View More

Cold Cave: Έχω όρεξη για αυτό που κάνω, διαθέτω τις ικανότητες και είμαι ειλικρινής. Φτιάχνω τον δικό μου κόσμο...

Κοινό από διάφορες μουσικές «φυλές» περιμένει (πώς και πώς) την εμφάνιση αυτού του σόλο πρότζεκτ του Wesley Eisold, ο οποίος μας μιλάει εδώ –μεταξύ άλλων– για τις hardcore punk μέρες του, αλλά και για τις συγγραφικές του ανησυχίες...

Ροζίνα Αράπη
Ροζίνα Αράπη

 

Επιτέλους, ο WesleyEisold φέρνει και στα μέρη μας το σόλο project του, τους ColdCave. Με αφορμή λοιπόν την επικείμενη εμφάνιση στη DeathDisco(Τρίτη, 21 Ιανουαρίου), μιλήσαμε μαζί του για τις hardcorepunk μέρες του, τις γενικότερες επιρροές του, αλλά και τις συγγραφικές του ανησυχίες...

Εκτός του να γράφεις μουσική, έχεις και τη δική σου εκδοτική εταιρεία την HeartwormPress μέσω της οποίας έχεις εκδώσει το Deathbeds. Σκοπεύεις να συνεχίσεις  τις συγγραφικές σου αναζητήσεις και να εκδώσεις κάτι ακόμα στο μέλλον, όπως π.χ. ένα μυθιστόρημα;

Φυσικά και σκοπεύω να συνεχίσω! Τον περασμένο χρόνο κυκλοφόρησαν μέσω της Heartworm και κάποια singles των Cold Cave, όμως η προτεραιότητα αυτής δεν είναι η μουσική, αλλά τα κείμενα. Δουλεύω πάνω σε μια νέα ποιητική συλλογή, η οποία θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2014.

Ποιες είναι γενικά οι λογοτεχνικές σου επιρροές;

Οι επιρροές μου είναι συγγραφείς και ποιητές σαν τον Celine, τον Genet, τον Rilke, τον Baudelaire... Φαντάζομαι βέβαια πως αρκετοί άνθρωποι έχουν τις ίδιες επιρροές.

Θα περιοδεύσετε με τους NineInchNails στην Ευρώπη. Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία και πώς την υποδέχτηκες;

Με προσέγγισαν οι ίδιοι, και πραγματικά ανυπομονώ για αυτές τις εμφανίσεις! Έχω τεράστιο σεβασμό για τους Nine Inch Nails, η μουσική μου έχει επηρεαστεί αρκετά από εκείνους, ενώ μου άρεσε πολύ και το πρόσφατο άλμπουμ τους, το HesitationMarks

Οι πρώτες δύο κυκλοφορίες των ColdCave έγιναν από τη Matador, αλλά τώρα επέστρεψες στο self-releasing, με το να κυκλοφορείς το υλικό μέσω της Heartworm και της Deathwisη (ανεξάρτητης δισκογραφικής του JacobBannon των Converge). Προτιμάς τη D.I.Y. φιλοσοφία από το να είσαι «δεμένος» με ένα δισκογραφικό συμβόλαιο;

Υπάρχουν υπέρ και κατά και στις δύο περιπτώσεις... Πάντως μου αρέσει το γεγονός ότι δεν είμαι υποχρεωμένος να ακούω κακές συμβουλές, κάτι το οποίο αρκετοί άνθρωποι στις δισκογραφικές έχουν σε αφθονία. Φτιάχνω τον δικό μου κόσμο κι εγώ μπορώ να τον καταλάβω. Επέλεξα έναν δρόμο που χρειάζεται περισσότερη δουλειά. Δεν έχω κάποιον για τα PR, δεν έχω manager, label, τίποτα. Αλλά έχω όρεξη για αυτό που κάνω, διαθέτω τις ικανότητες και είμαι ειλικρινής.

Coldc_2

Από τη hardcorepunk σκηνή με τους AmericanNightmare/GiveUpTheGhost και τους SomeGirls έφτιαξες στη συνέχεια τους ColdCave, κίνηση που παραξένεψε αρκετούς από τους fans σου. Έχεις βέβαια δηλώσει σε συνεντεύξεις σου ότι οι αγαπημένες σου μπάντες όταν μεγάλωνες ήταν οι SistersOfMercy, οι Cure και διάφορα ακόμα νεορομαντικά newwave συγκροτήματα. Γιατί λοιπόν ασχολήθηκες με το hardcore, αρχικά; Αισθάνεσαι τώρα ότι εκφράζεσαι καλύτερα μέσω των ColdCave;

Δεν εκφράζομαι απαραιτήτως καλύτερα με τους Cold Cave, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Οι ευαισθησίες μου παραμένουν ίδιες, είναι ακόμα εκεί. Μπορώ άλλωστε να είμαι μόνο ο εαυτός μου. Ξεκίνησα τους Cold Cave, όπως και το να γράφω  ηλεκτρονική μουσική, γιατί ήθελα να συνθέτω μόνος μου. Επίσης, δεν μπορώ να παίζω μουσικά όργανα λόγω της αναπηρίας μου (σ.σ.: έχει γεννηθεί με ένα χέρι). Υποθέτω επιπλέον ότι η έκφραση γίνεται πιο άμεση, όταν έρχεται από μόνο μία πηγή.

