Ήταν το 1999 όταν κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ των MIKRO Το Τέλος Του Κόσμου κι εγώ, 10 χρονών ακόμα, πηδούσα στα σκαμπό του cafe bar του πατέρα μου όπου έπαιζε μουσική ως DJ και του ζητούσα να παίξει αυτό το CD. Αυτό που θυμάμαι χαρακτηριστικά είναι πως κάποια πρωινά πήγαινα και έβαζα μόνη μου το CD στις φέτες και το άκουγα από τα ακουστικά. Αυτή ήταν η πρώτη μου γνωριμία με τους MIKRO. Μα όχι η τελευταία. Οι MIKRO είναι ένας μουσικός κόσμος που αν «μπεις» δεν θες να βγεις. Κάπως έτσι, λοιπόν, κι εγώ δεν βγήκα ποτέ.
Ο Nikonn (Νίκος Μπιτζένης) είναι ο εγκέφαλος των MIKRO. Μια μουσική ιδιοφυΐα κατεμέ. Γιατί όταν αγαπάς κάτι και προσπαθείς γι' αυτό, αναγνωρίζεται. Kαι μόνο τότε νιώθεις μια κάποια ευτυχία. Ή μήπως όχι;
Χωρίς πολλά λόγια.
Δεν ξέρω εάν η Άσπρη Σοκολάτα με επηρέασε τόσο στα πρώτα μου ακούσματα, αλλά είναι η μοναδική σοκολάτα που τρώω μέχρι τώρα...
- Μπορώ να πω πως είσαι ο Έλληνας Μοby και το εννοώ! Έχεις νιώσει ποτέ να έχεις κοινά με τον ίδιο;
Μου το λένε αρκετοί αυτό. Ο Moby είναι από τις βασικές μου επιρροές. Το μόνο κοινό που νιώθω να έχω με τον Moby είναι η πολυμορφία του ήχου του πέρα από καλούπια και στεγανά.
- Από το 1998 μέχρι σήμερα, πόσα πράγματα έχουν αλλάξει στην ελληνική μουσική σκηνή; Πόσω μάλλον στην ηλεκτρονική…
Έχουν αλλάξει τόσα πολλά και όχι μόνο στη μουσική. Και μόνο η έλευση και η κυριαρχία του ίντερνετ και των υπολογιστών σε κάθε πτυχή της ζωής μας φτάνει για να μιλάμε για τρομακτικές αλλαγές. Αυτά όλα είχαν και έχουν τον αντίκτυπο και στον κόσμο της μουσικής και φυσικά και του ελληνικού μουσικού τοπίου. Η τεχνολογία έγινε ένα φοβερό εργαλείο στα χέρια των μουσικών, ειδικά αυτών που κάνουν ηλεκτρονική μουσική. Απ' την άλλη το ίντερνετ και τα social media έχουν αλλάξει τελείως τον τρόπο ακρόασης και προώθησης της μουσικής. Είναι πολύ μεγάλη κουβέντα για να την βάλουμε σε δυό γραμμές. Προσωπικά πάντως πιστεύω πως το ίντερνετ και ειδικά τα social έκαναν περισσότερη ζημιά απ' ότι καλό.
- To άλμπουμ Tronik*plasma, τολμώ να πω, είναι άλμπουμ – θρύλος στην ιστορία της μουσικής στη νεότερη Ελλάδα. Θα μπορούσαμε να δούμε κάποια στιγμή και… "Β' Τόμο";
Ναι φυσικά. Ποτέ δεν ξέρεις. Εμείς απλά συνεχίζουμε να κάνουμε μουσικές χωρίς να σκεφτόμαστε τι και πώς. Όπως ακριβώς και τότε, όταν κάναμε το Tronik*plasma. Για την ακρίβεια αυτή τη στιγμή δουλεύουμε κάποια νέα τραγούδια που είναι αρκετά ιδιαίτερα. Πιστεύουμε πως θα κυκλοφορήσουμε νέο υλικό στις αρχές του 2027.
- To 1999 στο άλμπουμ Το Τέλος Του Κόσμου γράψατε ένα κομμάτι τόσο διαχρονικό όπως το βιβλίο του Τζορτζ Όργουελ 1984. Ο λόγος για τον "Νόμο".
Ναι, από πάντα μας άρεσε να φανταζόμαστε πως θα είναι το μέλλον και τη σχέση που θα παίξει η τεχνολογία σε αυτό. Η δυστοπία για την οποία μιλάει "Ο Νόμος" έχει σχεδόν φτάσει και μας γνέφει. Το θέμα είναι τι θα κάνουμε για μη πέσουμε μέσα σ' αυτή τη μαύρη τρύπα.
- Από περιέργεια: Οι Στέρεο Νόβα, μουσικά, έπαιξαν ρόλο στην δημιουργία της μπάντας; Κι αν ναι, με ποιον τρόπο; To αναφέρω γιατί ήταν από τις πρώτες ηλεκτρονικές μπάντες στη χώρα μας που άφησαν το σημάδι τους στο χρόνο.
