Αν ανοίξει κανείς την Wikipedia, θα δει ότι η επίσημη δισκογραφία των Pantera περιλαμβάνει συνολικά 9 άλμπουμ. Ξεκίνησαν το 1983 με το Metal Magic, για να ακολουθήσουν τα Projects in the Jungle (1984) και I Am the Night (1985) – όλα με τραγουδιστή τον Terry Glaze και με έναν καθαρά glam metal ήχο. Το Power Metal (1988) σηματοδότησε την έλευση του Phil Anselmo, ισορροπώντας ανάμεσα στο glam, το κλασικό heavy και το speed metal.
Αν και η ίδια η μπάντα έχει «αποκηρύξει» αυτή την πρώτη τετραετία στην επίσημη ιστοσελίδα της, εμείς –παρά τη διαφωνία μας– θα μπούμε στο τριπάκι τους. Με τη βοήθεια 4 μεγάλων μουσικών sites (Loudwire, Loudersound, Revolver, Kerrang) και της προσωπικής γνώμης του Phil Anselmo, βγάλαμε τον μέσο όρο (με σύστημα βαθμολόγησης από 10 για την 1η θέση έως 2 για την 5η) και σου παρουσιάζουμε τα 5 μεγάλα άλμπουμ τους, από το χειρότερο στο καλύτερο.
5. The Great Southern Trendkill (1996)
Αν και κυκλοφόρησε σε μια περίοδο που οι σχέσεις των μελών βρίσκονταν σε οριακό σημείο –με τον Phil Anselmo απομονωμένο από την υπόλοιπη μπάντα– το άλμπουμ αποθεώθηκε από τους κριτικούς για τον ακραίο χαρακτήρα του. Περιέχει τα "War Nerve", "Drag the Waters" και φυσικά το "Floods", με ένα από τα κορυφαία σόλο στην ιστορία της metal από τον Dimebag Darrell.
Extra Facts:
• Ηχογράφηση σε απόσταση: Λόγω της τεταμένης κατάστασης, ο Anselmo ηχογράφησε τα φωνητικά του στο studio του Trent Reznor (Nine Inch Nails) στη Νέα Ορλεάνη, ενώ τα υπόλοιπα μέλη έγραφαν τη μουσική στο Τέξας.
• Το πιο σκοτεινό τους έργο: Θεωρείται ο πιο γρήγορος, επιθετικός και «άρρωστος» δίσκος τους, με τον Seth Putnam (των Anal Cunt) να κάνει guest back vocals σε ορισμένα κομμάτια.
• Εμπορική επιτυχία: Παρά την παντελή έλλειψη ραδιοφωνικού format, κατάφερε να κάνει ντεμπούτο στο Νο. 4 του Billboard 200.
4. Reinventing the Steel (2000)
Το κύκνειο άσμα των Pantera. Αν στο Trendkill οι σχέσεις τους ήταν κακές, εδώ είχαν πιάσει επίσημα το ναδίρ. Παρόλα αυτά, το συγκρότημα μεγαλούργησε για τελευταία φορά. Το "Revolution Is My Name" ήταν το single που ξεχώρισε, ενώ το άλμπουμ έμελλε να είναι το τελευταίο τους, αφού το 2001 μπήκαν στον «πάγο» και το 2003 διαλύθηκαν οριστικά.
Extra Facts:
• Η επιλογή του Anselmo: Αν και για πολλούς οπαδούς είναι το λιγότερο αγαπημένο από τα πέντε, ο Phil Anselmo το έχει κατατάξει προσωπικά ως το Νο. 1 αγαπημένο του άλμπουμ από τους Pantera.
• Το guest του Kerry King: Στο κομμάτι "Goddamn Electric", ο κιθαρίστας των Slayer, Kerry King, έγραψε το σόλο του μέσα σε μία μόνο λήψη, σε ένα αυτοσχέδιο κινητό studio backstage κατά τη διάρκεια της περιοδείας Ozzfest.
