Κάποτε οι rock σταρ έχαναν δουλειές επειδή έσπαγαν κιθάρες, έβαζαν φωτιά σε ξενοδοχεία ή τα έβαζαν με την εξουσία. Σήμερα μπορεί να τις χάνουν επειδή φωτογραφίζονται δίπλα στον πρόεδρο ή επειδή απλώς λένε ότι αναγνωρίζουν το αποτέλεσμα μιας εκλογικής διαδικασίας. Ναι, οι εποχές έχουν αλλάξει, αλλά το ίδιο θέαμα παραμένει.
Ο Gene Simmons δήλωσε ότι υπήρξαν επαγγελματικές συνέπειες μετά τη δημόσια στάση του απέναντι στον Donald Trump. Το 2025 οι Kiss τιμήθηκαν στα Kennedy Center Honors, με τον Simmons να φωτογραφίζεται μαζί με τον τότε πρόεδρο πριν από την τελετή. Τότε είχε χαρακτηρίσει το συγκρότημα «την ενσάρκωση του αμερικανικού ονείρου» και είχε δηλώσει «βαθιά τιμημένος» για τη διάκριση.
Σε συνέντευξή του στον πρώην παρουσιαστή του Fox News και συντηρητικό σχολιαστή Bill O'Reilly, ο Simmons υποστήριξε ότι αυτή η στάση δεν πέρασε χωρίς κόστος.
Όταν ρωτήθηκε αν η ελευθερία της σκέψης του τού στέρησε δουλειές, απάντησε: «Ναι. Υπάρχει κάτι που λέγεται cancel. Ευτυχώς, όταν έχεις φτάσει σε ένα επίπεδο οικονομικής άνεσης, δεν σε επηρεάζει ιδιαίτερα».
Ο ίδιος υποστήριξε ότι οι πολιτικές διαφωνίες δεν θα έπρεπε να οδηγούν σε αποκλεισμούς. «Δεν συμφωνούσα πάντα με τη μητέρα μου, αλλά θα έδινα τη ζωή μου γι' αυτήν. Η ιδέα ότι πρέπει να συμφωνείς πάντα με κάποιον είναι παράλογη».
Όταν του ζητήθηκαν παραδείγματα, ανέφερε ότι έχασε δύο ή τρεις εμφανίσεις αφού, σε τοπικές τηλεοπτικές συνεντεύξεις, απάντησε πως δεν είχε κανένα πρόβλημα με το γεγονός ότι ο Trump απένειμε τα βραβεία του Kennedy Center. «Είναι ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών και εξελέγη νόμιμα», είπε χαρακτηριστικά.
Η ειρωνεία είναι σχεδόν κινηματογραφική. Το rock, που κάποτε καυχιόταν ότι δεν λογοδοτεί σε κανέναν, βρίσκεται πλέον να απολογείται είτε επειδή είπε κάτι είτε επειδή δεν είπε το «σωστό». Και ο Gene Simmons, ένας άνθρωπος που έχτισε μια αυτοκρατορία πουλώντας από φέρετρα μέχρι κουτιά φαγητού με το λογότυπο των Kiss, εμφανίζεται τώρα ως θύμα της κουλτούρας της ακύρωσης. Όντως, έχει πολλή πλάκα. Γιατί, ίσως τελικά το πιο εμπορικό προϊόν της εποχής να μην είναι ούτε οι δίσκοι ούτε οι πολιτικές απόψεις. Είναι η ίδια η αίσθηση ότι κάποιος σε "φίμωσε". Κι έτσι λοιπόν σε έναν κόσμο όπου όλοι δηλώνουν αποκλεισμένοι, η θυματοποίηση έχει γίνει το τελευταίο πραγματικά μαζικό είδος ψυχαγωγίας.
