Εύη Χουρσανίδη

Θα είμαστε λακωνικοί. Αν γνωρίζετε ήδη τους Red Snapper, απλά βάλτε τον νέο δίσκο Everybody Is Somebody να παίζει και πατήστε replay στα "B Planet", "Tarzan", "Tremble", "Truth 1" και "Fat Chance". Ειδικά το "Truth 1" κάντε το save στο Spotify και πατήστε play όποτε χρειάζεστε ένα ακαριαίο boost. Και αυτή την Παρασκευή 20 Οκτωβρίου φροντίστε να το ακούσετε και live, στο Fuzz.

Pixel

Αν το όνομα δεν σας λέει τίποτα, πρόβλημα ουδέν, τους στείλαμε 5+1 ερωτήσεις να γίνουν οι απαραίτητες συστάσεις.

 

Η μπάντα σας είναι σχεδόν όσο παλιά όσο το website μας! Κάναμε launch το 1996. Κάπου τότε δεν βγήκε το πρώτο σας άλμπουμ; Σε τι φάση βρίσκεστε όλοι τώρα; Ζείτε στην ίδια πόλη, έχετε άλλα side projects ή άλλες δουλειές, είστε γονείς, αισθάνεστε «young and restless» ή «old and boring»;

Για την ακρίβεια, το πρώτο μας άλμπουμ (Reeled and Skinned)  βγήκε το 1995, ήταν μια συλλογή ουσιαστικά των πρώτων τριών EPs μας. Πού βρισκόμαστε όλοι σήμερα... Εγώ (σ.σ.: Ali Friend, κοντραμπάσο) τα τελευταία τριάντα χρόνια ζω στο Dalston του ανατολικού Λονδίνου. Μου αρέσει πολύ το μέρος, πολύ multi-culti, ωραίοι άνθρωποι. Ο Tom (σ.σ.: Tom Challenger, σαξόφωνο) μένει επίσης στο Λονδίνο, o Rich (σ.σ.: Richard Thair, drums) όμως είναι στην νότια Ουαλλία και ο David (σ.σ.:  David Ayers, κιθάρα) στην Ιρλανδία. Ο Rich και εγώ τρέχουμε άλλο ένα πρότζεκτ, λέγεται Number και δισκογραφεί στην Sunday Best. Γράφω επίσης μουσική για σειρές και ντοκιμαντέρ. Όλοι μας έχουμε παιδιά, αλλά ακόμα έχουμε έμπνευση, γράφουμε, ηχογραφούμε και παίζουμε μουσική όσο περισσότερο μπορούμε. Νιώθω ότι έχουμε την υποχρέωση, κάπως, να προκαλούμε διαρκώς στους εαυτούς μας νέες προκλήσεις.

 

Η σύντομη ιστορία της μπάντας είναι ότι διαλυθήκατε το 2002 και επανασυνδεθήκατε 6 χρόνια αργότερα. Τι στα αλήθεια ήταν αυτό που σας έκανε να τα σπάσετε και τι σας ώθησε να τα ξαναβρείτε;

Μετά από αρκετά χρόνια που έπρεπε εμείς οι ίδιοι να χρηματοδοτούμε την όλη φάση, φτάσαμε σε ένα σημείο που δεν μας ήταν πια σαφές ούτε εύκολο το πώς να πάμε παρακάτω. Είχαμε περάσει και υπερβολικά πολύ καιρό μαζί στο στούντιο και στις περιοδείες, είχε γίνει κάπως εκρηκτική μεταξύ μας η ατμόσφαιρα, είχαμε φτάσει σε ένα σημείο καμπής. Παράλληλα έγιναν σε όλους μας κάποιες άλλες (μουσικές) επαγγελματικές προτάσεις, ε, και τις δεχτήκαμε.

Το 2002 βρήκα έναν νεαρό σαξοφωνίστα, τον Tom Challenger, ο οποίος έφερε μια νέα πνοή, μια νέα ματιά στους Red Snapper. Βρήκαμε την όρεξη να αρχίσουμε να παίζουμε ξανά, μας προσφέρθηκε και ένα headline slot σε ένα μεγάλο αγγλικό φεστιβάλ, και είπαμε ναι, με την προϋπόθεση να πάρουμε μετά μια οριστική απόφαση για το τι θα απογίνει με την μπάντα. Η συναυλία ήταν φανταστική, χαοτική, αποφασίσαμε να συνεχίσουμε το σχήμα.

