Οι Pubs Δεν Ήταν Πάντα Άδειες

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί.  Στο νέο του Snap(shots), οι Fontaines D.C. του θύμισαν πώς είναι να ζεις.

Άγγελος Κλειτσίκας
Άγγελος Κλειτσίκας

Κι εκεί που το μυαλό ηρεμεί, δε σκέφτεται πολύ, συνεχίζει να συνθηκολογεί σιωπηλά με την αέναη πραγματικότητα της περίπου ζωής, σκάει ένα βίντεο σαν αυτό των Fontaines D.C. να παίζουν live το τραγούδι τους “A Hero’s Death” από το ομότιτλο περσινό τους άλμπουμ σε μία λονδρέζικη pub για την εκπομπή του Jimmy Fallon, και ξαφνικά το φράγμα σπάει, όλες οι παρορμήσεις και τα καταπιεσμένα «θέλω» ξεχειλίζουν, θες να βγεις έξω αργά, να ακούσεις καλή μουσική σε μπαρ που νιώθεις σαν σπίτι, να χορέψεις απελευθερωμένα ανάμεσα σε αγνώστους, να χτυπηθείς με μία μπύρα στο χέρι σε συναυλία, να ταξιδέψεις σε μία πόλη του εξωτερικού και να νιώσεις οικεία ανάμεσα σε ξένους, να «βρεθείς κάτω από ένα φως που σου ταιριάζει και να αντικρίσεις ένα φωτεινότερο μέλλον». Γιατί η ζωή δεν μπορεί να είναι τόσο άδεια.

Είναι οι Anorak Patch και το κομμάτι τους "Irate", η πρώτη, αληθινή, μουσική καταγραφή των όσων μας πήρε η πανδημία από τη γενιά που της στοιχίζει περισσότερο; Το τρίτο single από την τετράδα που έχει την βάση της στο Κολτσέστερ του Ηνωμένου Βασιλείου, γράφτηκε κατά τη διάρκεια του πρώτου lockdown και μιλάει για το πώς έχουν αλλάξει οι ζωές του γκρουπ λόγω της κατάστασης, αλλά και πόσο τους λείπει να πηγαίνουν και να παίζουν σε lives. Το φοβερό της υπόθεσης είναι ότι το εκπληκτικό αυτό τραγούδι που λειτουργεί ως στιγμιότυπο μιας εποχής, γράφτηκε από πιτσιρίκια, καθώς τα μεγαλύτερη σε ηλικία μέλη των Anorak Patch πηγαίνουν Λύκειο, ενώ ο ντράμερ τους είναι μόλις 14 ετών. Γνωρίστηκαν -που αλλού;- στο σχολείο  το 2019 και έκτοτε έχουν γράψει τρία τραγούδια, εκ των οποίων το “6 Weeks Party” έχει βρει τον χώρο του στην playlist του BBC 6, ενώ παράλληλα έχουν υπογράψει στο indie label Nice Swan Records για την κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ. Οι Anorak Patch αποδεικνύουν πως δεν χρειάζεται και πολλή σκέψη για να αποτυπώσει κανείς βιωματικά το συναίσθημα της εποχής, απλώς λίγη από αυτή την εφηβική, νεανική παρόρμηση και αλήθεια, που έχει χαθεί κάπου ανάμεσα στις απαιτήσεις της σύγχρονης μουσικής βιομηχανίας.

Άλλο ένα κομμάτι που προσγειώθηκε τις τελευταίες μέρες και ήδη βάζει υποψηφιότητα για ένα από τα ξεχωριστά της χρονιάς, είναι το “Narrator”, το πρώτο single από το επερχόμενο ντεμπούτο των Squid στη Warp, μία μπάντα που μας είχε συστηθεί πριν δύο χρόνια με μερικά κολλητικά, κιθαστικά singles. Όμως τώρα αλλάζουν απότομα ταχύτητα και υπογράφουν ένα 9λεπτο post-punk έπος που χτίζεται συνεχώς σε απρόβλεπτες κατευθύνσεις μέχρι να φτάσει στην κορύφωσή του με τα ουρλιαχτά της Martha Skye Murphy να χύνονται λυτρωτικά μέσα στον εκστατικό θόρυβο. Το τύπου 3D βίντεο του κομματιού έρχεται σε αρμονία με τη φύση του ίδιου του δίσκου, καθώς, όπως σχολιάζει η μπάντα «τα κομμάτια απεικονίζουν τους τόπους, τα γεγονότα και την αρχιτεκτονική που υπάρχουν μέσα σε αυτό».

