10 δίσκοι που καθόρισαν τον ηγέτη των Underground Youth

Ενόψει του νέου τους ερχομού στην Ελλάδα (Παρασκευή 4/10 στη Θεσσαλονίκη, στο Fix Factory Of Sound + Σάββατο 5/10 στην Αθήνα, στο Fuzz), ο Craig Dyer μας μιλάει για τους Modern Lovers, τους Spacemen 3, τους Swans και όσους άλλαξαν τη ζωή του με τα άλμπουμ τους

Rowland S. Howard – Teenage Snuff Film [1999]

Ο απαράμιλλος ήχος της κιθάρας του, με στοίχειωσε από τη στιγμή που ερωτεύθηκα τους The Birthday Party. Και το ντεμπούτο του ως σόλο καλλιτέχνης, παραμένει έμπνευση.

Bob Dylan – Desire [1976]

Είναι απλά αδύνατον να ξεχωρίσω έναν δίσκο του: πάρα πολλοί επέδρασαν στη ζωή μου, κράτησα κιθάρα στα χέρια μου εξαιτίας του Dylan. Επέλεξα το Desire, καθώς επιστρέφω σε αυτό πολύ συχνά και με ενέπνευσε πάνω στη νέα μουσική μου.

Spacemen 3 – Taking Drugs To Make Music To Take Drugs To [1990]

Τους ανακάλυψα μέσα από αυτήν τη συλλογή. Ήταν μια αποκάλυψη! Με οδήγησε σε νέα μέρη, όχι μόνο σε όσα ακούω, αλλά και σε όσα έχω δημιουργήσει.

Swans – Swans Are Dead [1998]

Zoύσα στο Ρέικιαβικ, όταν τους πρωτάκουσα. Ένας φίλος έβαλε το "I Crawled" από αυτόν τον live δίσκο, σε μια playlist που μου έφτιαξε. Όταν τέλειωσαν εκείνα τα 10 ψυχοφθόρα λεπτά, έβγαλα τα ακουστικά και έκατσα να ηρεμήσω. Αυτή η ανάμνηση δεν φεύγει ποτέ από το κεφάλι μου...

The Chameleons – Script Of The Bridge [1983]

Απλά τον αγαπώ. Μου δημιουργεί αόριστα συναισθήματα νοσταλγίας και γι' αυτό συχνά επιστρέφω σε εκείνον.

The Modern Lovers – The Modern Lovers [1976]

Ένας απίστευτα επιδραστικός δίσκος. Ο ήχος του, η παραγωγή, οι στίχοι του Jonathan Richman. Η θέση του οφείλει να είναι εκεί ψηλά με το The Velvet Underground & Nico, ως ένα άλμπουμ που, όσοι το άκουσαν, έκαναν κάτι στη συνέχεια.

Suicide – Suicide [1977]

Τα ίδια ακριβώς ισχύουν και γι' αυτό το ντεμπούτο. Είναι από τους δίσκους που κάνει όλους τους άλλους να ακούγονται άνευ σημασίας...

Martial Solal - À Bout De Souffle soundtrack (Με Kομμένη την Aνάσα) [2012]

Η δική τους εκδοχή σε ένα πανέμορφο soundtrack, από μια αγαπημένη ταινία του 1960. Στη δική μου πραγματικότητα με συνόδευσε και με οδήγησε μόνο σε παρόμοια όμορφες ανακαλύψεις.

The Brian Jonestown Massacre – Methodrone [1995]

Όφειλα να συμπεριλάβω τους Brian Jonestown Massacre σε αυτήν τη λίστα. Ο Anton Newcombe ήταν βασικός λόγος να αποφασίσω να γίνω μουσικός. Τα έφερε έτσι η ζωή, τον γνώρισα, δουλέψαμε μαζί. Ο πρώτος δίσκος τους δεν είναι ο αγαπημένος μου, αλλά είναι καθοριστικός για μένα.

The Cure – Disintegration [1989]

Ποτέ δεν θα ξεχάσω τη στιγμή που το "Plainsong" ξεχύθηκε στα αυτιά, ξεκινώντας αυτό το αριστούργημα. Παραμένει ένα από τα αγαπημένα μου, όλων των εποχών.

Cranes – Forever [1993]

Πραγματικά όμορφος και δυστυχώς υποτιμημένος δίσκος. Τα φωνητικά της Alison Shaw είναι από άλλον πλανήτη. 

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Κοκάλινα γυαλιά, κασετόφωνο και μια καταμέτρηση των ταινιών του Γούντι Άλεν φέρνουν τα χρώματα της

Πώς γίνεται να πονάς, να λυπάσαι, να θυμώνεις σε μια άλλη γλώσσα; 

FEATURED TODAY

Μπροστά στην υπερπλήρη αρένα του Tae Kwon Do, βούτηξαν στο σιδηρούν εκτόπισμα του The Age Οf Aquarius, δίνοντας μια εξαιρετική, γεμάτη ενέργεια συναυλία, από
Fundracar ή αλλιώς το καράβι της διασκέδασης (σε ελεύθερη μετάφραση). Μια ερμηνεία που αποτυπώνει μόνο τη μισή αλήθεια του αθηναϊκού multi-culti σχήματος, που
Ό,τι γκρίνιες κι αν υπήρξαν για το Pitfalls, οι Νορβηγοί τις έσβησαν με έναν συναυλιακό θρίαμβο στο φουλαρισμένο από κόσμο Fuzz, που τους «υποχρέωσε» στο ...

HOT STORIES

Υπόσχεται όμως να επανέλθει δριμύτερος: «Αυτοί που ήδη έχουν πάρει εισιτήρια τώρα θα είναι οι πρώτοι που θα πάρουν εισιτήρια όταν επιστρέψω στη σκηνή και ...

Δείτε το "If You Run", μια νέα προσθήκη στα περίφημα Desert Sessions
Έρχονται όλοι τον Ιούνιο με ελεύθερη είσοδο, στα πλαίσια του Summer Nostos Festival
Top
0
Shares
0
Shares
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…