Bellrays

Κείμενο: Μάνος Μπούρας

Ελάχιστες ώρες πριν οι τέσσερις Bellrays ανέβουν στη σκηνή του Ρόδον και απειλήσουν πολύ συχνά να τινάξουν την οροφή του στον αέρα, και αφού πήραμε μια σύντομη πρώτη γεύση για το τι πρόκειται να δούμε κατά τη διάρκεια του sound check τους, συναντήσαμε το μισό του γκρουπ (δηλαδή την τραγουδίστριά τους Lisa Kekaula και τον νέο τους ντράμερ Eric Allgood) για μια σύντομη κουβέντα. Όντας ένα απ' τα περισσότερο ενδιαφέροντα νέα ροκ σχήματα που έφτασαν στ' αυτιά μας, τους θέσαμε μια σειρά ερωτήματα για να ανακαλύψουμε τι πιστεύουν εκείνοι για τη μέχρι σήμερα πορεία τους σαν συγκρότημα.

- Αν δεν κάνω λάθος, δεν είναι αυτή η πρώτη φορά που επισκέπτεστε την Ευρώπη.
- Η πρώτη μας εμφάνιση στην Ευρώπη έγινε το 1999 στη Γαλλία, για λογαριασμό του Canal +, ένα πολύ μεγάλο δίκτυο που παρακολουθούν πολλοί θεατές. Η ατυχία ήταν ότι τότε οι δίσκοι μας δεν διανέμονταν στην Ευρώπη. Επιστρέψαμε στις αρχές του 2002, οπότε και ο δίσκος στην Poptones είχε ήδη κυκλοφορήσει. Αυτή είναι η πρώτη μας φορά στην Ελλάδα, αλλά η Ευρώπη δεν μας είναι άγνωστη.

- Πριν από εδώ βρισκόσαστε στη Γαλλία, είστε στα μισά μιας περιοδείας… Ποια είναι η αντίδραση του ακροατηρίου που παρακολουθεί τις συναυλίες σας;
- Στην Ισπανία ο κόσμος μας αποθέωσε, και όταν μετά παίξαμε στη Γαλλία, νόμιζα ότι βρισκόμουν στην Ισπανία! Το ακροατήριο είναι πολύ ανοιχτό στις αντιδράσεις του εκεί, και αφήνει τα συναισθήματά του να φανούν και να μεταδοθούν σ' εμάς που βρισκόμαστε απέναντί τους, κάτι που Δε συμβαίνει στην Αμερική.

- Τα καλά νέα είναι ότι σαν μεσογειακός λαός κι εμείς, αντιδρούμε με τον ίδιο τρόπο στα συγκροτήματα που μας αρέσουν.
- Αυτό είναι καλό! λέει η Lisa, γελώντας βροντερά.

- Θα λέγατε ότι η μπάντα έχει την αποστολή να συνεχίσει το ροκ εν ρολ μύθο;
- Σχετικά ναι, αυτό κάνουμε. Αισθάνομαι ότι στο παρελθόν οι άνθρωποι ξέχασαν τι σημαίνει ροκ εν ρολ, ότι δεν είναι μουσική για ασανσέρ και δεν είναι όχημα της ποπ μουσικής. Είναι ένας τρόπος έκφρασης του εαυτού σου στο ίδιο επίπεδο με την τζαζ ή την κλασική μουσική. Είναι ένα είδος κεριού που ο κόσμος χρειάζεται κάποιον να κουβαλάει, και το δίχως άλλο αυτό κάνουμε.

- Θα λέγατε ότι το ροκ εν ρολ αγγίζει ένα χαμηλό της σημείο αυτή την περίοδο η είναι μια καλή εποχή για το είδος;
- Νομίζω ότι είναι μια καλή περίοδος μα δεν θέλω να συγχέουμε το καλό με αυτό που έχει απήχηση. Υπάρχει πολλή μουσική που προωθείται μπροστά στα ανοιχτά μάτια του ακροατηρίου που δεν είναι αληθινή, είναι μια καμουφλαρισμένη προσπάθεια που ενσαρκώνει την εμπορευματοποιημένη ιδέα κάποιου για το τι είναι ροκ εν ρολ. Χρειαζόμαστε την αλήθεια στη μουσική, ανθρώπους που να αισθάνονται πραγματικά αυτό που κάνουν και να μην εκμεταλλεύονται τη θέση τους για να γίνουν ροκ αστέρες.

