Playground Noise: Η πόλη μας, μέχρις ώρας, μας διαμορφώνει ένα (ακόμα) ανθρώπινο και υγιές περιβάλλον κυρίως για τις σχέσεις μας και τη μουσική μας. Κι αυτό μας αρέσει, παρότι οι δυσκολίες είναι πολλές...

Βαγγέλης Πούλιος
Βαγγέλης Πούλιος

Με πενταμελή κεντρικό πυρήνα και ήχο σταθερά προσανατολισμένο στο indie/alternative της τελευταίας δεκαετίας (ανασύροντας βεβαίως και τις αντίστοιχες αναφορές από το πιο μακρινό παρελθόν), οι Πατρινοί Playground Noise κυκλοφόρησαν τον προηγούμενο μήνα τον δεύτερο δίσκο τους στην συντοπίτισσα Inner Ear. Αφορμή αρκετή για την παρακάτω συζήτηση…

Κατ' αρχάς, γιατί τόσο λιτός ο τίτλος του δίσκου, 8 Songs;

Ο τίτλος είναι αντίστοιχος του περιεχομένου και του τρόπου με τον οποίον διαμορφώθηκε. Είναι straight-forward και απλός, ενώ παράλληλα κρύβει και μια νοσταλγική διάθεση απέναντι στην τυπική διάρκεια ενός ροκ εν ρολ δίσκου. Η οποία μπορεί να ήταν συγκριτικά μικρή, προλάβαινε όμως πάντα να πει ό,τι είχε σκοπό να πει.

Πού θα πρέπει να αναζητήσουμε τις διαφορές μεταξύ πρώτου και δεύτερου δίσκου;

Σε όλα όσα ζήσαμε, μας συγκίνησαν και μας πήγαν μπροστά ή πίσω τα 3 χρόνια που μεσολάβησαν. Ίσως και ακόμα περισσότερα από τόσο δηλαδή, γιατί υπάρχουν κομμάτια εκεί μέσα που μετράνε πολύ πάνω από 3 χρόνια ζωής...

Πώς αισθάνεστε ότι λειτουργούν οι καινούργιες σας συνθέσεις, όσο τις δοκιμάζετε στα live;

Σχεδόν πήραν μορφή με τα live και τις πρόβες για να φτάσουν να καταγραφούν με τον τρόπο που ακούγονται στον δίσκο. Όμως από πριν ήμασταν αποφασισμένοι να δουλέψουμε την αμεσότητα και τη σαφήνειά τους και είμαστε ευχαριστημένοι από το αποτέλεσμα.

Playgni_2

Έγχορδα και τρομπέτα παρέχουν βοηθητικό ρόλο στις ενορχηστρώσεις. Υπάρχει μήπως κάποιο πλάνο για ενεργότερη συμμετοχή;

Το ζητούμενο στις ενορχηστρώσεις μας είναι η ουσία. Και απ’ την στιγμή που είμαστε αυτή η ομάδα πια και λειτουργούμε κάπως έτσι, όλοι μας υπηρετούμε τα τραγούδια στο σύνολό τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Δεν αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, τον ρόλο των εγχόρδων, των πνευστών ή και των πλήκτρων ακόμα ως «βοηθητικό»· όλα υπηρετούν τη φαντασία μας στην ενορχήστρωση. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι δεν μπορεί να υπάρξει κάποτε ένα κομμάτι βασισμένο σε κάποιο θέμα του βιολιού, χωρίς όμως να θεωρήσουμε κάτι τέτοιο ως «αναβάθμιση» του βιολιού.

Η σύνθεση πώς προκύπτει; Είναι συλλογική διαδικασία ή εξελιγμένες ιδέες κάποιου από εσάς;

Συνήθως συμβαίνει το δεύτερο κι αυτό που παίζει κάθε φορά είναι το πόσο μακριά θα φτάσει η συγκεκριμένη ιδέα, όταν θα γίνει κτήμα όλων. Πολλές φορές παίρνει και παράλληλους δρόμους ταυτόχρονα. Τώρα, το πώς σταματάει… Το αποφασίζει το ίδιο το τραγούδι.

