας (Nomik) στα φωνητικά, που για μένα είναι στην ουσία το 3ο μέλος της παρέας. Έβαλε τη σφραγίδα του συγκροτήματος, γιατί μέχρι τότε υπήρχε ένα μπέρδεμα όσον αφορά το τι θέλαμε να κάνουμε...

Πώς προέκυψε το όνομα Universal Trilogy;

Ξεκίνησε μέσα από μια λίστα από video games εκείνης της εποχής! Το ένα πρέπει να ήταν το Universal Soldier, αν θυμάμαι καλά! Το Trilogy δε θυμάμαι πλέον πώς βγήκε, δεν ξέρω αν υπήρχε παιχνίδι Trilogy!

Εκείνη την εποχή των Atari, τι ακούσματα είχατε;

Γενικώς μεγαλώσαμε όλοι με rock, γι' αυτό ίσως και μετά από διαδρομή 7 χρόνων κυκλοφορούμε πλέον ένα album electronica-rock... με μία pop αισθητική όμως στην παραγωγή.

Το γεγονός ότι μετά από 7 χρόνια αναζήτησης σε ηλεκτρονικούς δρόμους τελικά προκύπτει ένα album με μια rock χροιά, σημαίνει ίσως κάτι για την ηλεκτρονική μουσική γενικότερα;

Εμένα μου αρέσει γενικώς η μουσική! Θεωρώ τον εαυτό μου και τα παιδιά που παίζουν στην μπάντα πως ήμασταν πάντα open-minded στα μουσικά μας ακούσματα. Στην προσωπική μου συλλογή έχω από pop-dance μέχρι heavy metal δίσκους. Ακούω τα πάντα γενικώς, αλλά επιλέγω αυτά που μ΄αρέσουν περισσότερο. Πάντως κάθε είδος μουσικής έχει κάτι να προσφέρει, γι΄αυτό άλλωστε υπάρχει από πίσω και το κοινό που το υποστηρίζει.

Το single Make My Day που κυκλοφόρησε πρόσφατα, περιείχε 5 διαφορετικές εκτελέσεις του συγκεκριμένου τραγουδιού, από 5 διαφορετικά είδη μουσικής. Τι κίνηση ήταν αυτή;

Είναι τακτική του group να βγάζει τουλάχιστον 1-2 singles πριν την κυκλοφορία ενός νέου album. Από 'κεί και πέρα, ένα single είναι για μας ευκαιρία για πειραματισμό, βλέπουμε και την ανταπόκριση του κόσμου...

Μπορεί να απείχατε τα τελευταία 2-3 χρόνια από τη δισκογραφία, δεν έλειψαν όμως οι live εμφανίσεις...

Τον τελευταίο χρόνο που πέρασε κάναμε κάποιες κινήσεις, με live εμφανίσεις σε Ιταλία και Γερμανία. 'Ηταν πολύ ωραία εμπειρία, κάτι το οποίο ήθελε πάντα το group να κάνει, να βγει προς τα έξω... Τελικά βέβαια δεν έχει καμία διαφορά με τα live στο εσωτερικό, να σου πω την αλήθεια! (γέλια) Αυτό που μου φάνηκε πολύ περίεργο και όμορφο συγχρόνως, ήταν που υπήρχαν στη Γερμανία άνθρωποι που ήρθαν στα live μας με το προηγούμενο album μας, το Front Line, στα χέρια, παρ' όλο που ποτέ δεν είχε κυκλοφορήσει εκεί!

Τι γνώμη έχεις για την εξέλιξη της ηλεκτρονικής μουσικής στη χώρα μας;

Να σου πω την αλήθεια, παρακολουθώ τελευταία περισσότερο τη rock σκηνή. Αλλά γενικώς λίγα πράγματα μ' αρέσουν στην ελληνική σκηνή, εν αντιθέσει με την ξένη, όπου βγαίνουν συνεχώς αξιόλογες δουλειές. Προτιμώ να μην ακούω πολλά πράγματα από Ελλάδα, γιατί τελικά με πάνε πίσω αντί να με πάνε μπροστά.

Πες μας κάποια πράγματα για τι δική σας νέα δουλειά.

