Eddie Dark
Φωτ.: Γιάννης Παπαϊωάννου
Άννα Γεωργάτου

   

«Χρειαζόμαστε κωλόπαιδα που θέλουν να βάλουν φωτιά στα πάντα γύρω τους ακόμα και αν αυτό σημαίνει στον ίδιο τους τον εαυτό, πιο πολύ από ποτέ».

Λίγο βαμπίρ, λίγο βρικόλακας που άρχισε να τριγυρνά στην πόλη και πήρε μαζί του χιλιάδες σκοτεινές ψυχές που ήθελαν λίγο kraut και λίγο ΕΒΜ, πολύ χορό και παραμύθι ο Eddie Dark που κάποιοι λάτρεψαν και άλλοι μίσησαν συστήθηκε με το "Πλαστικό" που γρήγορα συγκέντρωσε 500.000 clicks και συνεχίζει να τριγυρνά ανάμεσά μας με σκοτεινούς ύμνους που στήνουν έναν δαιμονισμένο χορό και sold out εκκεντρικές εμφανίσεις.

Τέλη Φεβρουαρίου κυκλοφορεί τον "πιο δύσκολό δίσκο του" με διάθεση να προσεγγίσει την ηλεκτρονική μουσική των 90s, χρησιμοποιεί πρώτη φορά samples, ανεβάζει τα bpm και με μαξιμαλιστικές παραγωγές στρέφεται στην dance μουσική με έναν δίσκο για την «μίζερη και χυδαία ιδιοσυγκρασία» του χωρίς  ίχνος ρομαντισμού.
Ο Νικόλας Πετσίτης «ήρθε για να τρομοκρατήσει μια σκηνή», σήμερα πλέον έχει κατακτήσει μία σκηνή και με τον τρίτο δίσκο του αποδεικνύει ότι ακάλεστη ή όχι αυτή η ξεχωριστή γκροτέσκα φιγούρα της πόλης παραμένει εδώ. Λίγο πριν την εμφάνισή του στο Gagarin στις 7 Μαρτίου ο Eddie Dark συναντά την Άννα Γεωργάτου για την καθιερωμένη τους πλέον συζήτηση για τον ερχομό του νέου δίσκου που μόλις κυκλοφόρησε από την Inner Ear.

- Βάλε με βαθιά στον TOUCH MY ELEKTRONIKS. Περίγραψε μου τη διαδικασία δημιουργίας του άλμπουμ αυτού.

Νομίζω ήταν ο πιο δύσκολος δίσκος μέχρι στιγμής, κυρίως γιατί προσπάθησα να ασχοληθώ με ένα είδος στο οποίο δεν είχα καθόλου εμπειρία. Ο λόγος που το έκανα αυτό είναι επειδή δεν ήθελα με τίποτα να γράψω άλλο ένα DISKO-TERRORISTA, για εμένα θα ήταν μια τεράστια ήττα το να επαναλάβω σκόπιμα μια μεγάλη επιτυχία. Έναν χρόνο προσπαθούσα να καταλάβω τον ήχο με καθημερινές αποτυχημένες απόπειρες και ακούγοντας πάρα πολλούς ηλεκτρονικούς δίσκους των 90s. Από άποψη ψυχολογίας όμως, νομίζω το TOUCH MY ELEKTRONIKS είναι ο πρώτος δίσκος που δεν είναι καθόλου ρομαντικός, γιατί δεν είμαι πλέον καθόλου, μα καθόλου ρομαντικός άνθρωπος.

- Έχει αλλάξει κάτι στη σύνθεση;

Ανεβασμένα bpm, εντελώς άλλοι ρυθμοί και φυσικά, για πρώτη φορά, χρήση samples.

- Τι απόλαυσες περισσότερο κατά τη δημιουργία αυτού του δίσκου;

Κάθε φορά που ολοκλήρωνα ένα κομμάτι, ήταν μια τεράστια νίκη. Αυτός ο δίσκος μ’ αρέσει να λέω πως γράφτηκε κατά τύχη, πραγματικά δεν ήξερα τι έκανα.

- Τι ακούς αυτό το διάστημα;

Ό,τι παίζουν οι αγαπημένοι μου DJs, Fro, React, Extase Urbaine, Vrdr.