Αν και οι MIKRO δημιουργήθηκαν το 1997 εγώ είχα ένα προγενέστερο ηλεκτρονικό project από το 1992, τους Carpe Diem IV. Βέβαια τότε στη Θεσσαλονίκη κυριαρχούσε η ροκ σκηνή και ένα ηλεκτρονικό project (ειδικά με αγγλικό στίχο) δεν είχε στον ήλιο μοίρα. Στην Αθήνα την ίδια περίοδο το τοπίο ήταν λίγο πιο προοδευτικό όσο αφορά την ηλεκτρονική μουσική με περιοδικά όπως το 01, το Lemon και το OZ να προβάλλουν την ηλεκτρονική underground σκηνή. Οι Στέρεο Νόβα βρέθηκαν στο επίκεντρο αυτής της εξέλιξης και ευνοήθηκαν από αυτή την underground κολλεκτίβα. Σαφώς και η επιτυχία των Στερεο Νοβα που ακολούθησε άρχισε να κάνει το κλίμα καλύτερο για όσους ασχολούνταν με την ηλεκτρονική μουσική. Ο κόσμος άρχισε να βλέπει πιο συμπαθητικά την ενγχώρια ηλεκτρονική σκηνή. Οι Στέρεο Νόβα ήταν αυτοί που άνοιξαν το δρόμο.
- Βρίσκω τον εαυτό μου πολύ συχνά να ανατρέχει σε παλιότερα άλμπουμ σας για να αναβιώσω λίγο το «Τότε». Και γνωρίζω πως υπάρχουν πολλοί νοσταλγοί της τότε μουσικής πραγματικότητας. Εσύ, είσαι νοσταλγός της εποχής εκείνης;
Η νοσταλγία γενικά δεν μας αρέσει. Είναι σαν να ζεις στο παρελθόν. Μας αρέσει να κοιτάμε προς το μέλλον. Να ρίχνουμε ματιές στο παρελθόν αλλά όχι νοσταλγικά. Πιο πολύ σαν reference. Έχουμε περάσει υπέροχες στιγμές στα 90s και στα 00s αλλά αν κολλήσουμε εκεί τότε δεν πάμε πουθενά. Η ζωή κυλάει και πρέπει να ζούμε κάθε λεπτό. Σήμερα είναι το χθες και αύριο είναι το σήμερα.
- Η άνοδος των social media στις νέες γενιές και το εύκολο scrolling έφερε θετικές ή αρνητικές αλλαγές στην μουσική βιομηχανία τελικά;
Τα social media έχουν κάνει τεράστιο κακό στη μουσική και όχι μόνο. Η γρήγορη κατανάλωση, τα πρώτα 10 δευτερόλεπτα, το ένα λεπτό stories, η εικόνα πάνω από την μουσική και πολλά ακόμη έχουν κάνει τη μουσική ένα αδιάφορο background σε ένα οπτικό τσίρκο με μόνο σκοπό τα click και τα like. Το φαινόμενο «αν δεν έχεις content δεν έχεις μουσική», «αν δεν έχεις πολλούς followers δεν μπορείς να παίξεις live» δημιούργησε μία νέα ομάδα καλλιτεχνών που η επιτυχία τους βασίζεται αρχικά και βασικά στους followers και όχι στη μουσική. Μεγάλη κουβέντα και αυτό επίσης. Εμείς της Gen X μεγαλώσαμε με τη μουσική ως βασικό γνώμονα. Η εικόνα τότε ήταν πολύ λίγη, με το σταγονόμετρο. Όλο αυτό το social media/bigbrother που γίνεται μία κλειδαρότρυπα στην καθημερινή ζωή του καλλιτέχνη απομακρύνει από την ουσία, που είναι η μουσική. Και όλο αυτό γίνεται δήθεν για την άμεση απικοινωνία του καλλιτέχνη με το κοινό του. Είχε και ο Robert Smith άμεση επικοινωνία με το κοινό του.
- Λείπει το «μουσικό αυτί» από τις λεγόμενες Gen Z και Gen Alpha;
Το μουσικό αυτί δεν λείπει, υπάρχει, είναι εκεί. Απλά τα social media το έχουν αδρανοποιήσει. Όταν σε 2 λεπτά το πολύ πρέπει ένα τραγούδι να έχει τελειώσει, για ποιά μουσικότητα μιλάμε; Οι νέες γενιές δεν είναι προβληματικές. Είναι όπως κάθε νέα γενιά. Θέλει να διαφέρει, να κάνει την επανάστασή της, να βγει μπροστά. Αλλά στην εποχή των social και του ΑΙ η νέα γενιά είναι ο εύκολος στόχος. Γι' αυτό κι εμείς οι παλαιότεροι πρέπει να κάνουμε κάτι να βοηθήσουμε να βγει από τις οθόνες πριν πέσει στη λήθη. Τα social media πλέον είναι ένα εργαλείο χειραγώγησης και αποπροσανατολισμού (ειδικά της νέας γενιάς γιατί οι νέες γενιές είναι αυτές που συνήθως κάνουν τις επαναστάσεις). Αυτό έχει την έκφανσή του και στον κόσμο της μουσικής (ο νοών νοείτω).