- Η μουσική σας φανερώνει ορισμένες προφανείς αναφορές από το παρελθόν. Βρίσκετε κάτι αντίστοιχα άξιο αναφοράς στο σήμερα;
- Εγώ δεν έχω ακούσει κάποιον τύπο μουσικής που να μοιάζει με τον δικό μας, το πιο εντυπωσιακό για μένα που παίζω πια τύμπανα στη μπάντα είναι ότι δεν είχα υπόψιν μου ότι υπήρχε συγκρότημα που να ηχεί έτσι. Πολλές φορές κάποιοι λένε ότι η μουσική μας είναι ρετρό και μας συγκρίνουν με μπάντες απ' τα '60ς και τα '70ς, τότε που συνέβαινε μια ροκ αναγέννηση. Εγώ νομίζω ότι προσπάθουμε για μια ροκ αναγέννηση σήμερα και δεν προσπαθούμε να αναβιώσουμε το παρελθόν αλλά να αλλάξουμε το παρόν. Συνεισφέρουμε πολλά στοιχεία που δεν τα έχουν δοκιμάσει άλλοι παλιότερα.

- Έχετε περιγράψει τη μουσική σας σαν "Maximum Rock 'N' Soul". Παρότι το ροκ μέρος είναι εμφανές, πόσο πολύ διακριτό είναι το σόουλ κομμάτι πέρα απ' τα φωνητικά;
- Υπάρχουν πολλά σόουλ στοιχεία στη μουσική μας, είναι κρίμα που ο κόσμος σταματάει στη φωνή μου σε ότι αφορά στο σόουλ κομμάτι. Το ροκ εν ρολ έχει φτάσει στο σημείο να ξεχάσει την Etta James ή τον Lou Rawls και τα φοβερά τραγούδια που ερμήνευαν, καθώς και το πόσο φοβερές μπάντες είχαν πίσω τους. Θα έλεγα ότι το συγκρότημα έχει τέσσερα στοιχεία της σόουλ κι όχι μόνο εμένα.

- Θα έλεγες ότι με τόσο δυνατές κιθάρες που παίζετε, ο κόσμος μένει σ' αυτές και δεν ψάχνει από κάτω τους να δει τι υπάρχει;
- Δεν ξέρω αν ισχύει κάτι τέτοιο, γιατί υπάρχουν και πιο σιγανά κομμάτια σαν το "Have A Little Faith" όπου δεν υπάρχει δυνατή μουσική και ο κόσμος καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα. Νομίζω ότι πρόκειται για στενοκεφαλιά απ' την πλευρά κάποιου που σκέφτεται κατ' αυτό τον τρόπο, και θεωρώ ότι όταν η μουσική είναι έτσι παιγμένη και εμείς είμαστε εδώ να εξηγούμε ορισμένα πράγματα για τη μουσική μας μέσω των συνεντεύξεων, περιμένουμε και απ' το κοινό να ανταποκριθεί ανάλογα. Είναι παρήγορο που ένα μέρος του ακροατηρίου στις συναυλίες δεν μπορεί να σταματήσει να κινείται, και δεν εννοώ να χτυπιέται στις τρεις πρώτες σειρές. Αυτό συμβαίνει και σ' εμένα όταν ακούω σόουλ και φανκ μουσική και νιώθω υπέροχα όταν η αλήθεια μεταδίδεται απ' τα τραγούδια.

- Μήπως η μουσική σας απαιτεί μεγαλύτερο φάσμα ακουσμάτων απ' τον ακροατή;
- Ίσως ναι, αν και δεν χρειάζεται να είναι κανείς εξπέρ για να την εκτιμήσει. Μου λένε κάποιοι ότι "αν και δεν είμαι μουσικός, μ' αρέσει η μουσική σας", και απαξιώνοντας τον εαυτό τους, νομίζουν ότι επειδή δεν έχουν κάνει σπουδές επάνω στη μουσική, η γνώμη τους δεν μετράει. Στην πραγματικότητα ισχύει το ακριβώς αντίθετο, λογαριάζω τη γνώμη τους περισσότερο απ' τη δική μου ή άλλων μουσικών επειδή αν είσαι διαρκώς μέσα στο "μουσικό κουτί"¨, δύσκολα αντιλαμβάνεσαι τι συμβαίνει έξω απ' αυτό. Πολλοί κάνουν πάλι το λάθος και συζητούν για τη μουσική, μα δεν λένε ποτέ τι αισθάνονται όταν την ακούνε. Κοιτούν γύρω τους για να δουν τις αντιδράσεις των άλλων για ένα κομμάτι πριν σου πουν τη δική τους γνώμη, θέλουν να είναι σίγουροι ότι αποτελούν μέρος του πλήθους. Η μουσική μας είναι συνδεδεμένη με κάθε τι που την αποτελεί, τους ήχους, τα τύμπανα, τα τραγούδια, τα φωνητικά, όλα αποτελούν μια εμπειρία που είτε θα λατρεύεις, είτε θα μισείς, δεν μπορείς να βρίσκεσαι στη μέση μ' αυτή τη μπάντα, θα πρέπει να αποφασίσεις.