• Grammy Nomination: Το "Revolution Is My Name" χάρισε στην μπάντα μια υποψηφιότητα για βραβείο Grammy στην κατηγορία Best Metal Performance το 2001.
3. Cowboys From Hell (1990)
Εδώ ξεκινάει η ιστορία. Τα πρώτα ψήγματα της μετάλλαξής τους είχαν φανεί στο Power Metal, αλλά στο Cowboys from Hell το groove metal συστήνεται πλέον επίσημα στον πλανήτη. Μπορεί μπάντες όπως οι Exhorder ή οι Prong να είχαν πειραματιστεί νωρίτερα με αυτόν τον ήχο, αλλά οι Pantera ήταν αυτοί που τον εκτόξευσαν στο mainstream.
Extra Facts:
• Η απόρριψη πριν τη δόξα: Πριν υπογράψουν στην Atco Records, οι Pantera είχαν φάει «πόρτα» σχεδόν από κάθε μεγάλη δισκογραφική εταιρεία. Το deal έγινε όταν ένας executive της Atco ξέμεινε στο Τέξας λόγω τυφώνα, τους είδε live και έπαθε σοκ.
• Η γέννηση του riff: Ο Dimebag Darrell συνέλαβε το εμβληματικό εναρκτήριο riff του ομώνυμου κομματιού "Cowboys from Hell" παίζοντας σε ένα μικρό ενισχυτή εξάσκησης στο δωμάτιό του.
• Ιστορικές περιοδείες: Το άλμπουμ τους έστειλε στην Ευρώπη μαζί με τους Judas Priest (στην περιοδεία του Painkiller), ενώ το αποκορύφωμα ήταν η εμφάνισή τους στο Monsters of Rock στη Μόσχα το 1991, μπροστά σε 1.000.000+ θεατές, πλάι σε Metallica και AC/DC.
2. Far Beyond Driven (1994)
Για μόλις δύο πόντους διαφορά, το Far Beyond Driven χάνει την πρωτιά. Ένας δίσκος-οικόσημο που βρίσκει τα αδέρφια Abbott (Dimebag και Vinnie Paul) στις απόλυτες δόξες τους, να φιγουράρουν σε όλα τα εξειδικευμένα μουσικά περιοδικά της εποχής. Πέρα από τα "Becoming", "5 Minutes Alone" και "I'm Broken", το άλμπουμ κρύβει και μια από τις καλύτερες διασκευές όλων των εποχών: το "Planet Caravan" των Black Sabbath.
Extra Facts:
• Ιστορικό Ρεκόρ: Παραμένει μέχρι σήμερα ένας από τους πιο ακραίους και heavy δίσκους που έχουν καταφέρει ποτέ να κάνουν ντεμπούτο στο Νο. 1 του Billboard 200.
• Το λογοκριμένο εξώφυλλο: Το αρχικό εξώφυλλο απεικόνιζε ένα τρυπάνι να διαπερνά έναν πρωκτό. Όπως ήταν φυσικό, απαγορεύτηκε αμέσως και αντικαταστάθηκε με το γνωστό τρυπάνι που διαπερνά ένα κρανίο.
• Η ιστορία του "5 Minutes Alone": Το κομμάτι γράφτηκε όταν ο πατέρας ενός νεαρού fan (που είχε ξεκινήσει καβγά σε live τους) κινήθηκε νομικά εναντίον της μπάντας και είπε στον manager τους ότι ήθελε απλά «5 λεπτά μόνοι τους» με τον Phil Anselmo για να τον δείρει.
1. Vulgar Display of Power (1992)
Δικαιωματικά στο Νο. 1. Από το εμβληματικό εξώφυλλο μέχρι την τελευταία νότα, ο δίσκος αυτός είναι το απόλυτο blueprint του αμερικανικού metal των 90s. Σκέψου μόνο τη σειρά των κομματιών: "Mouth for War", "A New Level", "Walk", "Fucking Hostile", "This Love". Μιλάμε για τραγούδια-ύμνους που άλλαξαν τον ρου της σκληρής μουσικής.
