Οι Corrosion of Conformity κουβαλάνε μέσα τους κάτι βαρύ, σχεδόν τελετουργικό. Το νέο τους διπλό άλμπουμ, Good God / Baad Man, κυκλοφόρησε μέσω της Nuclear Blast και ακούγεται σαν μια διαδρομή μέσα από στάχτες, ιδρώτα και μνήμη.
Μετά το No Cross No Crown του 2018, η μπάντα πέρασε μέσα από μια σιωπηλή καταιγίδα: ο θάνατος του Reed Mullin το 2020 και η αποχώρηση του Mike Dean άφησαν ένα κενό που δεν γεμίζει εύκολα. Ο Pepper Keenan και ο Woody Weatherman αποσύρθηκαν στο Mississippi και άρχισαν να γράφουν. Πολύ. Σχεδόν εμμονικά. Σαν να προσπαθούσαν να ξορκίσουν κάτι.
Το αποτέλεσμα είναι ένα άλμπουμ με δύο πρόσωπα. Το Good God βουτάει σε πιο βαριά, νευρικά νερά, ενώ το Baad Man κινείται προς ένα πιο ευθύ, σχεδόν κλασικό rock ένστικτο. Δύο κόσμοι που συνυπάρχουν. Σαν δύο διαθέσεις του ίδιου σώματος, που αρνείται να ησυχάσει.
Για να πάρει μορφή αυτό το διπλό αφήγημα, στο πλευρό τους βρίσκονται ο Stanton Moore στα τύμπανα και ο Bobby Landgraf στο μπάσο. Αλλά η απουσία είναι εξίσου παρούσα. Πολλά από τα κομμάτια γράφτηκαν με τον Reed Mullin στο μυαλό, σαν ένας διάλογος με κάποιον που δεν απαντά πια, αλλά εξακολουθεί να ακούει.
Ο Keenan το λέει απλά: «Θέλαμε να τον κάνουμε περήφανο». Κι ίσως αυτό να είναι όλο το νόημα του δίσκου. Όχι απλώς μια επιστροφή, αλλά μια προσπάθεια να συνεχιστεί κάτι που δεν τελείωσε ποτέ πραγματικά.
Οι Corrosion of Conformity κοιτάνε μπροστά, κουβαλώντας το παρελθόν σαν βάρος που τους κρατάει όρθιους. Και κάπου εκεί, μέσα στον θόρυβο, βρίσκουν ξανά τον εαυτό τους.