Playgni_3

Επτά χρόνια πορείας φέτος για τους Playground Noise –ίσως όχι πολλά, αλλά όχι και αμελητέα. Ποια θεωρείτε τη βασικότερη αξία για να αντέξει μια μπάντα στον χρόνο;

Μάλλον είναι η ίδια που θα πρέπει να έχει και κάθε προσωπική σχέση την οποία αγαπάς και θέλεις να ζήσει όμορφα. Πολλή αγάπη μεταξύ μας, αλληλοσεβασμός μα και αυτοεκτίμηση, υπομονή και γερά νεύρα.

Σκεφτήκατε ποτέ το ενδεχόμενο της μετανάστευσης στο εξωτερικό; Δεν το εννοώ μόνο με όρους «μουσικής βιωσιμότητας», αλλά σκεπτόμενος και τη γενικότερη εικόνα της κρίσης…

Και το σκεφτήκαμε και το σκεφτόμαστε. Όσο τα πράγματα δεν γίνονται ασφυκτικά δύσκολα θα παραμένουμε εδώ, χωρίς να το ’χουμε βάλει σκοπό με κάθε κόστος να διατηρήσουμε αυτή τη συνθήκη. Η πόλη μας, μέχρις ώρας, μας διαμορφώνει ένα (ακόμα) ανθρώπινο και υγιές περιβάλλον κυρίως για τις σχέσεις μας και τη μουσική μας. Κι αυτό μας αρέσει, παρότι οι δυσκολίες είναι πολλές. Εδώ είμαστε για να το ξανασυζητήσουμε στο μέλλον, βέβαια, γιατί προβλέπεται μια μακριά περίοδος κακουχιών σε κάθε επίπεδο…

Playgni_4

Αλήθεια, κατά πόσο θεωρείτε πως επηρεάζει η κατάσταση στη χώρα τη μουσική σας; Και πώς τελικά τοποθετείται η τελευταία (αν τέλος πάντων τοποθετείται) απέναντί της;

Εμείς είμαστε η μουσική μας, άρα κι εκείνη φέρει τα σημάδια της δυσχέρειας η οποία υπάρχει παντού. Μας ρίχνει, μας συγκινεί, μας αηδιάζει και μας κάνει να αναγνωρίζουμε τα πράγματα που παραμένουν ζωντανά και μας δίνουν κι εμάς ζωή και χαρά. Γι’ αυτά μιλάει και η μουσική μας, άλλοτε με μεγαλύτερη σαφήνεια κι άλλοτε με την αίσθησή τους μόνο, όπως μιλάει και για έναν μέσο άνθρωπο ο οποίος παλεύει να τα βγάλει πέρα όπως μπορεί μέσα σε όλο αυτό.

Τα σχέδια για το (άμεσο ή και απώτερο) μέλλον; 

Θέλουμε να είμαστε ζωντανοί, να παίζουμε μουσική και να γουστάρουμε.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Λίγο πριν την προβολή του Ζητείται Διέξοδος στο Backstage Film Festival (Κυριακή 12/7), ο σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ

Οι Αμερικανοί με τον δεύτερο δίσκο τους Mandala of Fear δίνουν μαθήματα πολυπρισματικού heavy rock και ο ντράμερ

FEATURED TODAY

Λίγο πριν την προβολή του Ζητείται Διέξοδος στο Backstage Film Festival (Κυριακή 12/7), ο σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ μίλησε στη Βασιλεία Μαξακούλη και το ...

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής ακούει δυνατά τσιτωμένο hardcore, από την Ουάσινγκτον μέχρι την Αθήνα κι από εκεί στο Λος Άντζελες.

HOT STORIES

Οι Massive Attack συνεργάζονται με τους Algiers, τον Saul Williams και τους Young Fathers στο νέο τους υλικό που μας προετοιμάζει για την εμφάνισή τους

Στις 4 Σεπτεμβρίου ο 11ος δίσκος των Stones θα είναι και πάλι διαθέσιμος με νέα ακυκλοφόρητα τραγούδια σε ποικίλες deluxe εκδοχές και όχι

43 χρόνια μετά κυκλοφορεί ένα επίσημο clip του κομματιού.

Top