View More

Δημήτρης Μαραμής - Οι Στοιχειωμένοι

Χάρμα οφθαλμών και ώτων, είναι ένα έργο μεγαλόπνοο, πλούσιο, βαθύ, σε διάλογο με τις ρίζες του τόπου μας μα συνάμα και σύγχρονο, με μουσικό ορίζοντα διεθνή –σε έναν δίκαιο κόσμο, θα πρέπει να καταστεί ορόσημο αναφοράς...

Χώρος
Μέγαρο Μουσικής (αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη), Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής
26/2/2019
Φωτογράφος
Γιώργος Σπανός (1,3,4,6,8,10), Δημήτρης Κωνσταντινίδης (5,7,9), Νικηφόρος Βιδάλης (2)
Χάρης Συμβουλίδης
Χάρης Συμβουλίδης

Οι Στοιχειωμένοι τραβούν την προσοχή σου ήδη πριν ανέβει η αυλαία, από τη ζωηρή εισαγωγική ουβερτούρα. Σκεφτόμουν καθώς την άκουγα πόσο νερό κύλησε στο αυλάκι από τα Σονέτα Του Σκοτεινού Έρωτα –το ντεμπούτο του Δημήτρη Μαραμή στη δισκογραφία (2004)– πόσο σίγουρα έγιναν εν καιρώ τα δημιουργικά του πατήματα, πόσο ακριβείς οι ενορχηστρωτικές πιρουέτες μεταξύ ελληνικού και διεθνούς, πόσο βάθυνε ο διάλογός του με την κληρονομιά του Μάνου Χατζιδάκι. Όπως θα αποδεικνυόταν και στη συνέχεια της βραδιάς, ο Αθηναίος συνθέτης βρίσκεται σε μια πολύ ουσιαστική φάση της καριέρας του, την οποία και επισφραγίζουν οι Στοιχειωμένοι ως έργο συνάμα τοπικό, βαλκανικό μα και παγκόσμιο.

55Stx_2.jpg

Παρά ταύτα, το θέαμα που αντικρίζεις με το που παραμερίζει η κουρτίνα της αίθουσας «Αλεξάνδρα Τριάντη» στο Μέγαρο, κλέβει για λίγο την παράσταση από τη μουσική: νεκροί συσπώνται και τινάζονται στους τάφους τους, αρχίζοντας το τραγούδισμα μιας μαύρης ιστορίας. Η κινησιολογία τους, συναρπαστική –φαντάζει σχεδόν υπεράνθρωπη και πρέπει να απαίτησε πολλά σε σωματικό επίπεδο από τον θίασο. Χέρια, πόδια μα και ο κορμός ο ίδιος αρκετές φορές θυμίζουν τα ζόμπι του George Romero στην εμβληματική Νύχτα των Ζωντανών Νεκρών (1968), εκείνα δηλαδή τα μοντέρνα γκουλ που βαδίζουν ακανόνιστα μα και με μια αδυσώπητη δέσμευση προς το καταβρόχθισμά σου.

55Stx_3.jpg

Η πρώτη αυτή πράξη των Στοιχειωμένων λειτουργεί βασικά ως γέφυρα προς τον κόσμο των δημοτικών τραγουδιών που απασχολεί τα επόμενα δύο μέρη της τριλογίας, από την άποψη ότι βασίζεται σε καινούριο λιμπρέτο, γραμμένο από τον Σωτήρη Τριβιζά. Εντούτοις η πηγή εντοπίζεται στον λαϊκό φωκικό θρύλο για το Στοιχειό της Χάρμαινας, ο οποίος αναβιώνει ξανά στη σημερινή Άμφισσα (από το 1995 και μετά), κάθε τελευταίο Σαββατοκύριακο των Αποκριών. Διαδραματίζεται βέβαια σε χρόνους αλλοτινούς και τραγουδά την ξέγνοιαστη, νεανική αγάπη του Κωνσταντή και της Λενιώς, που η μοίρα άφησε ανεκπλήρωτη, βυθίζοντάς τη σε ένα τρομακτικό σκοτάδι.

MOVIEWORLD

Ανδρέας Κύρκος

Ο Ανδρέας Κύρκος γράφει για τη σειρά του HBO που προσπαθεί να πει μια απογυμνωμένη μα και εξαιρετικά μεγεθυμένη αλληγορική ιστορία που παίζει με τους ...

FEATURED TODAY

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, ασχολείται ενδελεχώς με το ...

Η χρήση και η σημασία του όρου από τη δεκαετία του ‘30 ως τα τέλη των 70s.

Πέρα από το πρώτο ταξίδι που θέλει να κάνει όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν, ο ηγέτης των Madrugada μίλησε στην Τάνια Σκραπαλιώρη για τις τωρινές συνθήκες ...

HOT STORIES

H κόπια του Double Fantasy ξεκινάει στην τιμή των 400.000 δολαρίων.

Οι στίχοι του κομματιού βασίστηκαν σε ποίημα που είχε γράψει στη σύζυγό του, όπως αποκάλυψε η ίδια σε Instagram post της για τα 10 χρόνια του My ...

Δείτε την performance της βρετανίδας ποπ σταρ στα φετινά American Music Awards.

Top