Θα λέγεται Plus(+), με κυκλοφορία μέσα στο Γενάρη. Συνεργαζόμαστε με μουσικούς όπως ο Αλέξης Αποστολάκης, drummer των Blues Wire, ο Βασίλης Μιχαηλίδης, κιθαρίστας των Osmosis, ο Ανδρέας Μποζατζίδης επίσης στις κιθάρες, που μας συνοδεύει πλέον και στα live... Θα περιέχει φυσικά drums κατά ένα μεγάλο ποσοστό, κιθάρες, διάφορα άλλα φυσικά όργανα, πνευστά...

Φυσικά όργανα, ε; Πώς πάει τελευταία η σχέση σου με την τεχνολογία, το internet, κλπ;

Αν και έχω μεγάλη σχέση με τους υπολογιστές, δεν έχω το χρόνο να μπαίνω συχνά στο internet. Επίσης, σαν μπάντα δεν έχουμε παρουσία στο internet προς το παρόν... Θέλουμε πάντως όταν το κάνουμε, να αξίζει τον κόπο, να είναι κάτι το διαφορετικό, γι' αυτό ίσως και να καθυστερεί...

Η δωρεάν διακίνηση της μουσικής στο δίκτυο, ήταν κατά πολλούς το καυτό θέμα της χρονιάς 2000... Ποια είναι η δική σου άποψη;

Για μένα είναι ωραία φάση, είναι καθαρά διαφήμιση για τον καλλιτέχνη. Όποιος δεν το βλέπει έτσι, είναι ελαφρώς κολλημένος!

Να περάσουμε και σε ένα άλλο "καυτό" θέμα. Θα συνεργαζόσασταν ποτέ ξανά με τον Στέφανο Κορκολή; (γέλια)

Κατ' αρχήν δε συνεργαστήκαμε!

Εγώ ξέρω ότι στο soundtrack της Διακριτικής Γοητείας των Αρσενικών, αναφέρει ως δημιουργούς του βασικού μουσικού θέματος Rave Tango, τον κύριο Στέφανο Κορκολή και τους Universal Trilogy!

Ναι, κι εγώ αυτό ξέρω! Το θέμα είναι το πώς έγινε!

Τελικά ξεκαθαρίστηκε αυτή η ιστορία;

Αποκτήσαμε και καλές σχέσεις με αυτόν τον άνθρωπο! Άλλωστε, έτσι όπως μας τα έλεγε, μπορεί και να μην το έκανε αυτός ο ίδιος. Το θέμα είναι ότι ωφελημένοι βγήκαμε από αυτό, χαμένοι δε βγήκαμε. Και το κομμάτι στην ουσία είναι δικό μας κομμάτι... Όταν είχα πάει στον κινηματογράφο να δω την ταινία ήμουν με μια κοπέλα που μόλις είχα γνωρίσει... Και ακούω το κομμάτι και λέω από μέσα μου "ρε διάολε, αυτό είναι δικό μου!" Αλλά τι να έλεγα στην κοπέλα, θα με περνούσε για ψώνιο! (γέλια)

Στην ουσία επρόκειτο για το δικό σας κομμάτι, με ένα βιολί "περασμένο" από πάνω... Η ιστορία λύθηκε τελικά στα δικαστήρια; 

Απλά σταμάτησε η κυκλοφορία του cd με ασφαλιστικά μέτρα και ξανακυκλοφόρησε με καινούριους τίτλους... συν τις απαραίτητες αποζημιώσεις.

Οπότε δεν αποκλείουμε στο μέλλον μια εκ νέου συνεργασία με το Στέφανο!

Τώρα ο Στέφανος εκεί που είναι, ας πρόσεχε! (γέλια)

Χάρη, κλείσε μόνος σου αυτή τη συνέντευξη, εγώ φεύγω...

Τι να πω; Απλά μια συμβουλή, να πηγαίνει ο κόσμος στα live, να γνωρίζει τα groups από κοντά. Και να μην προτιμά τα dj sets που έχουν γίνει της μόδας τελευταία, είναι αρπαχτές αν θέλεις τη δική μου άποψη... 

Thank you, PX Harris! :)

Thank you, too!

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Οι Αμερικανοί με τον δεύτερο δίσκο τους Mandala of Fear δίνουν μαθήματα πολυπρισματικού heavy rock και ο ντράμερ

To ντουέτο των αδερφών Mael, εδώ και πέντε δεκαετίες «το κάνει με τον δικό του τρόπο». Ομοίως και στον νέο δίσκο των

Top