 

Ποια 5 κομμάτια θα στέλνατε σε κάποιον που δεν έχει ακούσει ποτέ ξανά τη μουσική σας και θα ήθελε να εξοικειωθεί με «τον ήχο των Red Snapper»? Και για ποιες 5 συνεργασίες αισθάνεστε περισσότερο υπερήφανοι;

Θα έστελνα μια επιλογή από τα άλμπουμ μας: "Snapper" feat. Beth Orton (Reeled and Skinned, 1995), "Crusoe Takes a Trip" (Prince Blimey, 1996), "Spitalfields" (Making Bones, 1998), "Hot Flush (Sabres of Paradise remix)" (Reeled and Skinned, 1995), "B Planet" (Everybody Is Somebody, 2022).

 

 

Όσο για συνεργασίες, αυτές θα ήταν οι top 5 μου: 

 

"Like a Moving Truck" with MC Det

 

"The Warp and the Weft" with Natty Wylah

 

"Kraze Munteataf Tanzen (Red Snapper rework)" with Amine Mesnaoui

 

"Seeing Red" with Alison David

 

"Odd Man Out" with Gavin Clark

 

Μπορείτε να μου αφηγηθείτε την ιστορία πίσω από τον τελευταίο σας δίσκο "Everybody Is Somebody";

Το Everybody is Somebody εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Είχαμε αρχίσει να στέλνουμε ιδέες ο ένας στον άλλον, θέλαμε να κάνουμε άλλο ένα άλμπουμ καθώς είχε περάσει πολύς καιρός από την κυκλοφορία του Hyena, λόγω των ταξιδιωτικών περιορισμών κλπ

Στείλαμε ιδέες και ηχογραφήσεις ο ένας στον άλλο και τα συνέθεσα στο στούντιο που έχω σπίτι. Νομίζω ότι οι περιορισμοί και το γεγονός ότι δεν βρεθήκαμε να ηχογραφήσουμε όλοι μαζί επηρέασαν τον ήχο του. Θέλω να πω μου έλειψε το ότι δεν ηχογραφήσαμε παρέα, αλλά σίγουρα το ίδιο αυτό το γεγονός διαμόρφωσε τον δίσκο.

Ο τίτλος (Everybody Is Somebody) προέρχεται από έναν συγγραφέα που ονομάζεται RH Tawney. Διάβαζα πολύ εκείνη την περίοδο για την ισότητα (εκπαίδευση, ίσες ευκαιρίες κτλ) και ο Tawney ως οικονομολόγος και φιλόσοφος μιλούσε πολύ για την καταστροφική δύναμη του προνομίου στο Ηνωμένο Βασίλειο, ανά τα χρόνια. Σε μια εποχή που οι οικονομικά αδύναμοι πέθαιναν πιο γρήγορα από τον Covid, αισθανόμουν ότι βρισκόμασταν σε μια εποχή που όλοι έπρεπε να προσέχουμε ο ένας τον άλλο ως ίσοι.

Μουσικά, νομίζω ότι είναι ένα βήμα μπροστά για εμάς. Θυμίζει σε σημεία την παλιότερη μουσική μας αλλά είναι αρκετά τολμηρό, μας πάει παρακάτω.

 

Δεν πρόκειται για την πρώτη σας συναυλία στην Αθήνα, έχετε επισκεφθεί την πόλη μας για live αρκετές φορές. Θέλετε να μοιραστείτε μαζί μας αναμνήσεις και highlights από τις προηγούμενες επισκέψεις σας; Πέραν της συναυλίας, έχετε άλλα σχέδια για το διάστημα που θα βρίσκεστε εδώ;

Έχουμε δώσει πολλές συναυλίες στην Αθήνα (αλλά και την υπόλοιπη Ελλάδα) για τις οποίες είμαστε πολύ υπερήφανοι. Τα ταξίδια με το τρένο από πόλη σε πόλη τα θυμάμαι επίσης πολύ έντονα - το τοπίο στον Όλυμπο με συγκλονίζει. Η εικόνα που έχω για το ελληνικό κοινό είναι γεμάτη λάμψη και ενέργεια. Κι έπειτα, είναι και η ελληνική κουζίνα... Ελπίζω να καταφέρουμε να πάμε για φαγητό και να κάνουμε τις βόλτες μας. 

Τέλος, τι βρίσκεται στην To Do λίστα σας μέχρι το τέλος του 2023;

Θα ήθελα οι Red Snapper να βρουν τρόπο να παίξουν στην Πάρο. Μπορείς να το κανονίσεις;;; Θα'θελα επίσης να ανακαινίσω το στούντιό μου, θέλει ένα φρεσκάρισμα. Θα ήθελα να εξερευνήσω περισσότερα μέρη της Μ.Βρετανίας, ιδίως τη Σκωτία.

 

Οι Red Snapper εμφανίζονται στο Fuzz Live Music Club την Παρασκευή 20 Οκτωβρίου. Περισσότερα εδώ.

 red-snapper-poster-35x50_w_sponsors_web

 

Ακολούθησε το Avopolis Network στο Google News

 

Διαβάστε Ακόμα

Featured