View More

Η «αφόρητη» γοητεία του Μπραντ Πιτ

Ως παραγωγός είχε επιβραβευτεί, αλλά το Όσκαρ Β΄Ανδρικού για το «Κάποτε στο ...Χόλιγουντ» ήταν το πρώτο που κέρδισε με την ερμηνεία του ο ωραίος Μπραντ, για τον οποίο το κλισέ «ωριμάζει σαν το παλιό, καλό κρασί» αποκτά το πλήρες νόημά του.

Μαρίνα Τσικλητήρα
Μαρίνα Τσικλητήρα

Όλοι οι πασίγνωστοι σταρ κουβαλούν μια συγκεκριμένη εικόνα, για την οποία είναι, εν μέρει μόνο, υπεύθυνοι. Για όλους ανεξαιρέτως, το κοινό έχει μια κατά κανόνα θολή άποψη, η οποία σχηματίζεται από θραύσματα ειδήσεων και μέσα από περιστασιακές, αόριστες εντυπώσεις. Προφανώς, αυτό ισχύει και για τον Μπραντ Πιτ, ο οποίος στο μυαλό των πολλών, για κάποιους (κατανοητούς αλλά αβάσιμους) λόγους, δεν είχε μέχρι τώρα κατοχυρώσει τη σφραγίδα του αληθινά σπουδαίου ηθοποιού. Με την αύρα του ειδώλου να σκιάζει την αυθεντικά καλλιτεχνική του προσωπικότητα, ο Πιτ έχει, παρόλα αυτά, να επιδείξει μια εκπληκτική κινηγματογραφική πορεία, η οποία προχώρησε παράλληλα με την ταραχώδη προσωπική του ζωή, επιτρέποντας μάλιστα στην αναμφισβήτητη γοητεία του να παραμείνει 100% αλώβητη στο πέρασμα των χρόνων.

 

 

Ο δρόμος για το Όσκαρ

Μέχρι να φτάσει στο βάθρο των Όσκαρ και να κερδίσει επιτέλους, στα 56 του χρόνια, ένα αγαλματάκι για την ερμηνεία του, ο Μπραντ Πιτ έχει περάσει από πολλούς ενδιαφέροντες, κάποτε και εμβληματικούς σταθμούς. Ναι, στο αξέχαστο «Θέλμα και Λουίζ» του Ρίντλεϊ Σκοτ, μέσα από το οποίο συστήθηκε στο ευρύ κοινό το 1991, ξεχώρισε για το σχεδόν αφόρητο sexiness. Όμως, ακολούθησαν ταινίες όπως «Το ποτάμι κυλά ανάμεσά μας» του Ρόμπερτ Ρέντφορντ, οι «12 Πίθηκοι» του Τέρι Γκίλιαμ, το «Seven», το «Fight Club» και «Η απίστευτη ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον» του Ντέιβιντ Φίντσερ, το «Δέντρο της ζωής» του Τέρενς Μάλικ», το «Βαβέλ» του Αλεχάντρο Ινιάριτου, το «Moneyball» του Μπένετ Μίλερ και, βεβαίως, η υποτιμημένη, πλην έξοχη «Δολοφονία του Τζέσε Τζέιμς από τον δειλό Ρόμπερτ Φορντ» του Αντριου Ντόμινικ, ένα ατμοσφαιρικό, καθηλωτικό δράμα που δεν είδαν πολλοί, και τυγχάνει από τις πιο αγαπημένες ταινίες και του ίδιου του Πιτ. Μέσα σε όλα αυτά, και οι απαραίτητες δόσεις glamour στη «Συμμορία των 11» και στα σίκουελ της, δια χειρός Στίβεν Σόντερμπεργκ αλλά και το «Troy» του Βόλφγκανγκ Πέτερσεν, που μπορεί να έφτασε τον Πιτ στα πρόθυρα του Βατόμουρου, αλλά χάρισε στο φιλοθεάμον κοινό τον πιο καυτό Αχιλλέα από καταβολής...Τροίας.



Επιπλέον, ο Μπραντ Πιτ είναι και παραγωγός. Μετά το διαζύγιό του από τη Τζένιφερ Άνιστον, ανέλαβε τον πλήρη έλεγχο της εταιρίας παραγωγής που είχαν ιδρύσει, και σε μερικές από τις παραπάνω ταινίες είχε, παράλληλα, και τον ρόλο του producer ή του executive producer. Σημειώστε, επίσης, τις οσκαρικές «12 χρόνια σκλάβος» και «Το μεγάλο σορτάρισμα» (στις οποίες, επίσης, έπαιξε), «Moonlight» και «Αν η οδός Μπιλ μπορούσε να μιλήσει».

Για όλα αυτά και για όσα δεν αναφέρονται, ο Πιτ έχει συγκεντρώσει 187 (!) υποψηφιότητες για διάφορα βραβεία και έχει κερδίσει 107 από αυτά. Αν, μάλιστα, κρίνει κανείς από τις επιλογές του αλλά και από τις ευφυείς, χιουμοριστικές πολιτικές αιχμές στους ευχαριστήριους λόγους του, αντιλαμβάνεται επιπλέον το σκεπτικό του όσον αφορά την ισότητα και τη δικαιοσύνη, αλλά και το κοφτερό μυαλό του. Πέρα από τις εντυπώσεις, υπάρχουν και οι αριθμοί: Όπως υπολογίστηκε πρόσφατα, ο άνθρωπος που κάποτε διέπρεψε ως οδηγός στρίπερ, μεταφορέας ψυγείων και... γιγάντιο κοτόπουλο (στο πλαίσιο της δουλειάς του σε μια αλυσίδα εστιατορίων), σήμερα «αξίζει» 300 εκατομμύρια δολάρια. Σε αυτό έχουν συμβάλλει οι αμοιβές και τα ποσοστά του από τις ταινίες στις οποίες έχει παίξει, τα κέρδη από τις παραγωγές, τα διαφημιστικά, οι επενδύσεις και η αξία των πύργων, των επαύλεων και των πλεούμενων που απέκτησε στη διάρκεια του γάμου του με την Τζολί. Όπως αναφέρεται, τα χρήματά του τα ξοδεύει κυρίως σε ακίνητη περιουσία και σε φιλανθρωπίες-που είναι αρκετές. Ένα παράδειγμα για το τελευταίο είναι οι περίφημες, αποκλειστικές οικογενειακές φωτογραφίες των «Μπραντζελίνα», αγκαλιά με τα νεοαφιχθέντα τους μωρά, οι οποίες πωλήθηκαν για αρκετά εκατομμύρια: όλα δωρίστηκαν. Η αλήθεια είναι ότι εκείνη η περίοδος, με τις ατέλειωτες φωτογραφήσεις, είτε αυτές γίνονταν στην πολυτελή κρεβατοκάμαρα του ζευγαριού είτε σε διάφορες ελάχιστα προνομιούχες περιοχές του πλανήτη, δεν ωφέλησαν την εικόνα του. Για χρόνια, όλα φαίνονταν να περιστρέφονται γύρω από την Αντζελίνα και ο Μπραντ έδινε την αίσθηση του κυρίου της κυρίας.

 

Top