search

INCOMING

Σαν να μην μας φτάνει ότι όλοι οι γύρω μας καταναλώνουν μουσική από το YouTube, συνειδητοποιούμε ότι το «μάννα» εκ Spotify δεν είναι καν η πιο αξιόπιστη πρώτη λύση για το ελάχιστο της απόδοσης των δικαιωμάτων...

Μια τετραετία πριν, το Spotify απέδιδε 0,006 με 0,008 στους μουσικούς και στις εταιρείες τους. Mπαίνοντας στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, συνεχίζει την ανοδική του πορεία. Εύλογα λοιπόν, με παραπάνω από 20.000 uploads ανά ημέρα, μπορεί να προβλέψει κανείς ότι σύντομα ίσως μετατραπεί σε νέο YouTube: θα μειώσει κι άλλο το ποσοστό απόδοσης (φέτος είναι στο 0,0038) και θα αντιγράψει πιστά το YouTube, προτιμώντας να μην παρέχει μόνο μουσικό περιεχόμενο, αλλά να μπει και στον θαυμαστό κόσμο του podcast.

Podcast είναι αυτό το 15άλεπτο/20άλεπτο (και για τους μυημένους 45άλεπτο) της κουβέντας που κάνουμε με τον κύριο Μάκη Μηλάτο κάθε Σάββατο βραδάκι από τις 8 μέχρι τις 8 και τέταρτο στο Athens Voice Radio, στους 102,5. Είναι δηλαδή το ηχογραφημένο πρωτότυπο υλικό που προκύπτει όταν μιλούν δύο άνθρωποι σχετικοί με κάποιο αντικείμενο, για τις τρέχουσες εξελίξεις πάνω σ' αυτό.



Aπανωτά άρθρα του Forbes την τελευταία διετία κάνουν λόγο για ραγδαία αύξηση της βιομηχανίας του podcast. Παράλληλα με τον αριθμό των ακροατών, ο οποιοσδήποτε εκκολαπτόμενος opinion leader και ο σκύλος του (όπως γίνεται σε κάθε trend), δημιουργούν ταυτόχρονη αύξηση των podcast makers· και, μαζί τους, ανεβαίνουν βέβαια και τα έσοδα διαφήμισης μέσω των podcasts. Mέχρι εδώ καλά και με τις ευχές μας σύντομα η όλη κουλτούρα να έρθει μαζικά και στην Ευρώπη, με ρυθμό ανάπτυξης όπως αυτόν που αναφέρει το Forbes· αν και καλά κρατούν τα ραδιόφωνα στην αποδώ μεριά του Ατλαντικού, ιντερνετικά και αναλογικά.

Το θέμα επηρεάζει όμως τη μουσική και τα πράγματα γίνονται ανησυχητικά όταν βλέπεις το Spotify να προσφέρει παχυλά ποσά για να αγοράσει τα δικαιώματα του podcast του ράπερ Joe Budden ή της κωμικού Amy Schumer, όπως επιβεβαιώνουν οι New York Times. Εκεί, ακόμα και οι εν Ελλάδι φτωχοί μουσικοί που θεωρούσαν καλή περίπτωση το Spotify καταλαβαίνουν ότι είναι μια μπίζνα. Και μόνο αν διαθέτεις συστήματα τεχνητής νοημοσύνης μπορείς να ανταποκριθείς στον αλγοριθμικό τρόπο με τον οποίον θα καταναλώνεται από εκεί η μουσική στο μέλλον.

Από την άλλη, μπορείς να ξεκινήσεις και εσύ ένα podcast. Δεν κοστίζει τίποτα. Αν μάλιστα σε ακούσουν και πολλοί, μπορεί να κερδίσεις κιόλας.

Εγώ λάνσαρα το δικό μου 90 μέρες πριν με τη Μαρίνα Σάττι, και ελπίζω να το ανανεώσω πριν με κλείσουν.

