View More

Dear Santa

Στο τελευταίο Incoming του Δημήτρη Λιλή για το 2021 ήρθε η ώρα για τις λίστες της χρονιάς και τις σκέψεις για την επόμενη.  

Δημήτρης Λιλής
Δημήτρης Λιλής

Dear Santa, σε ευχαριστώ που γέμισες τις λίστες μας με παραγωγές που τα δικαιώματα των οποίων ανήκουν ως επί το πλείστον στους ίδιους τους δημιουργούς. Ήταν στα αλήθεια ελπιδοφόρα η παρατήρηση στα credits των δίσκων της Arlo Parks, των Coral, των Mogwai και των Arab Strap, των Black Midi, των Sleaford Mods και των Amyl and the Snifferes και η συνειδητοποίηση πως τα δικαιώματα ανήκουν αρχικά στους ίδιους τους δημιουργούς ή τα ανεξάρτητα labels τους ενώ για το κοινό καλό, έχουν απλά υπογράψει άδεια για παγκόσμια διανομή σε κάποιες από τις ανεξάρτητες δισκογραφικές, βλέπε κυρίως Rough Trade.

Ακόμα και αν δε μου άρεσαν τόσο κάποιοι από τους παραπάνω δίσκους με χαροποίησε το γεγονός ότι ο μέσος Έλληνας indie δημιουργός που μάλλον ακολούθησε ευλαβικά τα indie στερεότυπα και φέτος, τουλάχιστον  θα πρόσεξε ότι όλοι οι παραπάνω δίσκοι και αρκετοί ακόμα από τον χώρο της jazz, της dance ή της ηλεκτρονικής, βρίσκουν τους ίδιους τους μουσικούς να βάζουν περήφανα την υπογραφή τους ως οι εκδότες των album και ως εκ τούτου να είναι εξ ολοκλήρου αποδέκτες της επιτυχίας των κυκλοφοριών τους.

Το γράφω γιατί επίσης παρατηρώ τη λίστα μας με τα καλύτερα εγχώρια άλμπουμ της χρονιάς και μετράω μόλις τέσσερις από τις δεκαπέντε παραγωγές να έχουν DIY χαρακτήρα, ενώ το label “Inner Ear” σφραγίζει τα 6 από τους 15 δίσκους της λίστας.  Καταλαβαίνω πως εδώ είναι Ελλάδα και τα πράγματα είναι “στριμωγμένα” όσον αφορά τα οικονομικά μιας δισκογραφικής παραγωγής, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιος που είναι ικανός να πληρώσει όλα τα studio sessions και το mastering  του album δεν αποφασίζει να συμφωνήσει για απλή διανομή, υπογράφοντας ένα deal που να του αφήνει τουλάχιστον το 50% του έργου του. Αυτή η στρατηγική, αν μη τι άλλο θα μεγάλωνε την εγχώρια παραγωγή. Μεγαλύτερο απευθείας μερίδιο στους μουσικούς από τις δικές τους έτσι και αλλιώς παραγωγές, θα σήμαινε αυτόματα περισσότερα κίνητρα και άρα περισσότερα δισκάκια. Γιατί Άγιε μου Βασίλη, ίσως μόνο εσύ ξέρεις πόσο δυσκολεύτηκαν οι συντάκτες του Αvopolis να βρουν τους εγχώριους δίσκους της χρονιάς.

Και κάτι ακόμα, μεγάλε μου. Ήταν ωραία που φέτος είδαμε ένα σχετικό crossover με ετερόκλητα μουσικά είδη στις λίστες με τις διεθνείς κυκλοφορίες από τους ντόπιους μουσικογράφους. Επιτέλους, τα στιλιστικά κολλήματα ανά είδος ανήκουν στο παρελθόν, η νέα jazz σκηνή της Αγγλίας είναι το νέο “hot thing” και χάρη στην Arlo Parks, την Little Simz, τον Tyler και τον Madlib, η πρώτη γενιά Eλλήνων μουσικών bloggers ανακάλυψε επιτέλους ότι το hip hop εξελίσσεται.

Για του χρόνου, αν οι “ex bloggers - νυν συντάκτες lifestyle” ανακαλύψουν ότι μέσα από τους δίσκους της Tirzah, της Cleo Sol και της L’Rain η trip hop επέστρεψε, φρόντισε αν μπορείς να δούμε λιγότερους Massive Attack, Portishead και Tricky στις best of λίστες. Το γράφω γιατί για κάθε φορά που οι influencers της εγχώριας μουσικογραφίας σταμπάρουν τη χρονιά ως “μέτρια”, εσύ μπορείς να τους στέλνεις το "Mohabbat" της Arroj Aftab για παρηγοριά.