- Υπάρχουν καλλιτέχνες που ξεχωρίζεις, αυτή τη στιγμή, στην Ελλάδα;
Δυστυχώς επειδή εδώ και 11 χρόνια ζω μόνιμα στο Λονδίνο δεν έχω κάποια ουσιαστική επαφή με την ελληνική μουσική σκηνή που να μου επιτρέπει να απαντήσω.
- Τι τραγούδια ακούς στο repeat την περίοδο αυτή;
Τον τελευταίο καιρό άρχισα να ξανακούω Aphex Twin και Future Sound of London. Μονίμως στο iPod μου Bicep, Fred Again.. και αρκετά soundtrack (όπως το White Lotus). Εδώ και λίγο καιρό ακούω PVA, Haute and Freddy, Lola Young, Suki Waterhouse. Επίσης ανακάλυψα τους Pastel Ghost. Και ένα τελευταίο, μου άρεσε πολύ το νέο album του Harry Styles.
- Να τολμήσω να ρωτήσω για το Netrino που ήταν OST στην ταινία "Email" όπου είχατε ολόκληρη την μουσική επιμέλεια; Αναφέρω το συγκεκριμένο κομμάτι γιατί για πολύ κόσμο φέρνει πολλές αναμνήσεις στο μυαλό. Υπάρχει κάποιο background story;
Όχι κάτι ιδιαίτερο. Ήταν μία πολύ όμορφη διαδικασία που κράτησε περίπου έναν χρόνο.
- Τα τελευταία 12 χρόνια κάποιοι έφυγαν – κάποιοι ήρθαν… Υπάρχει διαφορά στο ηχόχρωμά σας;
Θέλω να πιστεύω πως ναι. Εξελισσόμαστε, ελισσόμαστε, γράφουμε μουσική αλλά ο σκοπός είναι ο ίδιος, να εκφραζόμαστε μέσα από τη μουσική δίχως όρια, μη και πρέπει. Οι MIKRO είναι ένα project που φτάχτηκε αρχικά από εμένα και τον Γιάννη Λευκαδίτη. Στην εώς τώρα πορεία μας πέρασαν διάφοροι συνοδοιπόροι. Ο πυρήνας όμως παραμένει ο ίδιος.
- Η Ρία Μαζίνη ήταν από το ξεκίνημα της μπάντας μέχρι το 2014. Πολλοί αναρωτιούνται προς τι η αλλαγή.
Η Ρία δεν ήταν από την αρχή των MIKRO. Για την ακρίβεια η Ρία ήταν η τρίτη τραγουδίστρια που είχαμε από όταν ξεκινήσαμε αρχικά με την Ηλέκτρα Δημητριάδου και μετά με την Ελίζα Πατσαλίδου. Οι αλλαγές στις παρέες και στις συνεργασίες είναι κάτι που συμβαίνει συχνά και είναι φυσιολογικό και πολύ υγιές. Μερικές φορές κάποια πράματα κάνουν τον κύκλο τους και απλά πρέπει να πηγαίνουμε παρακάτω όταν η χημεία χάνεται.
- Τι άλλαξε στην ψυχοσύνθεση της μπάντας από τότε και τι νέο έφερε η Chloe Ann με την έλευσή της;
Πέρα από την Chloe Ann προστέθηκαν στην παρέα των Mikro ο Χρήστος Ασλανίδης και ο Απόστολος Μπιτζένης. Κάθε αλλαγή στην ψυχοσύνθεση μιας παρέας δημουργεί υποσυνείδητα αλλαγές και σε πολλά άλλα. Το πιο σημαντικό ήταν πως νοιώσαμε σαν να έγινε μία επανεκκίνηση.
- Υπάρχει περίπτωση να τις δούμε – μελλοντικά – να μοιράζονται μαζί τη σκηνή;
Ποτέ μη λες ποτέ. Ίσως. Ποτέ δεν ξέρεις.
- Τι άλλο να περιμένουμε να δούμε από τους MIKRO μετά από τόσα χρόνια; Έχουμε σίγουρα κι άλλα να ακούσουμε…
Έχουμε κάποιες εμφανίσεις το φθινόπωρο. Επίσης δουλεύουμε σε νέο υλικό που θα κυκλοφορήσει αρχές του 2027.
- Θέλω να σου εκμυστηρευτώ κάτι: Το τραγούδι "The Sea feat. Kid Moxie", με είχε συντροφέψει σε μια πολύ περίεργη περίοδο της ζωής μου. Και σ’ ευχαριστώ γι’ αυτό.
Χαίρομαι πολύ για αυτό!
- «Δεν κοιμότανε ποτέ αυτή η πόλη», 19 χρόνια μετά και η πόλη ακόμα κοιμάται…
Θα ξυπνήσει... που θα πάει!