Έκανες πρόσφατα μια επέμβαση και επέλεξες το πρόσθετο χέρι που έβαλες να είναι μαύρου χρώματος. Πώς προέκυψε μια τέτοια απόφαση; Έχει επηρεάσει αυτή η αλλαγή τη ζωή σου και τις συνθετικές σου ικανότητες;

Μου άρεσε η ιδέα του μαύρου χρώματος, γιατί ταιριάζει καλύτερα με τα ρούχα μου και με το όλο attitude το οποίο βγάζω προς τα έξω.  Δεν με έχει επηρεάσει όμως σε κάτι, το θεωρώ περισσότερο σαν ένα ενδιαφέρον νέο αξεσουάρ.

Σου λείπουν αλήθεια οι μέρες με τους AmericanNightmare/GiveUpTheGhost; Ή πρόκειται για μια εποχή που ανήκει πια στο παρελθόν;

Κάνουμε ακόμα κάποιες ζωντανές εμφανίσεις και το απολαμβάνω! Αλλά όχι, δεν μου λείπει αυτή η περίοδος, ειλικρινά. Μ’ αρέσει να προχωράω στη ζωή μου.

Αλλάζεις συχνά το line-up των ColdCave και έχεις δουλέψει με πολλούς καλλιτέχνες από διαφορετικά μουσικά είδη. Ιδανικά με ποιους θα ήθελες να συνεργαστείς στο μέλλον;

Έχω ορισμένους ανθρώπους στο μυαλό μου, αλλά είναι πολύ νωρίς για να πω. Είχα πολλά διαφορετικά line-ups σε ζωντανές εμφανίσεις, πράγματι. Η διαδικασία αυτή ήθελε πολλή προσπάθεια, έγιναν πολλές δοκιμές, έγιναν επίσης και πολλά λάθη, ενώ είχα και αρκετές αποτυχίες. Για τις οποίες όμως αισθάνομαι ευγνώμων. Όλα συμβαίνουν για έναν λόγο, άλλωστε...

Τον περασμένο χρόνο έπαιξες ζωντανά στο Μουσείο Guggenheim. Υπάρχει κάποιος άλλος «μη συνηθισμένος» συναυλιακός χώρος στον οποίον θα ήθελες να εμφανιστείς;

Θα ήθελα να παίξω στην Tate Modern, στο Λονδίνο.

Coldc_3

Στη Heartworm πολλοί καλλιτέχνες, π.χ. ο BoydRice, μπορούν να εκφράσουν καλλιτεχνικές ανησυχίες για τις οποίες δεν είναι και τόσο γνωστοί, όπως ας πούμε για τη συγγραφή. Πώς επιλέγεις τους ανθρώπους που θα εκπροσωπήσει η εταιρεία σου; Και ποιες καινούργιες κυκλοφορίες να περιμένουμε, πέραν της ποιητικής σου συλλογής; 

Αυτόν τον καιρό δουλεύω πάνω σε μια συλλογή με τον Jerome Reuter των Rome, σε δικά του κείμενα. Επίσης ετοιμάζουμε κάτι με τον Simon Bonney των Crime & The City Solution και φυσικά θα έχουμε και καινούργιο υλικό από Boyd Rice. Δουλεύω με ανθρώπους τους οποίους θαυμάζω και που εννοούν όλα όσα λένε.

Μιας και είναι η πρώτη φορά που φέρνεις τους ColdCave στην Ελλάδα, τι να περιμένει το εγχώριο κοινό από την επικείμενη εμφάνισή σας στη DeathDisco;

Το μόνο που έχω να πω είναι ότι το πάθος θα συναντήσει τον μινιμαλισμό, στο παρελθόν και το μέλλον.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ο Μιχάλης Δέλτα μιλάει για το νέο του δίσκο A new beginning στην Αγγελική Λάλου.

Μία από τις πολλά υποσχόμενες εκπροσώπους της φρέσκιας ημεδαπής fem rap σκηνής μας συστήνεται μέσα από μια κουβέντα με

FEATURED TODAY

Στο πέμπτο επεισόδιο της σειράς με τις πιο ενδιαφέρουσες φρέσκιες εγχώριες παραγωγές, οι δαίμονες που βασανίζουν τη ντόπια εναλλακτική πραγματικότητα επιστρέφουν.

Λίγο πριν τη μεγάλη επιστροφή των Muse στο φετινό Ejekt Festival, στις 29 Ιουνίου, ο Παναγιώτης Λουκάς κάνει μια αναδρομή των συναυλιών των Muse στη χώρα μας, από το 2000 ως δεύτερο όνομα μετά τους Closer έως τη γιγάντωση τους ως το απόλυτο mega rock act της εποχής μας. 

Όπου ο καταιγισμός από χορευτικά κομμάτια που ψάχνουν μια θέση ανάμεσα στα sunset κοκτέιλ και τα μεταμεσονύχτια σφηνάκια δεν έχει τέλος.
Top