Τα περισσότερα τραγούδια γεννιούνται μέσα σε στούντιο γεμάτα καλώδια και κουμπάκια. Κάποια άλλα, ξεκινούν από κάτι πολύ πιο ταπεινό: ένα μικρό, επίμονο riff πάνω σε ένα ασθματικό αρμόνιο που μοιάζει να αναπνέει δύσκολα, σαν ήρωας από ταινία του Almodóvar.
Κάπως έτσι γεννήθηκε το νέο τραγούδι του Evripides and His Tragedies, με τίτλο "¿Quién necesita un amor?". Στην αρχή ήταν απλώς μια bedroom-pop άσκηση: ένα μοτίβο που ο Ευριπίδης έπαιζε ξανά και ξανά σε ένα παλιό αρμόνιο το οποίο ήταν της μητέρας του συντρόφου του. Σιγά σιγά, όμως, το κομμάτι άρχισε να αποκτά δική του ζωή. Το riff άνοιξε σαν μικρό παράθυρο και μέσα από αυτό πέρασαν synths, μελωδίες και μια διάθεση που ισορροπεί ανάμεσα στο χαμόγελο και την υπόγεια θλίψη.
Το αποτέλεσμα είναι μια ονειρική synth indie-pop ωδή στην ιδέα ότι μπορείς να ζεις χωρίς να κυνηγάς τον έρωτα. Η ιστορία ξεδιπλώνεται μέσα από κυνικούς (και συχνά χιουμοριστικούς) στίχους στα ισπανικά, τη δεύτερη γλώσσα του Ευριπίδη μετά από περισσότερα από είκοσι χρόνια ζωής στην Ισπανία.
Κι όμως, κανένας δεν ξεγελιέται πραγματικά. Πίσω από τη δήλωση αυτάρκειας υπάρχει μια σχεδόν γλυκιά μελαγχολία, μια αίσθηση λαχτάρας που θέλει πάντα να επιστρέφει. Σαν εκείνη τη στιγμή που ο αφηγητής του Roland Barthes γράφει για την επιθυμία ως κάτι που δεν τελειώνει ποτέ, απλώς αλλάζει μορφή.
Το single συνοδεύεται και από ένα βίντεο που σκηνοθέτησε ο Marc Ribera, ο οποίος έχει επίσης επιμεληθεί το εξώφυλλο του single, δημιουργώντας έτσι ένα ενιαίο pop σύμπαν γύρω από το τραγούδι, που μοιάζει να στέκεται ακριβώς σε αυτό το όριο: ανάμεσα στην ειρωνική απόσταση και στη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη για σύνδεση. Και μας θυμίζει κάτι απλό αλλά σπάνιο: ότι η αυτάρκεια και η λαχτάρα μπορούν να συνυπάρχουν στο ίδιο τραγούδι, όπως δύο σκιές που χορεύουν μαζί στο ίδιο δωμάτιο.