Extra Facts:
• Ο μύθος της γροθιάς: Ο αστικός μύθος ήθελε τον άνδρα στο εξώφυλλο να πληρώνεται 10 δολάρια για κάθε μπουνιά που δεχόταν, αντέχοντας συνολικά 31 χτυπήματα. Στην πραγματικότητα, ο φωτογράφος Brad Guice αποκάλυψε χρόνια μετά ότι η φωτογραφία ήταν απλώς ένα πολύ καλά στημένο, επαγγελματικό εφέ κίνησης.
• Η γέννηση του "Walk": Το πασίγνωστο riff σε 12/8 ρυθμό γράφτηκε από τον Dimebag Darrell κατά τη διάρκεια ενός soundcheck σε περιοδεία για το Cowboys from Hell, όταν οι υπόλοιποι είχαν πάει για φαγητό.
• Παγκόσμια αναγνώριση: Το περιοδικό Rolling Stone το κατέταξε το 2017 στη 10η θέση με τα 100 κορυφαία metal albums όλων των εποχών. Δεν είναι τυχαίο ότι στην τρέχουσα περιοδεία επανένωσής τους, αυτά τα 5 κομμάτια δεν λείπουν ποτέ από το setlist.
Το Μεγάλο Συναυλιακό Απωθημένο: Σεπτέμβριος 2001
Για το κλείσιμο, αξίζει να θυμηθούμε τη μεγαλύτερη συναυλιακή «ξενέρα» που ζήσαμε ποτέ στην Ελλάδα. Το καλοκαίρι του 2001 με βρίσκει φαντάρο στη Λέσβο. Είχα καταφέρει να πάρω άδεια τον Ιούλιο για να δω την επική μέρα του Rockwave (Judas Priest, Megadeth, Cradle of Filth, Savatage).
Η επόμενη μεγάλη άδεια είχε κανονιστεί για τις 20 Σεπτεμβρίου. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2001, στον περιβάλλοντα χώρο του ΟΑΚΑ, θα βλέπαμε για πρώτη φορά στην Ελλάδα τους Pantera σε co-headline εμφάνιση με τους Slayer! Η ανυπομονησία ήταν στα ύψη.
Και μετά ήρθε η 11η Σεπτεμβρίου. Η επίθεση στους Δίδυμους Πύργους άλλαξε τον κόσμο μέσα σε μια στιγμή. Η ευρωπαϊκή περιοδεία των Pantera/Slayer, που θα ξεκινούσε στις 13 Σεπτεμβρίου από το Δουβλίνο, ακυρώθηκε αμέσως. Μάλιστα, τα μέλη των Pantera αποκλείστηκαν στην Ιρλανδία για 6 μέρες, καθώς όλες οι πτήσεις προς τις ΗΠΑ είχαν παγώσει.
Στο στρατόπεδο, όλες οι άδειες κόπηκαν λόγω γενικής επιφυλακής. Το live δεν έγινε ποτέ, η μπάντα διαλύθηκε λίγο μετά, η ιστορία γράφτηκε με αίμα και το απωθημένο έμεινε ζωντανό για 25 ολόκληρα χρόνια, μέχρι το 2026.
Τώρα που έρχονται στην Αθήνα, απο τώρα ακούω τις γκρίνιες, ότι δεν είναι Pantera αυτοί δίχως τους Dimebag Darrell και Vinnie Paul. Είναι λόγος για να μην πάει κανείς; Πιστεύω πως όχι, καθώς οι Pantera επέστρεψαν στη ζωή με τους Anselmo και Brown, πλαισιωμένους από τους μακροχρόνιους φίλους και συνοδοιπόρους τους, Zakk Wylde-κιθάρα και Charlie Benante (Anthrax)-ντραμς. Είναι οι δυό αυτοί μουσικοί, οι πλέον καταλλήλοι στην θέση των αδελφών; Η ερώτηση είναι ρητορική, και θα μας το αποδείξουν στο live.