Σε άλλα, δυστοπικά, νέα, πριν λίγες μέρες πήρε έγκριση μία νέα λειτουργία του Spotify, με την οποία η δημοφιλής πλατφόρμα έχει πλέον την άδεια να συγκεντρώσει δεδομένα για τις μουσικές της προτάσεις στους χρήστες βασισμένη στον τρόπο που αυτοί μιλάνε, αλλά και στους εξωτερικούς ήχους που ακούγονται στο βάθος. Δηλαδή, ανάλογα με το αν η φωνή κάποιου χρήστη ακούγεται νευρική, έντονη, συναισθηματικά φορτισμένη, χαρούμενη, μελαγχολική η πρόταση θα προσαρμόζεται ανάλογα, όπως επίσης και από την προφορά του λόγου, το φύλο, την ηλικία που αποπνέει μία φωνή. Όλα αυτά θα είναι πληροφορίες που θα καθορίζουν τον προσωπικό αλγόριθμο της πλατφόρμας απέναντι στον κάθε χρήστη μεμονωμένα. Δεν είναι ακόμη γνωστό αν πρόκειται για μία ιδέα που έχει ήδη εφαρμοστεί αθόρυβα ή αν είναι κάτι που βρίσκεται για την ώρα σε θεωρητικό πλαίσιο, αλλά, υποθέτω πως αν μια μέρα αρχίστε να κλαίτε γοερά και το Spotify σας προτείνει το “Everybody Hurts”, θα πρέπει να αρχίσετε να ανησυχείτε.

Ο θάνατος της Sophie ήρθε πολύ ξαφνικά. Και πολύ άδοξα. Δεν είχα ιδέα ότι έμενε στην Αθήνα το τελευταίο διάστημα. Και μέσα από άρθρα που γράφτηκαν μετά την απώλειά της, έμαθα πολλά, συγκινητικά για την ύπαρξη της που δεν γνώριζα, αλλά και συνειδητοποίησα πως ήταν ένας άνθρωπος που έκανε τα πάντα για να κυνηγήσει τη τέχνη και την εύρεση της αληθινής της ταυτότητας μέσα από αυτή, καταφέρνοντας να θεωρείται μία από τις πιο ριζοσπαστικές μουσικές προσωπικότητες των τελευταίων χρόνων που έσπρωχνε την pop μουσική συνεχώς προς το μέλλον. Ακούγοντας ξανά πιο προσεκτικά το άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 2018, συνειδητοποιώ το πόσο έντονα θα λείψει ματιά της από τον χώρο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει

FEATURED TODAY

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος χάνεται στον κατάλογο της Jazzaggression και κολλάει με το Mona Lisa του Christian Reim Sextet.

Αεικίνητος μουσικά Γάλλος, αφεντικό της Ed Banger από την οποία ακούσαμε τους Justice, μάνατζερ των Daft Punk για 12 χρόνια. Τώρα που οι τελευταίοι ...

Ελίνα Δημητριάδη, Δημήτρης Λιλής και Παναγιώτης Μένεγος αποχαιρετούν το γαλλικό δίδυμο που χόρεψε τον πλανήτη "harder, better, faster, stronger" για ...

HOT STORIES

Το Carnage που μας υποσχέθηκε πριν λίγο καιρό ο Cave, είναι τώρα εδώ.

Ακούστε το mix της Ισλανδής για το Sonos Radio με τραγούδια «που έσωσαν τη ζωή της».

Ένα βγαλμένο από τα 70s poster-teaser μοιάζει να επιβεβαιώνει τις λεπτομέρειες για τον νέο δίσκο της St. Vincent.

Top