Είκοσι χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το Back To Black της Amy Winehouse επιστρέφει σε μια μεγάλη επετειακή έκδοση που επιχειρεί να ξαναφωτίσει ολόκληρη την περίοδο γύρω από έναν από τους σημαντικότερους δίσκους των '00s.
Η UMR/Island Records ανακοίνωσε την επανέκδοση για τις 23 Οκτωβρίου, λίγες ημέρες πριν συμπληρωθούν ακριβώς 20 χρόνια από την αρχική κυκλοφορία του άλμπουμ στις 27 Οκτωβρίου 2006. Η νέα έκδοση θα είναι διαθέσιμη μεταξύ άλλων σε 3LP clear vinyl, 3CD και ψηφιακή μορφή, με εναλλακτικό artwork.
Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, ωστόσο, βρίσκεται στο υλικό που βγαίνει από το αρχείο της Winehouse. Στη συλλογή περιλαμβάνονται τέσσερα μέχρι σήμερα ακυκλοφόρητα demos, σπάνια B-sides και επιπλέον κομμάτια από την deluxe περίοδο του άλμπουμ. Παράλληλα, περιλαμβάνεται η εμφάνιση της Amy στο Paradiso του Άμστερνταμ στις 8 Φεβρουαρίου 2007, από την περιοδεία του Back To Black.
Μαζί με τη μουσική, η επετειακή έκδοση επιστρέφει και στο οπτικό σύμπαν του δίσκου. Θα περιέχει φωτογραφίες που δεν έχουν δημοσιευτεί ξανά, τραβηγμένες από τους Mischa Richter και Alex Lake, τους φωτογράφους που είχαν δουλέψει πάνω στην αρχική εποχή του άλμπουμ, καθώς και νέα κείμενα από δύο ανθρώπους άρρηκτα συνδεδεμένους με τον ήχο της Amy: τους παραγωγούς και φίλους της Mark Ronson και Salaam Remi.
Το Back To Black ήταν ο δίσκος που μετέτρεψε την Amy Winehouse από ένα ήδη ξεχωριστό όνομα της βρετανικής σκηνής σε παγκόσμιο φαινόμενο. Με τραγούδια όπως τα "Rehab", "You Know I'm No Good", "Tears Dry On Their Own", "Love Is A Losing Game" και φυσικά το ομώνυμο "Back To Black", έφερε τη soul και την jazz ευαισθησία της σε ένα τεράστιο κοινό, χωρίς να λειάνει τις πιο δύσκολες και προσωπικές πλευρές της γραφής της.
Στη Βρετανία, ο δίσκος έφτασε τελικά στο Νο.1 και έγινε το εμπορικότερο άλμπουμ του 2007, ενώ η επιτυχία του πέρασε γρήγορα τον Ατλαντικό. Στα Grammy του 2008, η Winehouse κέρδισε πέντε βραβεία μέσα σε μία βραδιά, μεταξύ των οποίων Record και Song of the Year για το "Rehab" και Best Pop Vocal Album για το Back To Black.
Δύο δεκαετίες αργότερα, ο δίσκος παραμένει πολύ περισσότερο από το άλμπουμ που καθόρισε την καριέρα της Amy Winehouse. Είναι εκείνη η σπάνια περίπτωση όπου μια βαθιά προσωπική ιστορία κατάφερε να γίνει συλλογική, με τραγούδια που εξακολουθούν να ακούγονται σαν να γράφτηκαν πολύ πιο πρόσφατα από το 2006.
