«Αν δεν μπορέσω να τρέξω, θα περπατήσω. Αν δεν μπορώ να περπατήσω, θα μπουσουλήσω». Με αυτά τα λόγια η Céline Dion μάς υποσχέθηκε την επιστροφή της στη σκηνή, μέσα από το ομώνυμο ντοκιμαντέρ για τη νόσο που την κράτησε μακριά μας. Και το έκανε.
Το 2022 διαγνώστηκε με μία σπάνια νευρολογική νόσο, το Stiff Person Syndrome, αναγκάζοντάς τη να ακυρώσει προγραμματισμένες συναυλίες (μεταξύ άλλων, και στην Αθήνα) και να επικεντρωθεί στην υγεία της. Η νόσος δεν επηρέαζε μόνο τη φωνή της αλλά και τις κινήσεις της. Μέσα από το ντοκιμαντέρ του 2024, είδαμε πολύ σκληρές σκηνές, με την Dion να «κλειδώνει» σωματικά, να υποφέρει από τον πόνο και να της παρέχουν τις πρώτες βοήθειες προκειμένου να επανέλθει.
Όλα αυτά δεν στάθηκαν αρκετά για την τραγουδίστρια που έχει αποδείξει ότι καμία δυσκολία δεν την καταβάλει. Το 2024, έκλεισε θεαματικά την τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων στο Παρίσι με το τραγούδι “Hymne a l’Amour” της Edith Piaf, αποδεικνύοντας ότι τίποτα δεν μπορεί να σταθεί ανάμεσα σε εκείνη και τη μουσική.
Δύο χρόνια μετά, είναι πλέον έτοιμη να επιστρέψει στο κοινό της. Ξεκινώντας από μία σειρά συναυλιών στο Παρίσι, η Céline Dion πραγματοποίησε την πρεμιέρα της το Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου. Η συναυλία χωρίστηκε σε τέσσερα acts, ακολουθούμενα από ένα encore τεσσάρων τραγουδιών. Το setlist κινήθηκε ανάμεσα στη γαλλόφωνη και την αγγλόφωνη δισκογραφία της, περιλαμβάνοντας συνολικά 26 τραγούδια.
Η Céline Dion παρουσίασε επίσης τρία τραγούδια ζωντανά για πρώτη φορά - τα "The Chase", "Dansons" και "Je chanterai" - ενώ ερμήνευσε για πρώτη φορά ολόκληρο το «Ne bouge pas» από το 2003. Παράλληλα, το «Les derniers seront les premiers» ακούστηκε live για πρώτη φορά από το 2009.
Η Dion ξεκίνησε τη συναυλία με το γαλλόφωνο "On ne change pas" και ήταν εμφανώς συγκινημένη, σκουπίζοντας τα δάκρυά της καθώς το κατάμεστο venue, με περισσότερους από 30.000 θεατές, της χάρισε ένα ενθουσιώδες standing ovation. Στη συνέχεια ερμήνευσε τα "Encore un soir" και "Tout l’or des hommes", πριν περάσει σε δύο από τις μεγαλύτερες αγγλόφωνες επιτυχίες της, το "Because You Loved Me" και το "The Power of Love" της Jennifer Rush.
Το δεύτερο act ξεκίνησε δυναμικά, με τη Dion να παρουσιάζει διαδοχικά τα "My Heart Will Go On" και "Beauty and the Beast". Ακολούθησε ένα medley που κάλυψε διαφορετικά μουσικά είδη και εποχές, ξεκινώντας από το "I Feel Love" της Donna Summer και συνεχίζοντας με τα "I’m Alive", "That’s the Way It Is" και "Sweet Dreams (Are Made of This)".
Celine Dion belts out “My Heart Will Go On” as she returns to the stage for her first concert in 6 years pic.twitter.com/VVBMBPhZ40
— Variety (@Variety) September 12, 2026
Προς το τέλος του βασικού set, ερμήνευσε τα "Courage", "Love Can Move Mountains", "The Prayer" και το εμβληματικό "It’s All Coming Back to Me No"», πριν επιστρέψει σε πιο κλασικό και οπερατικό ύφος με το "Ebben? Ne andrò lontana" του Alfredo Catalani.
Η βραδιά ολοκληρώθηκε με ένα encore, στο οποίο η Céline Dion τραγούδησε τα "All by Myself", "Pour que tu m’aimes encore" και "S’il suffisait d’aimer", κλείνοντας τη συναυλία με το "Des milliers de baisers".
Η έναρξη της residency στο Παρίσι έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς μέχρι και πριν από την ανακοίνωσή της, τον Μάρτιο της φετινής χρονιάς, το μέλλον της ως live performer παρέμενε αβέβαιο.
Η επιστροφή της μπροστά σε περισσότερους από 30.000 θεατές στο Παρίσι αποκτά, επομένως, ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Η Dion όχι μόνο επέστρεψε στο live performance, αλλά παρουσίασε ένα εκτενές πρόγραμμα 26 τραγουδιών, καλύπτοντας διαφορετικές περιόδους της καριέρας της και τραγουδώντας τόσο στα γαλλικά όσο και στα αγγλικά.
Υπήρξαν και εκείνοι που δήλωσαν απογοητευμένοι, καθώς η Dion «αναγκάστηκε» να κατεβάσει αρκετά τον τόνο της προκειμένου να βγάλει όλο το live (και αυτά που έπονται) αλλά και μόνο το ότι κατάφερε να είναι στη σκηνή και να ερμηνεύει με τον γνώριμο ανατριχιαστικό της τρόπο, το λες και θαύμα.