Φωτ.: Γιάννης Παπαϊωάννου

- Τρίτο άλμπουμ. Σε ξέρω αρκετά καλά οπότε ξέρω ότι κατακλύζεσαι από άγχος για κάθε νέα δουλειά. Πώς πήγε αυτή τη φορά;

Μέχρι την ημέρα της κυκλοφορίας, έπαιρνα τηλέφωνο κοντινά μου άτομα και τους έλεγα ότι είμαι ένα απατεώνας που θα τους απογοητεύσει όλους και δεν θα έχει πια αξία σαν καλλιτέχνης και σαν άνθρωπος. 

- Από το 1-10 πόσο βάζεις σε κάθε σου άλμπουμ;

Η βαθμολογία για το καθένα εξαρτάται από το αν βρίσκομαι σε μανία η κατάθλιψη. Τώρα βάζω και στα τρία 10/10.

- Αγαπημένο σου κομμάτι από το νέο άλμπουμ;

Περιέργως το "EVIL POWERS", είναι απλά αυτό που πρέπει να είναι χωρίς να προσπαθεί.

- Μου είχες πει ότι σκέφτεσαι μπάντα με φυσικά όργανα. Αργεί ακόμα το σχέδιο αυτό ή άλλαξες ιδέα;

Αυτό το σχέδιο πλέον δεν υπάρχει καν στο μυαλό μου από την στιγμή που στράφηκα στην dance μουσική.

- Αν δεν έκανες αυτό που κάνεις σε αυτή την ηλικία, πού θεωρείς ότι θα βρισκόσουν;

Νεκρός σε ένα χαντάκι.

- Πού έχεις ταξιδέψει τον τελευταίο καιρό; Περίγραψε μου μια ακραία στιγμή από κάποια live show στην Ευρώπη.

Είμαι στην ευχάριστη θέση να πω πως έχω ταξιδέψει νομίζω παντού στην Ευρώπη πλέον! Υποθέτω η πιο ακραία μέρα ήταν στο OMBRA FESTIVAL στη Βαρκελώνη. Πρώτον γιατί έπαιζα σε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο μπροστά σε 2000 εκστασιασμένα άτομα και δεύτερον, γιατί πέρασα μια ολόκληρη μέρα (και νύχτα φυσικά) παρέα με τα απόλυτα αλάνια, τους Silver Tears.

- Θεωρείς ότι έχει αλλάξει κάτι στους στίχους σου ή στην μουσική;

Όλα έχουν αλλάξει, οι παραγωγές είναι αρκετά πιο μαξιμαλιστικές και οι στίχοι αρκετά πιο ώμοι.

- Το πρώτο άλμπουμ για ένα κορίτσι. Το δεύτερο για... Το τρίτο...

Το πρώτο άλμπουμ για ένα κορίτσι. Το δεύτερο για την Αθήνα. Το τρίτο για την μίζερη και χυδαία ιδιοσυγκρασία μου.

Αν μπορούσες να βάλεις σε μια χρονοκάψουλα και να ταξιδέψει στο μέλλον ένα μόνο σου κομμάτι με ένα σημείωμα τριών σειρών, ποιο θα ήταν αυτό και τι θα έγραφες στο σημείωμα;

Στο μέλλον δεν ξέρω πιο, αλλά στο παρελθόν θα έστελνα σίγουρα το "Κατακόμβες Καλιφόρνια" και το σημείωμα θα έγραφε: «Αγαπητέ Νικόλα, είμαι εσύ από το μέλλον, εδώ είναι οι αριθμοί του joker».

Φωτ.: Γιάννης Παπαϊωάννου

- Τι θα συμβεί το Σάββατο στο Gagarin;

Ό,τι συνέβη πέρσι, αλλά καμία σχέση.

- Έχεις ακούσει τα παιδιά που παίζουν μαζί σου εκείνη την ημέρα;

Όχι, απλά μου φάνηκαν πολύ σέξυ τυπάκια.

- Τι δεν αντέχεις καθόλου από τη ζωή ως Eddie Dark;

Την τόση μεγάλη έκθεση. Γνωρίζω καινούργιο κόσμο που με ξέρει και έχει ήδη μια ιδέα στο μυαλό του για το τι άνθρωπος είμαι, ακόμα και αν δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα.

- Τι είναι αυτό που δεν θα μπορούσες να αποχωριστείς με τίποτα από μια ζωή ως Eddie Dark;

Την υγιεινή και ήρεμη ζωή.

- Το πιο ερωτικό κομμάτι που έχεις γράψει.