- Η μουσική σας κινείται βασικά στο χώρο του ροκ εν ρολ. Είναι και ο τρόπος ζωής σας ροκ εν ρολ;
- Δηλαδή τι, να πίνουμε μπύρες, να κοιμόμαστε ελάχιστα και άλλα τέτοια; είναι δύσκολο να το κάνεις αυτό και να παίζεις!

- Πολλοί το κάνουν!
- Δεν το πιστεύω! Ίσως το κάνουν αλλά οι συναυλίες τους είναι για τα μπάζα! Η μουσική μας είναι πολύ απαιτητική για να κάνουμε τέτοια. Για να σου δώσω ένα παράδειγμα, αυτή τη στιγμή συντηρούμαστε με Ε, χτες κοιμηθήκαμε 5 ώρες σύνολο γιατί έπρεπε να πάρουμε το αεροπλάνο στις 9 το πρωί, φύγαμε απ' το ξενοδοχείο στις 5.30, τελειώσαμε την προηγούμενη συναυλία στις 1.30. Στην πόλη εκείνη είχαμε φτάσει στις 8 το απόγευμα γιατί είχαμε να εμφανιστούμε σε μια τηλεοπτική εκπομπή… Αυτός είναι ο ροκ εν ρολ τρόπος ζωής, φίλε μου, αν είσαι σοβαρός γι' αυτό που κάνεις… Κι αν ροκ εν ρολ τρόπος ζωής σημαίνει να μην κοιμάσαι, τότε τον ζούμε στο έπακρο (γέλια).

- Lisa, διάβασα ότι έκανες φωνητικά σε μια μπάντα με το όνομα The Now Time Delegation. Τι ακριβώς παίζουν αυτοί;
- Τίποτα που θα συζητήσουμε εδώ, τώρα. Χα χα χα χα χα!

- Ωραία τότε, πέστε μου τι είδους σόου να περιμένουμε σήμερα;
- Τι είδους ακροατήριο να περιμένουμε σήμερα;

- Τι είδους ακροατήριο προσελκύετε συνήθως;
- Τους ροκ εν ρόλλερς! Κι όσους φορούν δερμάτινα μπουφάν!

Παραδόξως, εκείνο το βράδυ δεν είδα πολλά δερμάτινα μπουφάν στο Ρόδον. Κι όχι μόνο δεν στεναχωρήθηκα, μου είπε κάτι πολύ χαρμόσυνο για το εγχώριο ροκ ακροατήριο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Λίγο πριν την προβολή του Ζητείται Διέξοδος στο Backstage Film Festival (Κυριακή 12/7), ο σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ

Οι Αμερικανοί με τον δεύτερο δίσκο τους Mandala of Fear δίνουν μαθήματα πολυπρισματικού heavy rock και ο ντράμερ

FEATURED TODAY

Λίγο πριν την προβολή του Ζητείται Διέξοδος στο Backstage Film Festival (Κυριακή 12/7), ο σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ μίλησε στη Βασιλεία Μαξακούλη και το ...

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής ακούει δυνατά τσιτωμένο hardcore, από την Ουάσινγκτον μέχρι την Αθήνα κι από εκεί στο Λος Άντζελες.

HOT STORIES

Οι Massive Attack συνεργάζονται με τους Algiers, τον Saul Williams και τους Young Fathers στο νέο τους υλικό που μας προετοιμάζει για την εμφάνισή τους

Στις 4 Σεπτεμβρίου ο 11ος δίσκος των Stones θα είναι και πάλι διαθέσιμος με νέα ακυκλοφόρητα τραγούδια σε ποικίλες deluxe εκδοχές και όχι

43 χρόνια μετά κυκλοφορεί ένα επίσημο clip του κομματιού.

Top