Το ακούτε εδώ >> https://www.buzzsprout.com/admin/episodes/863425-athens-incoming-w-marina-satti

59aInc_2.jpg

Στα σοβαρά, όμως, η μουσική γίνεται αυτό που είπε ο Drake στα Grammys μα έκοψε ο σκηνοθέτης της βραδιάς στο φινάλε της φράσης:
«If you have people who are singing your songs word for word, if you're a hero in your hometown, if there's people who have regular jobs who are coming out in the rain and the snow, spending hard earned money to buy tickets to come to your shows, you don't need this right here».

Προσθέστε επίσης τα παρακάτω, από mail που έλαβα τη Δευτέρα από έναν ακροατή της κουβέντας μας με τον κο. Μηλάτο το Σάββατο:
«Επειδή καταρρέει το σύστημα των πολυεθνικών ανησυχείτε;» (ο ακροατής αναφέρεται στην κουβέντα μας στον αέρα)
«Το μουσικό φαινόμενο, όπως το λέω εγώ, έχει χάρη μόνο όταν αυτός που "ακούει " μουσική συμμετέχει σ' αυτό το δρώμενο σωματικά, με την παρουσία του, κι ακόμα καλύτερα χορεύοντας ή τραγουδώντας. Όλα τα άλλα έχουν κάποιο ενδιαφέρον για επιμόρφωση, μεταπτυχιακή εργασία ή ακόμα και σαν μουσειακό αρχειακό υλικό για το πότε και πώς ερμήνευσε κάποιος-κάποια ένα έργο. Η μουσική πρέπει να παίζεται ζωντανά με όποια ονομασία θέλετε: συναυλία, φεστιβάλ, πανηγύρι, κονσέρτο, ταβέρνα, εκδήλωση του Δήμου κλπ.».

Αλλά η αλήθεια είναι ότι, αν οι Ευρωπαίοι και οι Έλληνες μουσικοί θέλουν να ζήσουν από τα δικαιώματα των όσων δημιουργούν, πρέπει να ξυπνήσουν και να ενημερωθούν. Και ας αποτελεί αυτή η πρόταση πανάκεια σχεδόν κάθε στήλης μου μέχρι τώρα.

Υ.Γ.: Το ξέρω, και το ξέρετε καλά.  Όσοι ενδιαφέρονται για την εξέλιξη της μουσικής τους και για τα δικαιώματά τους (θα έπρεπε να) έχουν ήδη σκαλώσει και να αναλύουν τον πίνακα της κεντρικής εικόνας της σημερινής στήλης. Η ανάπτυξη της έννοιας podcast ήταν απλά η αφορμή. Η αλήθεια καίει ακόμα περισσότερο. Σαν να μην μας φτάνει ότι όλοι οι γύρω μας καταναλώνουν μουσική από το –τελευταίο στη λίστα– YouTube (ακόμα και αυτό το site, τα έχουμε ξαναπεί), συνειδητοποιούμε ότι το «μάννα» εκ Spotify δεν είναι καν η πιο αξιόπιστη πρώτη λύση για το ελάχιστο της απόδοσης των δικαιωμάτων. Το θέμα ΑΕΠΙ στρίβει το μαχαίρι στο κόκαλο και η ραγδαία ανάπτυξη συνδρομητών της Apple Music (για την οποία εδώ έχουμε μαύρα μεσάνυχτα) σφραγίζει τον φάκελο απόδοσης μουσικών δικαιωμάτων στη χώρα μας.

Δεν τα γράφω μαύρα, είναι μαύρα. Και δυστυχώς σκοτεινιάζουν, σε μία μάλιστα από τις καλύτερες φάσης για την εναλλακτική σκηνή της χώρας.

Μάρτυρες μου τα 3 εγχώρια –have to be– singles της εβδομάδας, για τα οποία όμως οι δημιουργοί τους δεν έχουν φροντίσει παρά για το ελάχιστο, πλέον αντιεπαγγελματικό και πλήρως ερασιτεχνικό ανέβασμά τους, στον πάμφτωχο συγγενή του πικραμένου μουσικού: το Bandcamp.

