Madrugada

Χώρος
Ρόδον, Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής
5/4/2003
avopolis.team
avopolis.team

Δύο πράγματα έχω να τονίσω προτού αναφερθώ στο live των Madrugada:

1. Δεν υπάρχει ομορφότερη αίσθηση απότ ο να γίνεσαι μάρτυρας μιας μπάντας στο υψηλότερο δημιουργικά και μουσικά σημείο της καριέρας της κι όχι όταν ο κορεσμός έχει εύλογα επέλθει στις τάξεις της.

2. Από καταβολής ροκ μουσικής, όλες οι μεγάλες (σε ηλικία, εκτόπισμα ή μουσική αξία) μπάντες, πάντα, μα πάντα, είχαν στο ενεργητικό τους ένα ευφυή, χαρισματικό και άκρως δημιουργικό κιθαρίστα. Σκεφτείτε μόνοι σας τα αγαπημένα σας συγκροτήματα και νομίζω ότι θα συμφωνήσετε μαζί μου.

Και τα δύο παραπάνω στοιχεία ισχύουν για την περίπτωση των Νορβηγών: Αφενός είχαμε μια μπάντα στο απόγειο της μουσικής της πορείας, με 3 ήδη πολύ καλά άλμπουμ στη διάθεσή τους, με καμιά τριανταριά τραγούδια να διαλέξουν για το set list της συναυλίας κι αφετέρου εναν Robert Buras να δείχνει τα "αυγά του" (όπως έλεγε παλιότερα κι ο Ιωαννίδης) και μαζί με αυτά μερικά απο τα ωραιότερα ακόρντα και αρπίσματα που ακούστηκαν ποτέ στο κατάμεστο Ροδον.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια οτι ο Sivert, o Frodo και ο νέος ντράμερ Simon (Νορβηγος είναι, όχι Άγγλος, μην σας μπερδεύει το όνομα) ηταν κατώτεροι των περιστάσεων. Το αντίθετο μάλιστα! Σφιχτοδεμένη rhythm section κι ενας Sivert ο οποίος -όπως μας αποκάλυψε την επόμενη μερα στη συνέντευξη που θα διαβασετε εν ευθέτω χρόνω- θεωρεί την Ελλάδα την μοναδική χώρα μαζί με την Γερμανία και την Ολλανδία που νιώθει "like home". Άσε που απο μακριά και με το φωτισμό που έπεφτε πάνω του, τον έκανε να μοιάζει σαν ένα μπάσταρδο δημιούργημα, κάτι μεταξύ Moby και Billy Corgan, χωρίς τις σκηνικές φιοριτούρες του πρώτου και χωρίς την υπεροψία του δεύτερου.

Το ξεκίνημα ήταν κάτι παραπάνω από απογειωτικό: 4 πανκ-γκαραζ ροκ δυναμίτες με προεξάρχοντα το Ready, το Try και το I Don't Fit, στη συνέχεια έκαναν μια "κοιλιά" για να παίξουν τις πιο ήρεμες στιγμές του ρεπερτορίου τους (Majesty, Strange Colour Blue, Lucy One, Belladonna, Higher) και κυριολεκτικά μας αποτελείωσαν στα ενκόρ με τα 3 ίσως καλύτερα κομμάτια τους: Blood Shot Adult Commitment, Madrugada και Norwegian Hammerworks Corp (τα οποια ολως τυχαιως ακολουθουν την ιδια μουσικα δομη, με μια ριφάτη αρχή, ενα middle section που λειτουργεί ως "μυοχαλαρωτικό" κι ενα ξέσπασμα που κάνει ακόμη και τον πιο ανυποψίαστο να πηδάει πάνω κάτω σαν κατσίκι) και έκλεισαν το πρώτο ενκόρ αποτίωντας φόρο τιμής στο ταραγμένο μυαλό του Ρόκι Έρικσον και της μπάντας του, τους 13th Floor Elevators.

Συνολικά έπαιξαν σχεδόν όλο το νέο (και καλύτερο κατά τη γνώμη μου) άλμπουμ τους, την πλειοψηφία του Industrial Silence, ενώ το Nightly Disease εκπροσωπήθηκε με μόνο 3 κομματια. Παράπονα; Κανένα! Μετά το πρωτο ενκόρ ξαναβγήκαν στη σκηνή για ένα δεύτερο (ανελπιστο!), αλλά κάπου εκεί ο γράφων είχε ήδη χάσει κάθε επαφή με το περιβάλλον και προσπαθούσε να συνέλθει από τον καταιγισμό των ήχων που είχε ακολουθήσει.

Ειλικρινά πηγαίνοντας στο Ρόδον δεν θα μπορούσα να ζητήσω κάτι περισσότερο από αυτό που εξέλαβα τις 2 ώρες που απλόχερα παίξανε οι Νορβηγοι. Θα ήθελα να πάω να τους δω και την Κυριακή, αλλά ας όψεται ο Μουσικός Μαραθώνιος... Τελικά, οι Μadrugada μου έκαναν καλό, ξέρετε πως; Όταν γύρισα σπίτι ξέθαψα το -ξεχασμένο εδώ και 2 χρόνια- Industrial Silence και το (ξαν)άκουσα με την ιδια απόλαυση που το άκουσα εκείνο το φθινόπωρο του '99...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Με ηγέτιδα την Adrianne Lenker, έκαναν μια βαθιά συγκινητική και ταπεινή εμφάνιση, δίνοντας μια ...
Ο Γερμανός παραγωγός χάρισε στους παρευρισκόμενους στο Fuzz ένα κομψό, lo-fi ambient techno set,
Ενθουσιώδεις, παράφρονες, μα συνάμα επιβλητικοί, οι Νορβηγοί τίμησαν την πρώτη τους εμφάνιση στην

FEATURED TODAY

Στο νέο του Diggin' ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει δυνατά το ομώνυμο ντεμπούτο των MadMadMad, που γεννήθηκαν από τα σπλάχνα των Ill Considered και νιώθει ...

Μαύροι Πάνθηρες, chicanos, ασιάτες, LGBTQ κοινότητα, φόνοι, αντικουλτούρα, μουσική στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του '60 αποτελούν τα κινητήρια ...

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, αφού μας πήραν το moshing και

HOT STORIES

Το 2017, 20 εκατομμύρια άνθρωποι "πάλεψαν" διαδικτυακά για ένα εισιτήριο στο tribute για τον συν-ιδρυτή της Atlantic, Ahmet Ertegün.

Ένας διαδικτυακός προορισμός με events από καλλιτέχνες όπως Anna Netrebko, Daniel Barenboim, Rudolf Buchbinder, Andris ...

Η 18χρονη ποπ σταρ έφτιαξε μόνη της το συγκεκριμένο βίντεο το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί πρόσφατα και στην περιοδεία της.

Top
0
Shares