 

 

Πάντα με αγάπη και σε ευχαριστώ για όλους τους παρακάτω φετινούς δίσκους.

 

30 ΔΙΕΘΝΗ ALBUMS ΓΙΑ ΤΟ 2021 

 

1.Mustafa - When Smoke Rises (XL Recordings

2.Floating Points, Pharoah Sanders, LSO - Promises (Luaka Bop)

3.Tyler The Creator - Call Me If You Get Lost (Columbia)

4.Nala Sinephro - Space 1.8 (Warp)

5.Mach - Hommy - Pray For Haiti (Griselda Records)

6.Jazmine Sullivan - Heaux Tales (Sony Music)

7. Tirzah - Colorgrade (Domino)

8. Damon Locks - Black Monument Ensemble - NOW (International Anthem)

9. Wiki - Half God (Wikset Enterprise)

10. Sven Wunder - Natura Morta (Piano Piano Records)

11. BBNG - Talk Memory (XL / Innovative Leisure)

12. Arooj Aftab - Vulture Prince (New Amsterdam Records)

13. Westside Gunn - Hitler Wears Hermes 8 (Griselda Records)

14. Armand Hammer & The Alchemist - Haram (Backwoodz Studioz)

15. Mdou Moctar - Afrique Victime (Matador)

16. Spirit Of The Beehive - Entertainment Death (Saddle Creek)

17. Menahan Street Band - The Exciting Sounds Of (Daptone Records)

18. L’Rain - Fatigue (Mexican Summer)

19. Ben LaMar Gay - Open Arms to Open Us (International Anthem)

20. Caterina Barbieri - Fantas Variations (Editions Mego)

21. Low - Hey What (Sub Pop)

22. Koreless - Agor (Young) 

23. Pauline Anna Strom - Angel Tears In Sunlight (RVNG Intl)

24. Alfa Mist - Two For Mistake (Anti)

25. Conway The Machine - La Maquina (Griselda)

26. El Michels Affair - Yeti Season (Big Crown Records)

27. Cleo Sol - Mother (Forever Living)

28. Arlo Parks  - Collapsed in Sunbeams (Arlo Parks)

29. Conclave - Conclave (Love Injection) 

30. The Armed - Ultrapop (Sargent House)

 

15 ΕΓΧΩΡΙΑ ALBUMS ΓΙΑ ΤΟ 2021

 

 1. Athens Computer Underground - The Crying Game (Won Ton Records)

2. Argy - The Interior journey (Renaissance)

3. Lena Platonos - Εξισορροπιστές (Lena Platonos)

4. Glacial - Hardcore Lounge (Hotel Costes)

5. Jan Van Angelopoulos - Streams (Teranga Beat

6. MastroKristo - Departure (Lost Tribe Sound)

7. Tareq - Prints (Tareq Disco)

8. Erik Panagopoulos - Teleferik, Vol.1 (Erik Panagopoulos)

9. Grey Skies - Year (Fair-weather Friends)

10. Whereswilder - Movement in Place (United We Fly)

11. Cheap Edits - Nuit Electirque (Music For Dreams)

12. Γιάννης Παπαδόπουλος - Mirrorself (Puzzlemusik)

13. Modern Ruin - Unemployment Disco Line (Hoga Nord Records)

14. Menta - Teleferik (MNT)

15. Light - Immortale (Panik)

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Στο νέο του Incoming ο Δημήτρης Λιλής μοιράζεται ένα νέο dj mix και το συνοδεύει με θεωρίες περί

Ο Απρίλιος φεύγει αλλά έρχονται μισή ντουζίνα ερωτήσεις από το κεφάλι του Δημήτρη Λιλή στο νέο του

Είναι αυτή η εποχή που η στήλη αυτομαστιγώνεται.

FEATURED TODAY

Από την εποχή που η Παρθένος Μαρία μύρισε τον κρίνο (με τις γνωστές συνέπειες) τελείωσε η ιστορία της παρθενογένεσης για το ανθρώπινο είδος...

(αναδημοσίευση από το Sonik)

Το νέο βιβλίο της best seller σειράς επιστολογραφίας είναι αφιερωμένο στη μουσική και κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Archive. 

Εν είδει προλόγου και επεξηγήσεων: επιλέχτηκε η λέξη «χαμένοι», αντί του «αδικημένοι», «υποτιμημένοι», «εγκληματικά αγνοημένοι».... αφενός μεν γιατί οι περισσότεροι από τους παρακάτω δίσκους έτυχαν κριτικής αναγνώρισης, είτε σε πραγματικό χρόνο, είτε με καθυστέρηση, αφετέρου δε επειδή κάποιοι από αυτούς συνάντησαν ακόμη και ικανή εμπορική επιτυχία ή έστω αναγνωρισιμότητα.

Top
0
Shares