Το πιο ερωτικό κομμάτι μου, είναι και το πιο πολιτικό, φυσικά το "Εγώ και εσύ".

- Το πιο κινηματογραφικό;

Εννοείται το "Κατακόμβες Καλιφόρνια".

- Ποιο τραγούδι σου δεν χορταίνεις να χορεύεις στη σκηνή, να χορεύεις με την ψυχή σου;

Νομίζω το "STD".

- Ένα short review 3-4 σειρών στο TOUCH MY ELEKTRONIKS.

«Ένας δίσκος που ενώ ακούγεται επιθετικός και γρήγορος, είναι ίσως και ο πιο ευαίσθητος. Ένα φοβισμένο ετοιμοθάνατο σκυλί που γαβγίζει».

- Το πρώτο single που κυκλοφόρησες από τον νέο δίσκο ήταν το "Ακάλεστος". Ακάλεστος πού;

Σε αυτήν την ζωή που μας χρεώσανε.

- Αν αυτό που κάνεις ήταν άθλημα, τι θα ήταν;

Νομίζω μποξ γιατί σκιαμαχώ κάθε μέρα.

- Αν η ζωή του Eddie Dark γινόταν ταινία, ποιο τίτλο θα είχε;

"ΝΑΙ ΜΕΝ, ΑΛΛΑ".

Φωτ.: Γιάννης Παπαϊωάννου

- Από το Freekwave Cassette ως το TOUCH MY ELEKTRONIKS, ποια είναι η πιο σημαντική αλλαγή που έχει συμβεί στον Νικόλα Πετσίτη;

Έχω καταλάβει πόσο δυσάρεστος είναι τελικά ο κόσμος, και πόσο δυσάρεστος είμαι τελικά και εγώ. Δεν έχω πλέον ίχνος ρομαντισμού μέσα μου και καμιά ελπίδα για κάτι καλό στο μέλλον. Πια δεν έχω όρεξη για τίποτα, έχω κουραστεί και θέλω απλά να κοιμηθώ. Α, επίσης πλέον πίνω βότκα τόνικ, παλιά έπινα ουίσκι.

- Θεωρείς ότι πάνε καλά τα πράγματα στην ελληνική μουσική σκηνή;

Θα μιλήσω πολύ ειλικρινά. Τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο σε αυτό που ονομάζεται "εναλλακτική σκηνή". Προβάλλονται κυρίως πνευματικά βαριεστημένα project που προσπαθούν να κάνουν φάση λέγοντας safe relatable πράγματα. Δεν είναι σκηνή, βιτρίνα είναι. Η πραγματική ευαισθησία βρίσκεται στην απόλυτη παράδοση, στις συχνά αμήχανες, άκομψες και ντροπιαστικές μοναδικές στιγμές του καθενός και στο θάρρος να τις μοιραστεί με τον κόσμο. «Ποιος είσαι εσύ να κρίνεις όμως;», θα αναρωτιέσαι τώρα. Ε, λοιπόν, είμαι ένα ξιπασμένο κωλόπαιδο που απαντάει με αφιλτράριστη, ηλίθια ειλικρίνεια. Κάψτε με ζωντανό. Πλάκα κάνω, όλα τέλεια πάνε. Περνάμε τέλεια.

- Ποιο κομμάτι σου θα έστελνες στην Eurovision;

Απέχθεια για την Eurovision και όσους την στηρίζουν. 

- Θα άντεχες ένα βράδυ σε κάποιο σκυλάδικο στην Εθνική Οδό;

Φυσικά, εξάλλου κάθε δεύτερο Σάββατο εκεί είμαι.

- Θα προτιμούσες να ανοίξεις μια ρεμπέτικη βραδιά ή ένα ηπειρώτικο γλέντι;

Προφανώς και ρεμπέτικο γλέντι.

- Τι θα ήθελες να γράφουν οι εγκυκλοπαίδειες του μέλλοντος δίπλα στο όνομα Eddie Dark;

"Κάτι περίπου ανθρώπινο".

- Για ποιο λόγο θα μπορούσες να σκοτώσεις τον Eddie Dark;

Αυτοάμυνα. 

- Υπάρχει κάτι ή κάποιος σε αυτή τη ζωή που δεν θα αποχωριζόσουν ποτέ;

Δυστυχώς κάποια στιγμή όλα πρέπει να αποχωρήσουν. 

 

Ακολούθησε το Avopolis Network στο Google News

 

Διαβάστε Ακόμα

Featured