1. Οδυσσέας Τζιρίτας - Come Between The Faces (net release)

59aInc_3.jpg

Ωμό, teenage angst. Lo-fi punk pop στα όρια του electro punk, φωνές με άποψη και καθαρή ηλεκτρική καύλα, που μόνο ένα πιτσιρίκι με μουσικούς δαίμονες από τα 17 θα μπορούσα να στήσει. Του έχω μιλήσει στο τηλέφωνο, ο Οδυσσέας είναι cool. Και, αν το παίξει έξυπνα, θα έχει μέλλον. Δείτε τον live την Κυριακή 3 Μαρτίου στο Tiki Bar, στο πλευρό των Μέντα.

https://odysseas.bandcamp.com/track/come-between-the-faces 

2. Νurse Of War - Κορίτσι Δακρυγόνο (B-Other Side Records)

59aInc_4.jpg

Μιλώντας για electropop και punk, το gang της “Σιδηράς Παρθένας” επέστρεψε με την ίδια «καυτή» συνταγή. Νέο άλμπουμ Εις Τόπον Χλοερόν, στίχοι που στα δίνουν στο χέρι, ποπ μελωδίες που υμνούν το καλιφορνέζικο πανκ και επιτηδευμένη παραγωγή χαμηλών προδιαγραφών από τα ψευτο-1980s. Πόσιμπλ η B-Other Side να μην τους ανακάλυψε, αλλά σίγουρα αν το παίξει σωστά, μπορεί να τους καρπωθεί.

https://nurseofwar.bandcamp.com/track/--16 

3. Pelion Rivers - Velvet (self release)

59aInc_5.jpg

H κασέτα του Άγγελου Αϊβάζη, είναι εκεί έξω. Το ίδιο και η πάλαι ποτέ ακουστική folk pop δωματίου. Γράφω «πάλαι ποτέ» γιατί, αν σπινάρετε τη σωστή στιγμή το hit “Velvet”, μπορεί να αναπολήσετε τις συγχορδίες του Elliott Smith ή να ψάξετε το επόμενο λάιβ του Τallest Man On Earth. Συνάμα, πάντως, θα καταλάβετε ότι η σύνθεση είναι πολλά περισσότερα από μερικές folk συγχορδίες. Ζωντανά απόψε Πέμπτη 14/2 στο Tiki Bar, μαζί με την Cookie. >> Facebook Event

https://pelionrivers.bandcamp.com/track/velvet

 

 

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

10 Χρόνια χωρίς τους Oasis

Έχει σημασία ένα reunion; Αφορά κανέναν σήμερα το πώς θα ακούγονταν ο Liam με τον Noel Gallagher,…

Το ιστορικό συγκρότημα Λευκή Συμφωνία, ξαναγυρνά

Δείτε το βιντεοκλίπ για το ολοκαίνουριο τραγούδι "Μέχρι Τον Θάνατο"

Warrior Soul: Αν δεν τα δώσουμε όλα στη σκηνή, τότε δεν είμαστε πραγματικοί rockers, έτσι δεν είναι;

Οι συχνοί ερχομοί τους στην Ελλάδα κάνουν τις συστάσεις να περιττεύουν για το ατίθασο, heavy rock…

To πολύχρωμο Ουράνιο Τόξο του Neil Young

Ακούστε ένα νέο τραγούδι με τους Crazy Horse

Virgilio - Jamin Ιn Venez

Μελαγχολικές κιθάρες, σφυρίχτρες της Λατινικής Αμερικής και πρωτόγονα σύνθια φτιάχνουν έναν από…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Depeche Mode: This Song Is Not About You

Κάθε φορά που το ακούς θυμάσαι τον πρώτο σου έρωτα: ήσουν Γ’ γυμνασίου και γέμιζες το θρανίο με…

Bruce Springsteen: «We Will Take Care Of Our Own»

Εστιάζοντας τα τραγούδια του σε φιγούρες που έτειναν προς το περιθώριο, έγινε ένας από τους…

15 χρόνια για το Funeral των Arcade Fire

Υπήρξε ένας ορμητικός χείμαρρος συναισθηματικής κάθαρσης, αλλά και ένα σοκ για το ανεξάρτητο…

10 Χρόνια χωρίς τους Oasis

Έχει σημασία ένα reunion; Αφορά κανέναν σήμερα το πώς θα ακούγονταν ο Liam με τον Noel Gallagher,…